islamic-sources

  1. home

  2. article

  3. قصہ یوسف زلیخا ورقه 67

قصہ یوسف زلیخا ورقه 67

قصہ یوسف زلیخا ورقه 67
Rate this post

لکهاری:مولوی غلام رسول عالمپوری

ورقہ 67

ہتھ ملو پھر ہتھ نہ آوے رووگے کر زاری
ویکھ لوو جیں مُل نہ پلّے آخر جاندی واری
جوش پئے لکھ نعرے اُٹھے سُن سُن ایہہ پُکاراں
کجھ دیداروں کجھ پکاروں جھڑ جھڑ پئے ہزاراں
قیمت اجے ترقی اندر ودھ حساب شماروں
تد نوں آن زُلیخا پہُتی قتل ہوئی دیداروں
ویکھ جھڑی ایہہ اوہا صورت جس دیاں لاٹاں بلیاں
بال ایانی خوابے سُتی جِس شعلے وچ جلیاں
جس دے عشق َسندے پروانے وگ مُلکاں وچ چلّے
پئے راج چھوڑائے درداں مصر سُنیہے گھلّے
جس شاہنشاہ والے مینوں خواب وگے پروانے
چیریاں لکھ صبا دے ہتھیں سد بولائیاں خانے
جس دے شوق لگائے لانبو چھڑک نہ سکیاں پانی
دائِیاں دی وچ گود کھلیندی لُٹّی بال ایانی
اجے نہ پلکے گوندن والے جس دن دی میں مُٹھی
بسمل نیم سٹی کر گھائل کرد وگایس پُٹھی
پیئے رہن نہ ملیا مینوں اِس دیاں درداں پُٹی
غارت گردھا لشکر برہوں ول ول مصرے سُٹی
ایہہ اوہا جیں دھاڑ غضب تھیں میں سُفنے وچ لُٹی
جس دیاں درداں غماں دی قیدوں جند نہ ساعت چھُٹی
جگ وہاء رہی وچ آہیں خوشیوں چوگ نکُٹھی
جیں دلبر دیاں وچ فراقاں رہیاں آس تَرٹی
اوہا صورت نازاں والی زُلفاں کُنڈل داراں
جس دیاں تیغاں گھر بابل دے جگر گیاں لگ کاراں
زخم جیہدے ہو گئے پرانے وگدے رہے فوارے
اج اوہا میں قاتل لبھا آب جیہدی تلوارے
گھاہ جیہدے وچ سینے رَڑکن دو نیناں وچ انیاں
جِس دی اگ برہوں دی بالن ماں ظالم نے جنَیاں
ایسے دے سبھ قہر قضّیے جو میرے سر بنیاں
جسے دردیں میرے سر تے گھاٹاں غماں دیاں تنیاں
اس صورت دیاں قائل رمزاں لشکر جیہناں چڑھائے
بادشاہاں گھر جایاں تائیں عُمر قضّیے پائے
چشم جھمکن ملی نہ پل بھر باجھ اوہدے دُکھ دردوں
ایہہ جیں مصر بسنت کھلاری لٹ میرے رُخ زردوں
جس دا زخم لگا وچ چھاتی چشماں لہو پلٹی
ترلیاں وچ ملاپ جیہدے دے تاء لوہے جبھ چٹی