islamic-sources

  1. home

  2. book

  3. سورت الاعراف (مکی)

سورت الاعراف (مکی)

  • شریف کنجاہی
  • وچارپبلشرز
سورت الاعراف (مکی)
Rate this post
description book specs comment

بسم اللہ الرحمن الرحیم

الف لام میم صاد
ہے کتاب ایہہ نازل کیتی تیرے اُتے۔ کیوں دھڑکے دل تیرا اس دی
راہیں جھونن اُتوں۔اس وچ متّل گلاں ای نیں منن والے لوکاں واہتے۔
لوکو پلے بنھو جو کجھ رب تہاڈے ولوں آیا وَل تہاڈے، منّو ناہیں سائیں
ہور کسے نوں اس دے باجھوں۔ گل تہانوں گھٹ ای چیتے رہندی
ویکھو کنیاں گوٹھاں اسیں ویران بنائیاں، جدوں عذاب اساڈا آیا سُتے
جاگے اوہناں اُتے۔
تے مُڑ اوس عذابی ویلے اوہناں دے مونہاں چوں ایہو نکلے،”ساڈی
نافرمانی ساڈے اگے آئی”۔
کرنی پُچھ ضرور اساں وے اوہناں کولوں جنہاں ول پیغمبر گھلے
پیغمبراں توں وی پُچھ ہوسی۔
تے مُڑ لوکاں نوں دساں گے جو کُجھ علم اساڈا اوہناں بارے دسدا اسیں تے
اوہلے بیٹھے نہیں ساں۔
اوس دیہاڑے تول ہونا ایں حقا سچا پلہ بھارا ہویا اوہ مُراداں پاسن
اے پر سولے پلے والے اوہ ای ہوسن گھاٹے دے وچ اپنے تائیں آپ
جنہاں نے پایا، نافرمانی ساڈے حکماں دی کرنے توں(٩)
ایہہ اسیں آں جنہاں تہانوں دھرتی وچ وسایا اس دے وچ تہاڈے واہتے
ڈنگ ٹپانے دے راہ کڈھنے گھٹ احسان اوہ جانن والے۔
ایہہ اسیں آں جنہاں تہانوں پیدا کیتا چہرہ مُہرہ دتا فیر ملائک نوں فرمایا آدم
اگے سیس نواؤ سبھناں سیس نوائے، اڈ ابلیسوں اوہ نِیوندل ٹولے نالوں وکھرا
ہویا۔
اوپرے لگدے لفظ:
٭جُھونن: ڈراون، ٭متّل: مت والیاں، ٭سولے پلّے: گھاٹے وچ، ٭نِیوندل: نیویں ہوون والے

رب نے پُچھیا کیہڑی گلّوں میرے آکھن تے وی ہویوں توں نِیونوں نابر،
آکھن لگا میں اُچیرا اس توں، مینوں توں اگوں خلقایا تے خاکوں اس تائیں۔
حکم ہویا دور ہو جا ایتھوں، پھونڈایہہ تینوں جچدی ناہ سی توں اس ٹیں دی
نکل ہواؤں۔
آکھن لگا مہلت منگاں روز قیامت تائیں
حکم ہویا دے دتی مہلت۔
آکھن لگا توں راہ بند میرے تے کیتی اس توں کھج کے تیرے سدھے رستے
اُتے تھڑا دیاں میں اوہناں نوں۔
اوہناں تے میں اگوں پچھوں سجّیوں کھبّیوں چڑھ آواں گا، تے توں تکسیں
چوکھے تیرے احساناں دا مُل ناہ پاسن۔
رب کہیا ہو جاندا ایتھوں مند حالاتے ردیا ہویا انساناں چوں جیہڑے تیری
متّے لگے دوزخ بھر ساں نال تہاڈے سب ولّاں دے(١٨)
اے آدم وس جنت اندر توں سنگ اپنے سنگ دے جتھوں جو کجھ چاہو
کھاؤ ہاں اس رُکھ دے کول ناہ جانا، نہیں تاں نافرمانے تھیسو۔(١٩)
پر شیطان اوہناں نوں اپنی پٹی لایا تاں جے ستر اوہناں دے کھولے، ہے
سن جیہڑے اوہناں کولوں اگے اوہلے آکھن لگا ایس شجر توں رب تہانوں
اس توں روکے کرے ملائک ناہ بن جاؤ یا امر ہو جاؤ۔
قسماں کھاکے اوس کہیا سی میں تہاڈا ہاں چنگ چاہی۔
انج اوہناں نوں اس بھچلایا پر جد اوس شجر نوں چکھیا، اوہناں اُتے ستر
اوہناں دے کُھلے، تے اوہ باگی پتّراں راہیں ستر چھپاؤن لگے، تاں رب
اوہناں نوں جتلایا کیہ تہانوں ایس شجر دی ہوڑ ہٹک کیتی ہے سی۔ کیہ
تہانوں دسیا ناہ سی ہے شیطان دشمن تہاڈا ننگم ننگا۔
اوہناں منیا اپنی پیریں اساں کہاڑی آپوں ماری تے جے توں ناہ بُھلیں بُھل
اساڈی مہر کریں ناہ ساڈے اُتے، گھاٹ ای گھاٹ اساڈے لیکھیں۔
رب کہیا ہن ایتھوں نکلو اک تہاڈے اکناں دے ہُن ویری تھیسن دنیا وچ
ہن رہن تہاڈا تے چوگا اک مدت تائیں۔
ہور کہیا جے ایتھے ای ہن جیونا مرنا ہوگ تہاڈا تے ایتھوں ای ہوگ اٹھالا۔
آدم جایو چج لباس بناون لاون دا وی دتا اساں تہانوں، جہڑا کجّے ستر تہاڈے
نالے زینت بنے تہاڈی انج لباس چنگیرا سب توں تقویٰ ہے وے ایہہ
الٰہی متّاں ہے نیں پلّے بنھن واہتے۔(٢٦)
اوپرے لگدے لفظ:
٭ستر: پِنڈے دے اوہ انگ جہناں نوں ڈھک کے رکھیا جاندا، ٭شجر: رُکھ، ٭چنگ چاہی: بھلا چاہون والا، ٭زِینت: سج، سوہنپ،

آدم جایو مت شیطان تہانوں کدھرے رستے توں تھڑکائے جویں تہاڈے
ماپڑیاں نوں اس جنتوں کڈھوایا لاہ کے اوہ لباس اوہناں دا بے پردہ اک
دُوجے اگے اوہناں نوں کر دتا، اوہ تے اس دا ٹولا، انج تہانوں گھاتے بیٹھا ہویا
ویکھے جے آپوں ناہ نظری آوے اساں اوہناں دے جیہڑے نیں ایمانوں
کورے سنگی نیں شیطان بنائے۔(٢٧)
بے حیائیاں کردے ہوئے اوہ کہندے نیں انجے وڈ وڈیرے ساڈے
کر دے آئے اللہ ولوں ای ایہہ امر اسانوں ہے وے۔ کہہ دے اللہ بے
حیائیاں دا ناہ حکم تہانوں دی وے کیوں بے تُکیاں ہو اللہ دے متھے
لاندے۔
کہہ دے امر میرے رب دا اے سدھے ساہنویں رہنا، اپنی ہر عبادت ویلے
رکھنی رب دے ول توجہ سدھی، انج چتارو اس نوں جیویں چتارن دل
چوں منن والے، جویں تہاڈی پہل ہوئی سی انجے پرت تہاڈی ہونی۔
اک فریق ہدایت پائی اکناں نے گمراہی کیوں جے اوہناں رب نوں چھڈ کے
شیطاناں نال یاری لائی ایس بھلیکھے جے اوہ نیں سدھ راہی۔
آدم جایو ہر عبادت دے ویلے کپڑے ڈھب دے پاؤ، پیوو کھاؤ پر ناہ ایویں پئے اڈاؤ
کیوں جے اللہ نوں ناہ مال اُڈاؤ بھاون۔
پُچھ حرام بنایا کس نے اس پاون توں اللہ جس نوں اپنے بندیاں واہتے آپوں آپ پیدا
کیتا تے انجے پاکیزہ کھاون کہہ دے ایہہ اس دنیا وچ وی ہین۔
حلال اوہناں دے واہتے جہڑے ہین ایمان لیائے اتے نرول اوہناں دا
حصہ ہوسن ایہہ سب اگے چل کے، انج اسیں آیات اپنی تفصیلاََ دسدے
اوہناں نوں جو سُوجھت والے۔(٣٢)
اوپرے لگدے لفظ:
٭گھاتے: نشانہ تک کے، ٭چتارو: چیتے کرو، ٭فریق: دِھر، ٭ڈھب: چنگے، ٭نرول: خالص

کہہ دے رب میرے نے ٹھاکے بے حیائی دے کم سارے کیہ اُگڑے کیہ
اوہلے، حق ماری تے دھکے شاہی، انجے سِیری رب دا کرنا کیوں جے اس دا
حکم کدے ناہ اس نے دتا ہے حرام اوہ گل وی اللہ دے سر پاؤنی جس
دے اللہ ولوں ہونے دی ناہ کول نشانی۔
ہر لوکائی دی اک مدت، جد اوہ مدت ہو جاندی اے پوری اک پل دی وی
ڈِھل ہووے ناہ پہل ای ہووے۔
آدم جایو،جے رسول تہاڈے وچوں آون کول تہاڈے، تے آیات میری
اوہ پاون کن تہادے، آکھے لگن تے گند دھوون والڑیاں نوں خوف ہوسی
ناہ جھورا کوئی۔
ہاں جنہاں آیات اساڈی نوں ناہ منیا تے ہیکڑ توں کم لیو نیں اوہناں بارے،
اوہ اگ واس ہمیشہ واہتے۔(٣٦)
تے اس نالو بھیڑی کس دے نال ہونی ایں جہڑا لائے جُھوٹھ اللہ دے متھے
اوس دیاں یا دسیاں نوں جھُٹھیارے انج دے لوکاں نوں اوہناں دا لکھیا
مل کے رہسی تے جد اوہناں کول آون گے جند کڈھ ساڈے ولوں، اوہ
پُُچھن گے کتھے جے اوہ کل جنہاں نوں سد دے سی رب نوں چھڈ
کے، اوہ آکھن گے اوہناں سنگ تروڑی کیتی، اپنے بارے ایہہ گواہی
اوہناں دی اپنی ای ہوسی، جے اوہ سچ مچ کافر ہے سن۔(٣٧)
حکم ہووے گا رلدے جاؤ اگ دے اندر سنگ اوہناں دے جو تساں توں
پہلاں ٹولے ہو گزرے نیں جِنّاں تے انساناں وچوں جدوں جدوں وی
کوئی ٹولی داخل ہوسی دوجی نوں پھٹکار کرے گی تے جد سارے کٹھے
ہوسن پچھلے کہسن اگلڑیاں دے بارے ربا ایہو اسانوں تے بدراہون والے
اک عذاب اوہناں نوں دُونا دے اساڈے نالوں رب آکھے گا سب لئی دُونا
اجے تہانوں اس دی سار ناہ کوئی۔
سب توں چھےکڑ دی ٹولی نوں پہلی کہسی کاہدی اج وڈِت تہاڈی ساڈے
اُتے(ساڈے وانگ ای) اپنا کیتا اج تسیں وی بُھگتو۔
جہڑے وی آیات اساڈی مندے ناہیں تے آکڑ وچ کنڈھو اندے
اسماناں دے در اوہناں تے کھلسن ناہیں تے اوہ جنت وچ ناہ وڑسن جیوں
ناہ اُوٹھ سوئی دے نکّے وِچدوں لنگھے مُجرم لوک اساڈے کولوں انج ای کیتا
پاسن۔
دوزخ ای اوہناں دے تھلے اُتے ہوسی بدکرداراں نے انج ساتھوں کیتے
پانے۔
تے اوہ جو ایمان لیائے تے مڑ چنگے عمل کمائے جیہڑے اوہناں دی چک
توں نہ ودھ ہوون گے اوہ ہوون گے جنت واسی رہسن اس دے وچ
ہمیشہ اوہناں دے اندراں دے بھارے سارے دُور کراں گے، وگدے
پانی لاگے ہوسن تے اوہ کہسن شکر خدا دا جس سانوں اس راہے پایا، اسی ناہ
سدھے پاسے لگدے جے اوہ راہ ناہ پاندا، رب ساڈے دے مُرسل سارے
لے کے سچ ای سچ آئے سن، اوہناں نوں خوشخبری مِلسی ایہہ اوہ جنت
جس دا وارث کیتا اساں تہانوں عمل تہاڈے تک کے۔(٤٢)
جنت واسی دوزخ واسی لوکاں تائیں ایہہ آکھن گے رب اساڈے نال
اساڈے وعدہ جیہڑا کیتا ہے سی اوہ سچ ہویا کیہ تہاڈے نال ہویا وی وعدہ سچا
ہویا اے وے، اوہ آکھن گے آہو، اس ویلے اک نعرہ لانے والا نعرہ لا سی حد
ٹپیالے لوکاں اُتے رب دی لعنت۔
یعنی اوہناں اُتے جیہڑے رب دی راہوں رہے لوکاں نوں ڈکدے تے رہے
پُٹھے پاسے لاؤندے، نالے چھیکڑ دے وی منکر۔
دوہاں تھاواں دے وچکارے کندھ ہووے گی تے ٹبیاں تے بیٹھے لوکی
آپ قیافیلا لیون گے ہر کسے دے بارے جنتیاں نوں آکھن گے جے
شالا تسیں سلامت وسو آپ اجے ناہ اس وچ بھاویں ہوئے داخل پر آسی تے
ہوسن۔
پھر کے جدوں نگاہ اوہناں دی اگ وسنیکاں دے ول جاسی بول اُٹھن گے
ربا سانوں حد ٹپیالاں دے ناہ سنگ رلائیں۔(٤٧)
ایہہ اعرافی کجھ وڈیرے لوکاں بارے لا قیافہ ایہہ آکھن گے اج تہاڈے
کس کم آیا مال تہاڈا تے اوہ آکڑ جس دی ہے سی۔(٤٨)
اوپرے لگدے لفظ:
مُرسل: سنیہا لیاون والے، ٭قیافے: گویڑ،

کیہ ایہہ اوہوا لوک نہیں جے کل جنہاں دے بارے قسماں کھاندے سی
جے اوہناں اُتے رحمت کرنی ناہیں (اُنج دے لوکو) آؤ جنت مال تہاڈا
خوف کرو ناہ جھور جُھرو ناہ۔
جنتیاں نوں اگ والے مڑ کوک مریسن فیض کرو کُجھ پانی اساڈے وی اُتے
یا اس وچوں جو تہانوں اللہ دتا اوہ آکھن گے ہین حرام ایہہ دوویں ای
کفروناں تے اللہ ولوں۔
یعنی اوہ جنہاں نے اپنا دین بنایا سی رنگ رلیاں تے جگ جیون تے اوہ
بُھلے، اج اوہ ساڈی یادوں لتھے جویں اوہناں دی یادوں کل سی اج دی
پیشی رب دے اگے لتھی ہوئی تے آیات اساڈی دا انکار ای اوہناں کیتا
رکھیا۔(٥١)
اہناں کول کتاب اساں اوہ گھلی رکھ بنیاد وحی تے جس دی تفصیلاََ ہر گل
دسی اے جس دے اندر اوہ ہدایت تے رحمت اے مومن لوکاں واہتے۔
کیہ اُڈیک اہناں نوں اس دی کس دن آکھی پوری ہوندی اوہ آکھی جد
پوری ہوئی ایہوا پہلاں اس نوں بھُلے ہوئے کہسن رب ساڈے دے
مُرسل آئے سی سچ لے کے کدے سفارش کار کروں مل جائے سانوں یا
دنیا ول موڑے جائیے تاں جے کرئیے جو پہلاں ناہ کیتا گھاٹے دے وچ
اپنے تائیں اوہناں پایا اج دغا اوہناں نوں دِتا جھوٹھاں دے اس تانے
بانے۔(٥٢)

  • شریف کنجاہی
  • وچارپبلشرز