islamic-sources

  1. home

  2. article

  3. قصہ یوسف زلیخا ورقه 45

قصہ یوسف زلیخا ورقه 45

قصہ یوسف زلیخا ورقه 45
Rate this post

لکهاری:مولوی غلام رسول عالمپوری

ورقہ 45
جیں ول نظر اوہا من وسے اثر کھلے کد رازوں
کداں ویچیندا جداں وسیندا اُس نوں اصل طرازوں
جاں مالک نے قدر نہ جاتا جوہر نظر نہ آیا
یوسف کیڈک جگ تھیں سوہناں ظاہر آکھ سُنایا
تدوں فرشتے مالک اگے کیتا آن پُکارا
اک دینار اک لے دیداروں قدر کُھلّے تیں سارا
جو دینار دیوے اک زردا یوسف ویکھے سو ای
جس دینار نہ ہووے پلّے کرے نظر مت کوئی
مالک دَر پر کرے پُکارا لوکو سُنیوں سارے
یوسف دا اِک دید کراواں بدلے اک دینارے
سن خلقاں نے جوش اُٹھایا مینہ ورہیا دیناراں
ہر دینار دیون تے جاون اندر وار ہزاراں
یوسف صحن اندر وچ گھر دے بیٹھا باجھوں پردے
جاندے لوک نگاہاں کردے جھِڑدے وچ دردے
اندر وار گیا ہر جھِڑیا غشیوں ہوش گوائی
جان رہی پر پچھوں جاتا تے کجھ صبر نہ رائی
ست لکھ مرد گیا غش کھا کھا جھڑی اُپر دھرتی
مالک دے گھر مصریاں اُتے آن قیامت ورتی
اک نگاہ لے گئی دِلاں نوں لگے قُفل زباناں
ہوش دماغوں حیرت لُٹی جان جگر قرباناں
لُٹ گئی لے چشم صبر نوں جاناں کلمل آئیاں
یوسف دے وچ شوق محبت عقلاں اُڈ سدھایاں
جیہناں دِلاں نوں تانگھ چروکی شوقوں وگدیاں آہیں
ساقی برہنہ دیکھ سجن دی تڑف مرن کیوں ناہیں
جان تصدّق تے سر صدقہ تن من سبھ قربانی
دِلبر دے دروازے جاندیاں ایہہ لُطفوں مہمانی
یوسف دے در خلق انباروں رُکیا راہ نظر دا
نال بُپاریاں بے خود جھڑیاں صحن گیا بھر گھر دا
ست لکھ ڈھیر لگا دیناروں مالک انت نہ پایا
اک ساعت وچ شان حُسن دا ایہہ تُس نظری آیا
سبھ بے ہوش پئے جاں ڈِٹھے مالک کہے غلاماں
ایہناں اٹھاء کہو ہُن جاون باہر کرو تماماں
سی آواز پُکاراں کردے بردے ابنِ ذغر دے
اُٹھ مردو ہُن گھر نوں جاؤ گھریں اُڈیکن گھردے
کون سُنے اوہ مُردیاں وانگوں خبر نہ دُنیا سندی
بلکہ جہان دوویں چھڈ ہوئی عقل برہوں دی بندی