islamic-sources

  1. home

  2. article

  3. قصہ یوسف زلیخا ورقه 80

قصہ یوسف زلیخا ورقه 80

قصہ یوسف زلیخا ورقه 80
Rate this post

لکهاری:مولوی غلام رسول عالمپوری

ورقہ 80

اوہا صورت سوہنی تیری رس مس رہی کلیجے
نین دو تُڑک لوٹیرے پہتے اس صورت دے بھیجے
اُچا چیت برہوں دے رن وچ میں تیرے ہتھ آئی
واہی تیغ دریغ ریہا پر موڑ نہ ہور وگائی
جان رہی پر غم دی دھارے مُرغ ادھا گل کٹیا
اندر دُکھ تڑفدی رہیاں زہر تلی دھر چٹیا
میں بھر نیندر دُکھاں دی ستی توں ستی نُوں پھٹیا
توں کر چور کلیجا میرا کیہ کھٹیا کیہ وٹیا
میل دو گوشے ناز کمانوں تیر گئیوں جڑکاری
کُھبا تیر ریہا وچ دِل دے مار نہ پار اُتاری
نہ اوہ زخم اجیہا لگا مر جاندی اِک واری
تے نہ آس علاجوں رہیا عمر لبھاں جے ساری
کر جا اِک دو اِک دو ول تھیں میں سو عرض گُزاری
تیرے کن نہ پیا آخر میری گریہ زاری
گزریوں کر بیمار اجیہی پت اراروں پاروں
نہ بیمار سکے چھڈ ایہ دُکھ نہ رکھ سکے پیاروں
کیہ کرناں سر دھرناں بنیاں ہدیہ ہی اُس یاروں
روگیاں روگ لُٹے خود جس دی زُلف سیہ دی تاروں
تیری نظر لگی وچ سفنے خوشحالی پر میرے
واہ تاثیر نظر دی تیری دُکھاں نے سُکھ گھیرے
اُلٹ نصیباں رخ بدلایا دم وچ ہونی ہوئی
باجھ تیرے دیدار پلک بھر ریہا علاج نہ کوئی
کیویں کہاں وچ نین میرے دے گُزر اکھیں تک حال
پیر دھریں وچ میریاں اکھیں ڈراں پون مت چھالے
بھُکھ لوندے وچ میریاں اکھیں نین جلن وچ بھاہیں
پیر رنگیلے نازک تلیاں ایہہ جھل سکدیاں ناہیں
ٹھنڈی نیند نصیبوں منگاں جے اوہ ملے کداہیں
اکھیں فرش وچ ہاواں اُس دا قدم تیرے دے راہیں
بخش میری بے ادبی جو میں نقش تیرا دِل دھریا
ایہ پُرخار مقام نہ اُس دا سوز اَلم تھیں بھریا
آخر باجھ تیرے دم کائی میں کٹ سکدی ناہیں
دم دم کٹ نمک بھر دھردا برہوں دے وچ گھائیں
مل مینوں تے ایہ ویرانی ویکھ میری خود اکھیں
میں ترہائی اوہ جھڑ چلّی تڑف مراں وچ بھکھیں
کیوں مُڑ خبر نہ لیو میری دھر چنگیاڑی ککھیں
میں دیدار تیرا رج ویکھاں مل ملے جے لکھیں