islamic-sources

  1. home

  2. article

  3. قصہ یوسف زلیخا ورقه 74

قصہ یوسف زلیخا ورقه 74

قصہ یوسف زلیخا ورقه 74
Rate this post

لکهاری:مولوی غلام رسول عالمپوری

ورقہ 74
دم وچ شاخ جڑاں چھڈ پھلیاں گِٹھ گِٹھ لمّیاں سُولاں
نوکاں تیز کٹاریاں ظالم ڈنگن جان ملُولاں
پر پرکار تے برگ نہ میوہ بخ وگی تھاں پکّے
کہی تبر لکھ واہاں لاون شاخ نہ ہُن ٹُٹ سکّے
زُلفاں دی زنجیرںا والی گرد پیچ پہائے
کر قیدی چا سٹ گیائی جتھے پیش نہ جائے
جھولیاں بھر بھر قہر بلاؤں سر تے جھار وگائیاں
روگ بھلیرا درد گھنیرا ہُن کد ملن دوائیاں
چھوٹی عُمر قضّیے بھارے سر تے بنھ چوائے
توڑ ہڈیں غم بھر بتھیرے وس کھسے دُکھلائے
زخم لگا دِل عشقوں کاری رہی زلیخاں گھائل
میں نہ ہا بس سبھ کجھ تُوں ہیں اس حرفے دی قائل
روڑھ دتی وچ سڑدے روغن تل تل بریاں کیتی
آپ گیا پھٹ چھوڑ گیا اس نہ پُچھی سر دیتی
سو سو واری نیندر اندر غشیاں پے پے گئیاں
فجر ہوئی سو جھس جھس تلّیاں آن جگائی سیّاں
اُٹھدی سار ڈٹھا چوپھرے اوہ شوہ نظر نہ آیا
سُفنے دے وچ صورت جس دی عجب تماشا لایا
تپن دو نین ورہے رت جلدی دِل تڑفے من گھردا
سیّاں سیّاں وچ تنہا جاپے یار نہ دِسے پھردا
مان تُرٹی بِرہو لُٹی دِل وچ کرے دُہایاں
چھوڑ گیوں کتھ گھائل کر کے واہ کویہیاں لائیاں
میں وچ تیریاں تیز نگاہاں وانگ مچھی بِن پانی
تڑف تڑف جھڑ عقلوں گئیاں زار جنیندیاں کھانی
اکھیں ڈِٹھو حالا میرا پاس کھلو تڑفائی
چھوڑ گیوں جاں میں بے خبری کس دَر کراں دُہائی
اچّا چیت پیاں سر ضرباں چلّی جان ازائیں
نہ ہُن وچ زمین اسماناں میریاں درد دوائیں
مر گیاں میں ترف نظر وچ دِتو نہ دِلاسا
چھوڑ گیوں کر زخمی یارا اج غماں وچ واسا
رات کیہی میں سر گُزری سُتی ہسدی رسدی
وچ سُفنے لُٹ لیّاں برہوں جاگی نین برسدی
پاڑ گریباں پارہ کیتُس رُخ نہ خون وگائے
گھت پنجہ سر وال اوکھیڑے دم دم دردے سوائے
ظاہر شرم نہ بولن دیوے چا مُونہہ ہتھ وگاوے
تے اندر وچ ظالم برہوں غم دی ٹھاٹھ چڑھاوے