islamic-sources

  1. home

  2. article

  3. کافیاں بُلھے شاہ: کافی 15-10

کافیاں بُلھے شاہ: کافی 15-10

کافیاں بُلھے شاہ: کافی 15-10
Rate this post

اکھاں وچ دل جانی پیاریا
کیہا چیٹک لایا ای
میں توں وچ ذرا نہ جُدائی ۔۔۔۔۔ ساتھوں اپڻا آپ چھپایا ای
اکھاں وچ دل جانی پیاریا
کیہا چیٹک لایا ای

مجھیں آئیاں یار نہ آیا۔۔۔۔۔پُھوک برہوں ڈؤں لائیا ای
اکھاں وچ دل جانی پیاریا
کیہا چیٹک لایا ای

ہیں نیڑے مینوں دور کیوں دسنائیں ۔۔۔۔۔ ساتھوں اپڻا آپ چھپایا ای
اکھاں وچ دل جانی پیاریا
کیہا چیٹک لایا ای

وچ مصر دے وانگ زُلیخا ۔۔۔۔۔ گُھنگھٹ کھول رُلایا ای
اکھاں وچ دل جانی پیاریا
کیہا چیٹک لایا ای

شوہ بُلھے دے سر پر بُرقع ۔۔۔۔۔ تیرے عشق نچایا ای
اکھاں وچ دل جانی پیاریا
کیہا چیٹک لایا ای

اوکھے لفظاں دے معنے
چیٹک: فکر مندی، پریشانی؛ پُھوک: ساڑ؛ برہوں:فراق؛ ڈوں: نہ بُجھڻ والی پیاس، تریہہ۔

12

اُلٹے ہور زمانے آئے ۔۔۔۔۔۔۔۔تاں میں بھیت سجڻ دے پائے
کاں لگڑ نوں مارن لگے
چِڑیاں جُرّے ڈھائے

اُلٹے ہور زمانے آئے ۔۔۔۔۔۔۔۔ تاں میں بھیت سجڻ دے پائے
گھوڑے چُگڻ اروڑیاں اُتے
گدوں خود پوائے

اُلٹے ہور زمانے آئے ۔۔۔۔۔۔۔۔ تاں میں بھیت سجڻ دے پائے
اپڻیاں وچ اُلفت ناہیں
کیا چاچے کیا تائے

اُلٹے ہور زمانے آئے ۔۔۔۔۔۔۔۔ تاں میں بھیت سجڻ دے پائے
پیو پُتراں اتفاق نہ کائی
دھیاں نال نہ مائے

اُلٹے ہور زمانے آئے ۔۔۔۔۔۔۔۔ تاں میں بھیت سجڻ دے پائے
سچیاں نوں پئے ملدے دھکے
جھوٹھے کول بہائے

اُلٹے ہور زمانے آئے ۔۔۔۔۔۔۔۔ تاں میں بھیت سجڻ دے پائے
اگلے جا بنگاہ لے بیٹھے
پچھلیاں فرش وچھائے

اُلٹے ہور زمانے آئے ۔۔۔۔۔۔۔۔ تاں میں بھیت سجڻ دے پائے
بھُوریاں والے راجے کیتے
راجیاں بھیک منگائے

اُلٹے ہور زمانے آئے ۔۔۔۔۔۔۔۔ تاں میں بھیت سجڻ دے پائے
بُلھیا حُکم حضوروں آیا
تِس نوں کوڻ ہٹائے

اُلٹے ہور زمانے آئے ۔۔۔۔۔۔۔۔ تاں میں بھیت سجڻ دے پائے

اوکھے لفظاں دے معنے
لگڑ: اک کالی اکھ والا شکاری پرندہ؛ جُرّے: نر باز؛ خود: ہرا گھاہ؛ بھوریاں والے: سکھ گوریلے جیہڑے موڈھے تے بھرا رکھدے سن؛ بنگاہ: فوج دا پچھلا حصہ جیس وچ سامان ہوندا ہے، وانس دا سوٹا جیس نال ڈکا لایا جاندا ہے؛ فرش وچھاؤڻا: سواگت کرنا

13

آؤ فقیرو میلے چلئیے عارف کا سُڻ واجا رے
انہد شبد سڻو بہو رنگی تجئے بھیکھ بیاجا رے
انہد واجا سرب ملاپی نِرویری سرناجا رے
میلے باہجھوں میلا اوتر رُڑھ گیا مُول ویہاجا رے
کٹھن فقیری رستہ عاشق قائم کرو من بھاجا رے
بندہ رب بھیواک بُلھا پڑا جہان براجا رے

اوکھے لفظاں دے معنے
عارف: معرفت والا، صوفی؛ واجا: باجہ، یا آواز؛ شبد: لفظ، کلمہ؛ بہو رنگی: کئیاں رنگاں والا؛ تجیئے: چھڈ دئیے، ترک کر دئیے؛ بھیکھ: بھیس؛ پیاجا: دھوکا، فریب؛ سرب ملاپی:ساریاں نوں ملاوڻ والا؛ نِرویری۔ ویر توں پاک؛ سرناج: سرناچا، چھوٹی سرنائی، پائپ کلیرین؛ میلا: ملاپ؛ اوتر: ابتر، خالی؛ مُول: اصل زر، کاروبار وچ لایا اصل سرمایہ؛ ویاجا: خریدیا ہویا سامان؛ بھیو: ہو گیا، بڻ گیا؛ براجا:نراجا، بنا راجے دے

14

آؤ سیو رل دیو نی ودھائی
میں بر پایا رانجھا ماہی

اج تاں روز مُبارک چڑھیا ۔۔۔۔۔ رانجھا ساڈے ویہڑے وڑیا
ہتھ کُھونڈی موڈھے کمبل دھریا ۔۔۔۔۔ چاکاں والی شکل بڻائی

آؤ سیو رل دیو نی ودھائی
میں بر پایا رانجھا ماہی

مُکٹ گُواں دے وچ رُلدا ۔۔۔۔۔ جنگل جوہاں وچ کِس مُل دا
ہے کوئی اللہ دے ول بُھلدا؟ ۔۔۔۔۔ اس حقیقت خبر نہ کائی

آؤ سیو رل دیو نی ودھائی
میں بر پایا رانجھا ماہی

بُلھے شاہ اک سودا کیتا ۔۔۔۔۔ پیتا زہر پیالہ پیتا
نہ کُجھ لاہا ٹوٹا لیتا ۔۔۔۔۔ درد دُکھاں دی گٹھڑی چائی
آؤ سیو رل دیو نی ودھائی
میں بر پایا رانجھا ماہی

اوکھے لفظاں دے معنے
ودھائی دیڻا: مبارک باد دیڻا؛ بر۔ویاہ دا ساتھی؛ مُکٹ: تاج؛ گواں: گوہیا؛ جُوہاں: جنگل بیلے؛ لاہا: منافع؛ ٹوٹا: نقصان؛

15

ایسا جگیا گیان پلیتا
نا ہم ہندو نہ ترک ضروری
نام عشق دے ہے منظوری
عاشق نے ہر جیتا

ایسا جگیا گیان پلیتا

ویکھو ٹھگاں شور مچایا
جمنا مرنا چا بڻایا
مُورکھ بُھلے رولا پایا
جس نوں عاشق ظاہر کیتا

ایسا جگیا گیان پلیتا

بُلھا عشق دی بات نیاری
پریم والیاں نوں بڑی کراری
مُورکھ دی مت ایویں ماری
اچرج سادھو کوڻ کہاوے
چھن چھن روپ کِتے بڻ آوے

مکہ لنکا سہدیو کے بھیت دویو کو ایک بتاوے
جب جوگی تم وصل کرو گے بانگ کہے بھانویں ناد وجاوے
بھگتی بھگت نتارو ناہیں بھگت سوئی جیہڑا من بھاوے
ہر پرگٹ پرگٹ ہی ویکھو کیا پنڈت پھر بھیت سابوے
دھیان دھرو ایہہ کافر ناہیں کیا ہندو کیا ترک کہاوے
جب دیکھوں تب اوہی اوہی بلھّا شوہ ہر رنگ سماوے

اچرج سادھو کوڻ کہاوے
چھڻ چھڻ روپ کِتے بڻ آوے

اوکھے لفظاں دے معنے
اچرج: جیہڑا کدے ویکھیا سُڻیا نہ ہووے؛ چھن چھن: ہر لمحے، ویلے دی سب توں چھوٹی اکائی نوں چھن آکھدے نیں؛ کِتے: کتنے، کِنے؛ سہدیو: افلاک دے جغرافیئے دے سب توں وڈے تے منے عالم سڻ اوہناں دے علم دی رُو نال مکہ تے لنکا اکو زمین دے دو تھاں نیں؛ بھیت: بھیتر (سہدیو دی کتاب دی رُو نال)؛ ناد: سنکھ؛ بانگ: اذان؛ بھگتی بھگت نتارو ناہیں: تسیں کسے وی عبادت وچ تمیز نہیں کر سکدے خبرے کس بھگت دی عبادت رب نوں پسند آ جاوے؛ ہر: خدا؛ پرگٹ: ظاہر؛ دھیان دھرو: مراقبے وچ، سمادھی وچ بیٹھا ہندو

۱۷
ایہ دکھ جا کہوں کس آگے
رُم ڑہم گھاہ پریم کے لاگے

سکت سکت ہو رین وہاڻی
ہمرے پیا نے پیڑ نہ جاڻی
کیا جاڻوں پیا کیا من بھاڻی
بلکت بلکت رین وہاسی
ہاسے دی گل پے گئی پھاسی
کرت پھرت نت موئی رے موہی
کوڻ کرے موہی سے دل جوئی
شام پیا میں دیتی دھروئی
دُکھ جگ کے مجھے پُوچھڻ آئے
جن کے پیا پردیس سدھائے’
نہ پیا آئے نہ پیا آئے
بلھّا شوہ گھر آپیاریا
اک گھڑی کو قرن گذاریا
تن من دھن جیا تیں پر واریا

ایہ دکھ جا کہوں کس آگے
رُم ڑہم گھاہ پریم کے لاگے

اوکھے لفظاں دے معنے
رُم: انسانی پنڈے دا لُوں لُوں؛ گھاء: پھٹ، زخم؛ سکت سکت: ملاپ دی سدھر وچ تڑفدے ہوئے؛ رین: رات؛ وہاڻی: لنگھ گئی؛ من بھاڻی: دل نوں چنگی لگی؛ بلکت: روندے ولکدے؛ وہاسی: لنگھے گی؛ موئی رے موہی: میں لٹی ماری گئی جے؛ دھروئی: فریاد؛ کے: کدوں؛ پِیا: محبوب؛ پِیا: پیوڻ والی شے، دیدار دا شربت؛ جائے: جگہ، تھاں؛ قرن: سو یاں اک سو ویہہ ورھے دا ویلا؛

۱۸
بس کر جی ہُڻ بس کر جی
اک بات اساں نال ہس کر جی

تسی دل میرے وچ وسدے ہو
اینویں ساتھوں دور کیوں یسدے ہو
نالے گھت جادو دل کھسدے ہو
ہُڻ کت ول جاسو نس کر جی

بس کر جی ہُڻ بس کر جی
اک بات اساں نال ہس کر جی

تُسی مویاں نوں مار نہ مُکدے سی
کھدّو وانگ کھونڈی نت کُٹدے سی
گل کردیاں دا گل گُھٹ دے سی
ہُڻ بیٹھ پنجر وچ دھس کر جی

بس کر جی ہُڻ بس کر جی
اک بات اساں نال ہس کر جی

تُسی چھپدے ہو اساں پکڑے ہو
اساں نال زلف دے جکڑے ہو
ہُڻ جان نہ ملدا نس کر جی

بس کر جی ہُڻ بس کر جی
اک بات اساں نال ہس کر جی

بلھّا شوہ میں تیری بردی ہاں
تیرا مُکھ ویکھڻ نوں مردی ہاں
نت سو سو منتاں کردی ہاں
کیا تیر لگائیو کس کر جی

بس کر جی ہُڻ بس کر جی
اک بات اساں نال ہس کر جی

اوکھے لفظاں دے معنے
کھسدے ہو: زبردستی کھوہ لیندے او؛ کِت ول: کیہڑے پاسے؛ کھٹنا: کھودڻا؛ پٹڻا؛ ہردے: دل؛ بردی: خریدی ہوئی گولی، کنیز؛ پنجر: قلبوت، پنڈا؛ عرضے: عرض وچ، عرض (ملٹری رجسٹر دا ریکارڈ؛

۱۹
بلھّا کیہ جاڻاں میں کوڻ

نہ میں مومن وچ مسیتاں
نہ میں وچ کفر دیاں ریتاں
نہ میں پاکاں وچ پلیتاں
نہ میں موسٰی نہ فرعون

بلھّا کیہ جاڻاں میں کوڻ

نہ میں اندر بید کتاباں
نہ وچ بھنگاں نہ شراباں
نہ وچ رنداں مست خراباں
نہ وچ جاگڻ نہ وچ سوڻ

بلھّا کیہ جاڻاں میں کوڻ

نہ وچ شادی نہ غمناکی
نہ میں وچ پلیتی پاکی
نہ میں آبی نہ میں خاکی
نہ میں آتش نہ میں پون

بلھّا کیہ جاڻاں میں کوڻ

نہ میں عربی نہ لاہوری
نہ میں ہندی شہر نگوری
نہ ہندو نہ ترک پشوری
نہ میں رہندا وچ ندون

بلھّا کیہ جاڻاں میں کوڻ

نہ میں بھیت مذہب دا پایا
نہ میں آدم حوا جایا
نہ میں اپڻا نام دھرایا
نہ وچ بیٹھڻ نہ وچ بھوڻ

بلھّا کیہ جاڻاں میں کوڻ

اول آخر آپ نوں جاڻاں
نہ کوئی دوجا ہور پچھاڻاں
میتھوں ہور نہ کوئی سیاڻاں
بلھّا شوہ کھڑا (کیہڑا؟) ہے کوڻ

بلھّا کیہ جاڻاں میں کوڻ

اوکھے لفظاں دے معنے
خراباں: شرابی کبابی؛ پوڻ: ہوا؛ ناگور: راجپوتاڻے دی ریاست جودھ پور دا اک مشہور شہر جتھوں دے ڈھگے واند مشہور سڻ؛ ندون: ضلع کانگڑ تحصیل ہمیر پور تھاڻہ جوالاجی وچ کٹور راجپوتاں دی پراڻی راجدھانی جیہڑی کانگڑے توں دکھڻ چڑھدے وچ 20 میل دے پینڈے تے بیاس دریا دے کنڈھے ہے؛ بیٹھڻ: سمادھی لا کے بیٹھڻ دا کم؛ بھوڻ: اجاڑ جنگل وچ پھرڻ دا کم؛

۲۰

بنسی کاہن اچرج بجائی

بنسی والیا چاکا رانجھا
تیرا سر ہے سب نال سانجھا
تیریاں موجاں ساڈا مانجھا
ساڈی سُر تیں آپ ملائی

بنسی کاہن اچرج بجائی

بنسی والیا کاہن کہاویں
سب انیک انوپ مناویں
اکھیاں دے وچ نظر نہ آویں
کیسی بکھڑی کھیل رچائی

بنسی کاہن اچرج بجائی

بنسی سب کو سڻے ساھوے
ارتھ اُس کا کوئی ورلا پاوے
جو کوئی انحد کی سُر پاوے
سو اس بنسی کا سودائی

بنسی کاہن اچرج بجائی

سُیا ں بنسی دیاں کھنگوراں
کُکاں تن من وانگوں موراں
ڈِٹھیاں اس دیاں توڑاں جوڑاں
اک سُر دی سب کلا اٹھائی

بنسی کاہن اچرج بجائی

اس بنسی دا لمّاں لیکھا
جس نے ڈھونڈا تس نے دیکھا
ساری اس بنسی دی ریکھا
اس وجودوں صفت اُٹھائی

بنسی کاہن اچرج بجائی

اس بنسی دے پنج ست تارے
آپ اپیی سُر بھردے سارے
اچرج سادھو کوڻ کہاوے
چھن چھن روپ کِتے بڻ آوے

مکہ لنکا سہدیو کے بھیت دویو کو ایک بتاوے
جب جوگی تم وصل کرو گے بانگ کہے بھانویں ناد وجاوے
بھگتی بھگت نتارو ناہیں بھگت سوئی جیہڑا من بھاوے
ہر پرگٹ پرگٹ ہی ویکھو کیا پنڈت پھر بھیت سابوے
دھیان دھرو ایہہ کافر ناہیں کیا ہندو کیا ترک کہاوے
جب دیکھوں تب اوہی اوہی بلھّا شوہ ہر رنگ سماوے

اچرج سادھو کوڻ کہاوے
چھڻ چھڻ روپ کِتے بڻ آوے

اوکھے لفظاں دے معنے
اچرج: جیہڑا کدے ویکھیا سُڻیا نہ ہووے؛ چھن چھن: ہر لمحے، ویلے دی سب توں چھوٹی اکائی نوں چھن آکھدے نیں؛ کِتے: کتنے، کِنے؛ سہدیو: افلاک دے جغرافیئے دے سب توں وڈے تے منے عالم سڻ اوہناں دے علم دی رُو نال مکہ تے لنکا اکو زمین دے دو تھاں نیں؛ بھیت: بھیتر (سہدیو دی کتاب دی رُو نال)؛ ناد: سنکھ؛ بانگ: اذان؛ بھگتی بھگت نتارو ناہیں: تسیں کسے وی عبادت وچ تمیز نہیں کر سکدے خبرے کس بھگت دی عبادت رب نوں پسند آ جاوے؛ ہر: خدا؛ پرگٹ: ظاہر؛ دھیان دھرو: مراقبے وچ، سمادھی وچ بیٹھا ہندو

۱۷
ایہ دکھ جا کہوں کس آگے
رُم ڑہم گھاہ پریم کے لاگے

سکت سکت ہو رین وہاڻی
ہمرے پیا نے پیڑ نہ جاڻی
کیا جاڻوں پیا کیا من بھاڻی
بلکت بلکت رین وہاسی
ہاسے دی گل پے گئی پھاسی
کرت پھرت نت موئی رے موہی
کوڻ کرے موہی سے دل جوئی
شام پیا میں دیتی دھروئی
دُکھ جگ کے مجھے پُوچھڻ آئے
جن کے پیا پردیس سدھائے’
نہ پیا آئے نہ پیا آئے
بلھّا شوہ گھر آپیاریا
اک گھڑی کو قرن گذاریا
تن من دھن جیا تیں پر واریا

ایہ دکھ جا کہوں کس آگے
رُم ڑہم گھاہ پریم کے لاگے

اوکھے لفظاں دے معنے
رُم: انسانی پنڈے دا لُوں لُوں؛ گھاء: پھٹ، زخم؛ سکت سکت: ملاپ دی سدھر وچ تڑفدے ہوئے؛ رین: رات؛ وہاڻی: لنگھ گئی؛ من بھاڻی: دل نوں چنگی لگی؛ بلکت: روندے ولکدے؛ وہاسی: لنگھے گی؛ موئی رے موہی: میں لٹی ماری گئی جے؛ دھروئی: فریاد؛ کے: کدوں؛ پِیا: محبوب؛ پِیا: پیوڻ والی شے، دیدار دا شربت؛ جائے: جگہ، تھاں؛ قرن: سو یاں اک سو ویہہ ورھے دا ویلا؛

۱۸
بس کر جی ہُڻ بس کر جی
اک بات اساں نال ہس کر جی

تسی دل میرے وچ وسدے ہو
اینویں ساتھوں دور کیوں یسدے ہو
نالے گھت جادو دل کھسدے ہو
ہُڻ کت ول جاسو نس کر جی

بس کر جی ہُڻ بس کر جی
اک بات اساں نال ہس کر جی

تُسی مویاں نوں مار نہ مُکدے سی
کھدّو وانگ کھونڈی نت کُٹدے سی
گل کردیاں دا گل گُھٹ دے سی
ہُڻ بیٹھ پنجر وچ دھس کر جی

بس کر جی ہُڻ بس کر جی
اک بات اساں نال ہس کر جی

تُسی چھپدے ہو اساں پکڑے ہو
اساں نال زلف دے جکڑے ہو
ہُڻ جان نہ ملدا نس کر جی

بس کر جی ہُڻ بس کر جی
اک بات اساں نال ہس کر جی

بلھّا شوہ میں تیری بردی ہاں
تیرا مُکھ ویکھڻ نوں مردی ہاں
نت سو سو منتاں کردی ہاں
کیا تیر لگائیو کس کر جی

بس کر جی ہُڻ بس کر جی
اک بات اساں نال ہس کر جی

اوکھے لفظاں دے معنے
کھسدے ہو: زبردستی کھوہ لیندے او؛ کِت ول: کیہڑے پاسے؛ کھٹنا: کھودڻا؛ پٹڻا؛ ہردے: دل؛ بردی: خریدی ہوئی گولی، کنیز؛ پنجر: قلبوت، پنڈا؛ عرضے: عرض وچ، عرض (ملٹری رجسٹر دا ریکارڈ؛

۱۹
بلھّا کیہ جاڻاں میں کوڻ

نہ میں مومن وچ مسیتاں
نہ میں وچ کفر دیاں ریتاں
نہ میں پاکاں وچ پلیتاں
نہ میں موسٰی نہ فرعون

بلھّا کیہ جاڻاں میں کوڻ

نہ میں اندر بید کتاباں
نہ وچ بھنگاں نہ شراباں
نہ وچ رنداں مست خراباں
نہ وچ جاگڻ نہ وچ سوڻ

بلھّا کیہ جاڻاں میں کوڻ

نہ وچ شادی نہ غمناکی
نہ میں وچ پلیتی پاکی
نہ میں آبی نہ میں خاکی
نہ میں آتش نہ میں پون

بلھّا کیہ جاڻاں میں کوڻ

نہ میں عربی نہ لاہوری
نہ میں ہندی شہر نگوری
نہ ہندو نہ ترک پشوری
نہ میں رہندا وچ ندون

بلھّا کیہ جاڻاں میں کوڻ

نہ میں بھیت مذہب دا پایا
نہ میں آدم حوا جایا
نہ میں اپڻا نام دھرایا
نہ وچ بیٹھڻ نہ وچ بھوڻ

بلھّا کیہ جاڻاں میں کوڻ

اول آخر آپ نوں جاڻاں
نہ کوئی دوجا ہور پچھاڻاں
میتھوں ہور نہ کوئی سیاڻاں
بلھّا شوہ کھڑا (کیہڑا؟) ہے کوڻ

بلھّا کیہ جاڻاں میں کوڻ

اوکھے لفظاں دے معنے
خراباں: شرابی کبابی؛ پوڻ: ہوا؛ ناگور: راجپوتاڻے دی ریاست جودھ پور دا اک مشہور شہر جتھوں دے ڈھگے واند مشہور سڻ؛ ندون: ضلع کانگڑ تحصیل ہمیر پور تھاڻہ جوالاجی وچ کٹور راجپوتاں دی پراڻی راجدھانی جیہڑی کانگڑے توں دکھڻ چڑھدے وچ 20 میل دے پینڈے تے بیاس دریا دے کنڈھے ہے؛ بیٹھڻ: سمادھی لا کے بیٹھڻ دا کم؛ بھوڻ: اجاڑ جنگل وچ پھرڻ دا کم؛

۲۰

بنسی کاہن اچرج بجائی

بنسی والیا چاکا رانجھا
تیرا سر ہے سب نال سانجھا
تیریاں موجاں ساڈا مانجھا
ساڈی سُر تیں آپ ملائی

بنسی کاہن اچرج بجائی

بنسی والیا کاہن کہاویں
سب انیک انوپ مناویں
اکھیاں دے وچ نظر نہ آویں
کیسی بکھڑی کھیل رچائی

بنسی کاہن اچرج بجائی

بنسی سب کو سڻے ساھوے
ارتھ اُس کا کوئی ورلا پاوے
جو کوئی انحد کی سُر پاوے
سو اس بنسی کا سودائی

بنسی کاہن اچرج بجائی

سُیا ں بنسی دیاں کھنگوراں
کُکاں تن من وانگوں موراں
ڈِٹھیاں اس دیاں توڑاں جوڑاں
اک سُر دی سب کلا اٹھائی

بنسی کاہن اچرج بجائی

اس بنسی دا لمّاں لیکھا
جس نے ڈھونڈا تس نے دیکھا
ساری اس بنسی دی ریکھا
اس وجودوں صفت اُٹھائی

بنسی کاہن اچرج بجائی

اس بنسی دے پنج ست تارے
آپ اپیی سُر بھردے سارے
اک صر سب دے وچ دم مارے
ساڈی اس نے ہوش بھلائی

بنسی کاہن اچرج بجائی

اوکھے لفظاں دے معنے
کاہن: سری کرشن جی؛ شبد: لفظ؛ انوپ: بے مثال؛ انیک: کئی؛ مانجھا: ویاہ توں اٹھ دن پہلاں کڑی پاٹے پراڻے لیڑے پا کے گھر دی کسے نکرے بہہ رہندی اے، اوہنوں کِتے باہر جاڻ دی اجازت نہیں ہوندی؛ بکھڑی: اوکھے لانگھے والی؛ ارتھ: مطلب؛ گھنگھوراں: اُچی توں اُچی آواز؛ ساوی ریکھا: ہری لکیر، خوش نصیب؛ وجودوں صفت اٹھائی: ایہہ گڻ اوہنوں ذات الٰہی ولو
اک صر سب دے وچ دم مارے
ساڈی اس نے ہوش بھلائی

بنسی کاہن اچرج بجائی

اوکھے لفظاں دے معنے
کاہن: سری کرشن جی؛ شبد: لفظ؛ انوپ: بے مثال؛ انیک: کئی؛ مانجھا: ویاہ توں اٹھ دن پہلاں کڑی پاٹے پراڻے لیڑے پا کے گھر دی کسے نکرے بہہ رہندی اے، اوہنوں کِتے باہر جاڻ دی اجازت نہیں ہوندی؛ بکھڑی: اوکھے لانگھے والی؛ ارتھ: مطلب؛ گھنگھوراں: اُچی توں اُچی آواز؛ ساوی ریکھا: ہری لکیر، خوش نصیب؛ وجودوں صفت اٹھائی: ایہہ گڻ اوہنوں ذات الٰہی ولو
واک سُخن چُپ کیتا

ایسا جگیا گیان پلیتا

اوکھے لفظاں دے معنے
جگیا: روشن ہو گیا؛ گیان: علم، معرفت؛ پلیتا: دیوے دی بتی، فلیتا؛ تُرک: ہندوستان دے لوک دریوں آوڻ والے سب مسلماناں نوں تُرک آکھدے سڻ؛ ہر: رب ہر؛ جیتا:رب نوں پایا، ایسدا دا مطلب ساری مخلوق وی دسیا گیا ہے؛ نیاری: وکھری، عجیب؛ واک: بول۔