islamic-sources

  1. home

  2. article

  3. کافیاں بلھے شاہ: 16-20

کافیاں بلھے شاہ: 16-20

کافیاں بلھے شاہ: 16-20
Rate this post

وچار ڈیسک

16
اچرج سادھو کوڻ کہاوے
چھن چھن روپ کِتے بڻ آوے

مکہ لنکا سہدیو کے بھیت دویو کو ایک بتاوے
جب جوگی تم وصل کرو گے بانگ کہے بھانویں ناد وجاوے
بھگتی بھگت نتارو ناہیں بھگت سوئی جیہڑا من بھاوے
ہر پرگٹ پرگٹ ہی ویکھو کیا پنڈت پھر بھیت سابوے
دھیان دھرو ایہہ کافر ناہیں کیا ہندو کیا ترک کہاوے
جب دیکھوں تب اوہی اوہی بلھّا شوہ ہر رنگ سماوے

اچرج سادھو کوڻ کہاوے
چھڻ چھڻ روپ کِتے بڻ آوے

اوکھے لفظاں دے معنے
اچرج: جیہڑا کدے ویکھیا سُڻیا نہ ہووے؛ چھن چھن: ہر لمحے، ویلے دی سب توں چھوٹی اکائی نوں چھن آکھدے نیں؛ کِتے: کتنے، کِنے؛ سہدیو: افلاک دے جغرافیئے دے سب توں وڈے تے منے عالم سڻ اوہناں دے علم دی رُو نال مکہ تے لنکا اکو زمین دے دو تھاں نیں؛ بھیت: بھیتر (سہدیو دی کتاب دی رُو نال)؛ ناد: سنکھ؛ بانگ: اذان؛ بھگتی بھگت نتارو ناہیں: تسیں کسے وی عبادت وچ تمیز نہیں کر سکدے خبرے کس بھگت دی عبادت رب نوں پسند آ جاوے؛ ہر: خدا؛ پرگٹ: ظاہر؛ دھیان دھرو: مراقبے وچ، سمادھی وچ بیٹھا ہندو

۱۷
ایہ دکھ جا کہوں کس آگے
رُم ڑہم گھاہ پریم کے لاگے

سکت سکت ہو رین وہاڻی
ہمرے پیا نے پیڑ نہ جاڻی
کیا جاڻوں پیا کیا من بھاڻی
بلکت بلکت رین وہاسی
ہاسے دی گل پے گئی پھاسی
کرت پھرت نت موئی رے موہی
کوڻ کرے موہی سے دل جوئی
شام پیا میں دیتی دھروئی
دُکھ جگ کے مجھے پُوچھڻ آئے
جن کے پیا پردیس سدھائے’
نہ پیا آئے نہ پیا آئے
بلھّا شوہ گھر آپیاریا
اک گھڑی کو قرن گذاریا
تن من دھن جیا تیں پر واریا

ایہ دکھ جا کہوں کس آگے
رُم ڑہم گھاہ پریم کے لاگے

اوکھے لفظاں دے معنے
رُم: انسانی پنڈے دا لُوں لُوں؛ گھاء: پھٹ، زخم؛ سکت سکت: ملاپ دی سدھر وچ تڑفدے ہوئے؛ رین: رات؛ وہاڻی: لنگھ گئی؛ من بھاڻی: دل نوں چنگی لگی؛ بلکت: روندے ولکدے؛ وہاسی: لنگھے گی؛ موئی رے موہی: میں لٹی ماری گئی جے؛ دھروئی: فریاد؛ کے: کدوں؛ پِیا: محبوب؛ پِیا: پیوڻ والی شے، دیدار دا شربت؛ جائے: جگہ، تھاں؛ قرن: سو یاں اک سو ویہہ ورھے دا ویلا؛

۱۸
بس کر جی ہُڻ بس کر جی
اک بات اساں نال ہس کر جی

تسی دل میرے وچ وسدے ہو
اینویں ساتھوں دور کیوں یسدے ہو
نالے گھت جادو دل کھسدے ہو
ہُڻ کت ول جاسو نس کر جی

بس کر جی ہُڻ بس کر جی
اک بات اساں نال ہس کر جی

تُسی مویاں نوں مار نہ مُکدے سی
کھدّو وانگ کھونڈی نت کُٹدے سی
گل کردیاں دا گل گُھٹ دے سی
ہُڻ بیٹھ پنجر وچ دھس کر جی

بس کر جی ہُڻ بس کر جی
اک بات اساں نال ہس کر جی

تُسی چھپدے ہو اساں پکڑے ہو
اساں نال زلف دے جکڑے ہو
ہُڻ جان نہ ملدا نس کر جی

بس کر جی ہُڻ بس کر جی
اک بات اساں نال ہس کر جی

بلھّا شوہ میں تیری بردی ہاں
تیرا مُکھ ویکھڻ نوں مردی ہاں
نت سو سو منتاں کردی ہاں
کیا تیر لگائیو کس کر جی

بس کر جی ہُڻ بس کر جی
اک بات اساں نال ہس کر جی

اوکھے لفظاں دے معنے
کھسدے ہو: زبردستی کھوہ لیندے او؛ کِت ول: کیہڑے پاسے؛ کھٹنا: کھودڻا؛ پٹڻا؛ ہردے: دل؛ بردی: خریدی ہوئی گولی، کنیز؛ پنجر: قلبوت، پنڈا؛ عرضے: عرض وچ، عرض (ملٹری رجسٹر دا ریکارڈ؛

۱۹
بلھّا کیہ جاڻاں میں کوڻ

نہ میں مومن وچ مسیتاں
نہ میں وچ کفر دیاں ریتاں
نہ میں پاکاں وچ پلیتاں
نہ میں موسٰی نہ فرعون

بلھّا کیہ جاڻاں میں کوڻ

نہ میں اندر بید کتاباں
نہ وچ بھنگاں نہ شراباں
نہ وچ رنداں مست خراباں
نہ وچ جاگڻ نہ وچ سوڻ

بلھّا کیہ جاڻاں میں کوڻ

نہ وچ شادی نہ غمناکی
نہ میں وچ پلیتی پاکی
نہ میں آبی نہ میں خاکی
نہ میں آتش نہ میں پون

بلھّا کیہ جاڻاں میں کوڻ

نہ میں عربی نہ لاہوری
نہ میں ہندی شہر نگوری
نہ ہندو نہ ترک پشوری
نہ میں رہندا وچ ندون

بلھّا کیہ جاڻاں میں کوڻ

نہ میں بھیت مذہب دا پایا
نہ میں آدم حوا جایا
نہ میں اپڻا نام دھرایا
نہ وچ بیٹھڻ نہ وچ بھوڻ

بلھّا کیہ جاڻاں میں کوڻ

اول آخر آپ نوں جاڻاں
نہ کوئی دوجا ہور پچھاڻاں
میتھوں ہور نہ کوئی سیاڻاں
بلھّا شوہ کھڑا (کیہڑا؟) ہے کوڻ

بلھّا کیہ جاڻاں میں کوڻ

اوکھے لفظاں دے معنے
خراباں: شرابی کبابی؛ پوڻ: ہوا؛ ناگور: راجپوتاڻے دی ریاست جودھ پور دا اک مشہور شہر جتھوں دے ڈھگے واند مشہور سڻ؛ ندون: ضلع کانگڑ تحصیل ہمیر پور تھاڻہ جوالاجی وچ کٹور راجپوتاں دی پراڻی راجدھانی جیہڑی کانگڑے توں دکھڻ چڑھدے وچ 20 میل دے پینڈے تے بیاس دریا دے کنڈھے ہے؛ بیٹھڻ: سمادھی لا کے بیٹھڻ دا کم؛ بھوڻ: اجاڑ جنگل وچ پھرڻ دا کم؛

۲۰

بنسی کاہن اچرج بجائی

بنسی والیا چاکا رانجھا
تیرا سر ہے سب نال سانجھا
تیریاں موجاں ساڈا مانجھا
ساڈی سُر تیں آپ ملائی

بنسی کاہن اچرج بجائی

بنسی والیا کاہن کہاویں
سب انیک انوپ مناویں
اکھیاں دے وچ نظر نہ آویں
کیسی بکھڑی کھیل رچائی

بنسی کاہن اچرج بجائی

بنسی سب کو سڻے ساھوے
ارتھ اُس کا کوئی ورلا پاوے
جو کوئی انحد کی سُر پاوے
سو اس بنسی کا سودائی

بنسی کاہن اچرج بجائی

سُیا ں بنسی دیاں کھنگوراں
کُکاں تن من وانگوں موراں
ڈِٹھیاں اس دیاں توڑاں جوڑاں
اک سُر دی سب کلا اٹھائی

بنسی کاہن اچرج بجائی

اس بنسی دا لمّاں لیکھا
جس نے ڈھونڈا تس نے دیکھا
ساری اس بنسی دی ریکھا
اس وجودوں صفت اُٹھائی

بنسی کاہن اچرج بجائی

اس بنسی دے پنج ست تارے
آپ اپیی سُر بھردے سارے
اک صر سب دے وچ دم مارے
ساڈی اس نے ہوش بھلائی

بنسی کاہن اچرج بجائی

اوکھے لفظاں دے معنے
کاہن: سری کرشن جی؛ شبد: لفظ؛ انوپ: بے مثال؛ انیک: کئی؛ مانجھا: ویاہ توں اٹھ دن پہلاں کڑی پاٹے پراڻے لیڑے پا کے گھر دی کسے نکرے بہہ رہندی اے، اوہنوں کِتے باہر جاڻ دی اجازت نہیں ہوندی؛ بکھڑی: اوکھے لانگھے والی؛ ارتھ: مطلب؛ گھنگھوراں: اُچی توں اُچی آواز؛ ساوی ریکھا: ہری لکیر، خوش نصیب؛ وجودوں صفت اٹھائی: ایہہ گڻ اوہنوں ذات الٰہی ولوں ملیا اے؛ حضرت: رسول کریم ﷺ؛ تکرارپج پیڻا: قول پورا کرن دا ویلا آ جاڻا؛ تکرار: واپسی، ملک الموت دا نال لے جاڻ تے اصرار؛ تارے: موریاں، ونجھلی دے سوراخ