islamic-sources

  1. home

  2. book

  3. سورت الانعام (مکی) تیجا حصہ

سورت الانعام (مکی) تیجا حصہ

  • شریف کنجاہی
  • وچارپبلشرز
سورت الانعام (مکی) تیجا حصہ
Rate this post
description book specs comment

اسیں فرشتے وی جے اہناں ول اتارے ہوندے،تے مُردے وی نال
اہناں دے گلاں کردے، دنیا دی ہر شے لیا کے اوہناں دے اگے رکھ
دیندے منن والی اوہناں نے نہ ٹاکی ہے سی ہاں جے رب دی مرضی
ہووے (تاں گل وکھری) اُنج اوہناں چوں چوکھے گل ناہ گولن والے۔
انجے ہر نبی دے دشمن ہوندے آئے انسانی تے جناتی شیطاناں وچوں اک
دوجے تک اوہ اپڑاندے اُتوں پکیاں وچوں بھکیاں گلاں جے ناہ تیرے
رب دی ایہو مرضی ہوندی مول ناہ کر دے اوہناں نوں توں کُوڑا سارن
واہتے چھڈ دے۔ تاں جے دل جھکیون اوہناں ول اوہناں دے چھیکڑ نوں
ناہ جیہڑے من دے،تے اوہ چامل چامل ہوون تے اوہ کھٹی جاون جو کجھ
کھٹی جاندے(١١٣)
کیہ میں غیر اللہ نوں من دا پھراں نیائیں جد اتاری اوس تہاڈے ول کتاب
اوہ سب تفصیلاں جس دے اندر تے معلوم اوہناں نوں ہے وے کول
کتاب جنہاں دے پہلاں،جے اوہ حقی سچی تیرے رب دے ولوں آئی
ہوئی، تھی ناہ توں اس کر کے شکی لوکاں وچوں۔(١٤)
رب تیرے دی گل مکمل سچائیاں تے عدلوں سخن اس دے تبدیلن والا
کیہڑا، اوہ سمیع اے اوہ حلیم اے۔
تے جے اوہناں دی من ٹُر سَیں جیہڑے دنیا دے وچ چوکھے، تینوں رب
دی راہواں ایدھر اودھر کر سن اوہ ظناں دی اُنگلی لگے تے اٹکلیئے۔
رب تیرا ای بہتر جانے کیہڑا اس دی راہوں ہٹیا، او ہوا جانے سدھ راہیاں
نوں۔
ویکھو کھاؤ اس چوں جس تے ناں اللہ دا پڑھیا ہووے جے حکم اس دے
من دے ہے او۔
تے ناہ کیہڑی گلوں کھاؤ تکبیر ہووے جس اُتے آکھی تفصیلاََ جد دسیا ہے
وے کیہ حرام تہاڈے اُتے مجبوری دی حالت وکھری چوکھے لوکی بے
حقیقت من مرضی کرواندے ہوئے دُوجڑیاں نوں بُھلے پاندے اللہ خوب
اوہناں نوں جانے (دانستہ) جو حداں ٹپدے۔
بچو گناہوں ظاہرا بھاویں خفیہ ہووے ہین گناہ کماوندے جیہڑے اس
سودے دی دٹک ضرور اوہناں دی جھولی پیسی۔(١٢٠)
اوپرے لگدے لفظ:
٭اٹکیلے: ٹیوے لاون والے، ٭خفیہ: لُکی ہوئی، ٭وٹک: بدلہ

بے تکبیری چیز ناہ کھاؤ نافرمانی ایہہ بن جاسی تے بد باطن لوک ضرور ایہہ
اپنے سنگیاں دے دل پاندے، نال تیرے اوہ رٹا پاون تے جے توں
اوہناں دی منّی تے مشرک تھیسیں(١٢١)
کل تائیں بے بود سی جیہڑا تے مڑ اساں جوایا اس نوں اوہدے واہتے چانن
کیتا جس دی راہیں لوکاں وچ اوہ ٹردا پھر دا اس ورگا ناہ گنیا جاسی
جیہڑا وچ ہنھیرے ہے وے تے ہن اس دا عادی ہویا کفروناں دے واہتے
انجے عمل اوہناں دے من کھچویں نیں کیتے ہوئے۔
تے انجے ای وستی وستی رج کے بھیڑے لوکی ہے نیں اوہ فساد مچاوندے
رہندے پر اوہ انج فساد مچا کے اپنا ای کجھ پئے گواون سمجھ ناہ اوہناں نوں
اس گل دی۔
گل اساڈی کول اوہناں دے جد کوئی اپڑے آکھن منساں ناہ جد تائیں
ساڈے ول وی انج دی آوے جِکن اللہ دے پیغمبر ول آئی اللہ بہتر
جانے کس توں اوس رسالت داکم لینا تے کنج لینا تے ایہہ جُرمی جھبدے
اپنی کیتی پاسن ربوں اک عذاب شدید اوہ تکسن اپنی بد اندیشی پاروں۔
ایہہ اللہ دے اپنے کم نیں راہے پانا تے اسلام لئی در دِل دے کھول کسے
دے دینے، تے تھڑکانا چاہے جس نوں وی اوہ راہوں، ڈاہڈا بھیڑے سینہ
اس دا جویں اُچائی چڑھدے نوں ساہ چڑھیا ہووے اللہ انج عذابے پائے
اوہناں نوں جو منن ناہیں۔
اوپرے لگدے لفظ:
٭بے تکبیری: جیہناں جانواں نوں اللہ دا ناں لے کے ذبح نہ کیتا ہووے، ٭رٹا پاون: جھیڑا کرن، ٭بد باطن: بھیڑی فطرت والے،

رب تیرے دا سدھا رستہ ایہوا ہے وے مت من لوکاں واہتے گلاں
تفصیلی نیں دسیاں (١٢٦)
اوہناں واہتے اوہناں دے رب کول اے تھاں امن دی اوہ اوہناں دا بیلی
ہو سی اوہناں دے عملاں دے پاروں۔(١٢٧)
اک دن اوہ اکٹھیاں کر کے اوہناں سبھناں تائیں (کہسی) اے شیطانی منڈلی
کنے ای انسان تساں نے اپنے جال پھسائے تے انساناں چوں اوہناں دے
سنگی کہسن ربا کم اسیں رہے کڈھدے اک دوجے توں تے مڑ ساڈی مہلت مُکی
جیہڑی توں سی متھی ہوئی اساڈے واہتے رب آکھے گا اگ سدیوی واس
تہاڈا اَڈ اوہناں توں اللہ سوچے ہور جنہاں دے بارے تیرا رب حکیم علیم
ایں شک ناہ کوئی۔
تے اِنج گھوڑ پھڑاک اسیں کروایئے نافرماناں نوں اک دُوجے اُتے اوہناں
دے کرتوتاں پاروں۔
اے جنّی تے اے انسانی ٹولے کیہ تہاڈے تک تہاڈے وچوں ناہ پیغمبر
آئے میری آکھی کن تہاڈے پانے واہتے، تے اج دی اس پیشی بارے سی
دبکاندے رہے تہانوں اوہ آکھن گے اپنے اُلٹ گواہی ساڈی اوہ دنیا دی
رنگ رلیاں توں دھوکا کھا گئے تے ہُن اپنے اُلٹ گواہی آپوں دے سن جے اوہ
کافر ہے سن۔
پیغمبر اس پاروں گھلے جے رب تیرا ناہ برباد کسے وی وستی نوں کردا اے
دھکو دھکی تے وسنیکاں نوں بن جھونے۔(١٣١)
ہر کسے دا اپنا حصہ عمل مطابق رب ترا ناہ عمل کسے دے توں ناواقف۔
تیرا رب غنی تے رحمت ای رحمت اے پر جے چاہے چک وی دیوے اوہ
تہانوں تے لے آوے تھاں تہاڈی جس نوں چاہے جویں تہانوں اوس اٹھایا
قوم اک ہوری وچوں۔(١٣٣)
وعدہ جس دا نال تہاڈے اوہنے آکے رہنا اس نوں ٹال تسیں ناہ سکدے،
کہہ دے لوکو ٹل اپنا جو لگ سکدا جے لائی جاؤ میں اپنے کم لگا ہویا تہانوں
وی لگ جاسی کس دی اوڑک چنگی، ایہہ یقین اے ظالم رہسن بے مرادے
آپوں ای ناں رب دے کر دے حصہ بیجی پیلی وچوں، ڈنگراں وچوں تے
مڑ کہندے اپنے زعموں ایہہ اللہ دا تے ایہہ (دوجا) اوہناں دا اے جو
شریک اساڈے اپنے (متھے ہوئے) تے اوہ اللہ تیک ناہ اپڑے حصہ جو
شریکاں والا ہاں شریکاں نوں مل جاندا حصہ اللہ دا وی جیہڑا کِڈی کانی ونڈ
اوہناں دی۔
تے انجے ای مشرک لوکاں وچوں چوکھے جنہاں واہتے غیر اللہ نے جاتک
ماری نوں من کھچواں کیتا ہویا جس توں اوہ برباد ہو جاندے تے دین اوہناں
واہتے ہے رل گڈ ہو جاندا اللہ چاہندا اتے اوہ انج کدے ناہ کر دے چھڈ
اوہناں نوں کُوڑا سارن جوگا۔(١٣٧)
تے اوہ آکھن ایہہ ڈنگر ایہہ کھیتر ہے نیں ٹھاکے ہوئے، ایہہ ناہ کھائے کوئی
اڈ اوہناں توں اسیں جنہاں نوں کہیے ایہہ اوہناں دی گھڑتل کجھ ڈنگراں
دی کنڈ دی ٹھاک اے کجھ تے ذبح کرن دے ویلے ہے اللہ دا ناں لینے دی
ایہہ بہتان اوہناں دا اُس تے۔ تے اُس کُوڑ اُساری نوں اوہ سرپر بُھگتن(١٣٨)
ایبھی کہندے جا اہناں ڈنگراں دے ڈھڈاں دے وچ جیہڑے اوہ نِرے
مرداں دے واہتے زالاں واہتے ٹھاک اوہناں دی۔ مویا جم سبھناں دا سانجھا۔
اوہ اپنی ای ہہ متھے لائی وی بُھگتن گے بے شک اوہ حکیم علیم اے۔
اوپرے لگدے لفظ:
٭جاتک ماری: بچیاں نوں مارنا، ٭گھڑتل: آپوں بنائی ہوئی،

گھاٹے وچ اوہ مُورکھ جیہڑے بن اللہ دے حکموں قتل کریندے جمے
جائے۔ تے اللہ دے ناں تے کُوڑ اُساری کر کے رزق اللہ دا اوہناں واہتے
دتا ہویا بند اوہناں تے کردے۔راہوں بے راہ اوہ ہوونجے تے سدھ راہے
ہوسن ناہیں۔
اوہوا ای اے جس نے باغ اُگائے چھپرے تے ان چھپرے، کھجیاں اتے
گڈیکاں جھاڑ جنہاں دے قسم قسم دے۔ تے زی تون انار اک ورگے نالے
وکھ وکھ ورگے ہر اک دا پھل کھاؤ جد اوہ پھل تے آوے، واہڈی ویلے اللہ دا
وی حق چکاؤ۔پر بے جا ناہ خرچو۔ اللہ نوں ناہ بے جا خرچن والے بھاون۔
ڈنگراں دے وچ کُجھ لادُو تے کجھ ان لادُو اللہ دے اس رزقوں کھاؤ۔ پیر
شیطانی پیراں تے ناہ دھر دے جاؤ۔ اوہ تہاڈا ویری ننگم ننگا۔(١٤٢)
(کھانے واہتے’ نر مادے نیں اٹھ طرحاں دے۔دو بھیڈل دو بکرل۔ پُچھ
حرام، اس نر کیتے نیں دونویں یا مِدنیاں دونویں یا اوہ جو مدنیاں دوہاں
پیٹاں دے وچ رکھیا ہویا،جے سچے او ٹُھک دی کوئی مینوں دسو(١٤٣)
انجے دو اُوٹھاں دے اندر دو ڈھگیالاں اندر۔ پُچھ حرام اس نر کیتے نیں
دونویں یا مدنیاں دونویں، یا اوہ جو مدنیاں دوہاں پیٹاں دے وچ رکھیا ہویا
پُچھ تسیں سی کول اُس ویلے اللہ جد سی حکم سنایا۔تے اس توں ودھ ظالم
کیہڑا،کُوڑ اللہ دے متھے لاندا جیہڑا۔لوکاں نوں گمراہ کرن نوں بے تکیاں
ای، بے شک اللہ نافرماناں نوں ناہ راہے پائے۔
کہہ دے میرے ول اُتریوی وحی وچ ٹھاک ملی ناہ کوئی مینوں، کھاندل
واہتے کھانے والی شے دے بارے،جے کر اوہ مردار ناہ ہووے، ناہ
رت وگی ہوئی، وگدی ہوئی،تے خنزیزی ماس ناہ ہووے۔کی وں جے اس دے
وچ کراہت، اِنجے غیر اللہ دا لے کے ناں کیتے دی، نافرمانی پاروں ٹھاک
اے جے کوئی چارہ ہور ناہ چلے،تے ناہ باغی یا حد ٹپن والا ہووے، اس
دے واہتے رب غفور رحیم اے۔
جیہڑے ول یہودی ہے نیں، ہین حرام اوہناں دے اُتے نہواں والے،
نالے ڈھگل (بھیڈل) بکری چربی پِٹھاں دے نال لگی یا اندراسل یاں ہڈیاں
نال لگی چھڈ کے، نافرمانی دی اوہناں نوں ایہہ سزا سی ساڈے ولوں
تے ہے گل اساڈی سچی۔(١٤٦)
اوپرے لگدے لفظ:
٭لادُو: بھار چُکن والے ٭بھیڈل: بھیڈاں، ٭بکرل: بکریاں، ٭مدنیاں: مادہ، ٭کراہت: بھیڑاپن

تے جے تینوں اوہ جھُٹھیارن کہہ دے بھاویں رب تہاڈا رحم کرن وچ کھلا
ہے وے پر ناہ مجرم لوکاں اُتوں ہے عذاب اس دے نیں ٹلنا۔
مشرک ایہہ ضرور آکھن گے جے رب چاہندا شرک اسی ناہ کر دے، ناہ ای
ساڈے وڈ وڈیرے، ناہ ایں چیز حرام اسیں ٹھہراندے کوئی انجے اوہناں
توں پہلاں دے لوکاں نے وی ناہ گل گولی تے رہے چکھ کے اوہ عذاب
اساڈا۔ کہہ جے پکی گل تہاڈے کول اے کوئی رکھ دئیو اوہ اساڈے اگے۔ پر
تسیں تے ہے ظنّاں دی پُوچھل نپی۔ اٹکل تے اٹکل دوڑاؤ۔(١٤٨)
کہہ دے ہے دلیل خدا دے کول ای دل نوں ٹوہنے والی۔ جے منظور ایہہ
ہوندا اُس نوں اوہ تہانوں سبھناں نوں ای راہے پاندا۔
کہہ گواہ لے آؤ اپنے جیہڑے دین گواہی اس دی ٹھاک اللہ دی ہے سی
اہناں چیزاں بارے۔ جے گواہی دے وی دیون توں گواہی مول ناہ دیویں
نال اوہناں دے۔ تے ناہ اوہناں دی من مرضی پچھے لگیں جیہڑے کُوڑا
کہن آیات اساڈی تائیں تے چھیکڑ دے منکر تے ہوراں نوں اوہ برابر
رب دے گِن دے۔
کہہ آجاؤ۔ میں دسناں واں واجب تہاڈے اُتے اللہ کیتا (اوہ ایناں سی)
کرو شریک ناہ اس دا کوئی، ماپڑیاں دے نال تعلق سوہنا رکھو۔ قتل کرو
ناہ بھکھوں ڈر کے جمے جائے۔ ساڈے کول اے رزق تہاڈا تے اوہناں دا
بے شرمی دے کم کرو ناہ۔ کیہ ننگے کی گُجھے۔اس بندے نوں مارو ناہیں جس
دے بارے ٹھاک خدا دی۔ جے کر حق ناہ بن دا ہووے ایہہ تہانوں اللہ کہندا
تاں جے سمجھو۔(٥١)
مال یتیماں دے نوں سوہنے ڈھنگ ای ورتو، ناہ جد تائیں بالغ تھیون۔ ٹوپا
پورا تول وی پورا رکھو۔ اسیں کسے نوں چک اوہدی توں ودھ کے بھار
چکائیے ناہیں۔ گل کرو تے کرو نیاں دی بھاویں ساک ای اگے ہووے۔ اللہ
دے نال قول نبھاؤ۔ ایہہ تہانوں ہے تاکید خدا دے ولوں تاں جے مت
تہانوں آوے۔(١٥٢)
میرا سدھا رستہ ایہوا۔ اس اتے ای چلو۔ پگ ڈنڈیاں ناہ ملو۔ اوہ تہانوں
سدھی راہوں تھڑکا دے سن رب تہانوں ہے تاکید ایسے دی کیتی تاں جے
تقوے والے تھیوو۔
موسیٰ نوں وی اساں کتاب عنایت کیتی، نعمت پوری کرنے واہتے
نیکو کاراں اُتے، ہر گل دی تفصیل سی اُس وچ، اوہ ہدایت تے رحمت
سی، مطلب ایہہ سی لوک ایہہ منن رب دے اگے پیش اٹل اے ہونا۔
انجے ایہہ کتاب اساں ایں نازل کیتی برکت والی۔اس دے پچھے لگو
جھاک خدا دی رکھو تاں جے رحم تساں تے ہووے۔(١٥٥)
اوپرے لگدے لفظ:
٭ننگے: ظاہرا، ٭گُجھے: لُکے ہوئے، ٭ٹوپا: اناج مِنن والا بھانڈا، ٭اٹل: ضروری

مت کل آکھو۔ دو دھراں دے ول کتاب اُتریوی ہے سی ساتھوں
پہلاں۔اس دے پڑھن پڑھانے بارے سانوں کجھ وی خبر نہیں سی۔
یاں ایہہ آکھو جے کتاب اساڈے ول وی آئی ہوندی اسیں اوہناں توں ودھ
ہدایت پائی ہوندی۔سو ہن اوہ نتراول ول تہاڈے آئی رحمت اتے ہدایت
بن کے رب تہاڈے ولوں۔ تے بد قسمت اُس توں ودھ کے کیہڑا ہو سی
ایہہ احکام خداوندی جس جھوٹھے جاتے تے کترایا اوہناں کولوں۔ تے
آیات اساڈی توں کتراسن جیہڑے ملسن عذاب اوہناں نوں بھیڑا اس
کتراوٹ پاروں۔(١٥٧)
کیہ اوہ ایس اڈیکے لگے، اوہناں کول فرشتے آون، یا رب تیرا آوے یا نشان
ای کُجھ آ جاون اُس دے۔ رب تیرے دے جدوں نشان کوئی آونجے من
کسے دی اس ویلے وی کم ناہ دیسی اوہناں بارے جے ایمان ناہ ہوسی
اُس دا، ایمان اپنے دی کھٹی چنگی ناہ اُس کھٹی ہوسی۔کہہ دے کرو
اُڈیک تسیں وی، وچ اُڈیک اسیں وی ہے واں۔
دین اپنے نوں ٹوٹے ٹوٹے کرنے والے تے دھڑیاں وچ پاٹن والے تیرے
کجھ ناہ لگدے۔ سُٹ اللہ تے گل اوہناں دی ہاں اوہناں نوں توں
اوہناں دے کرتوتاں توں واقف کر دے۔
نیک عمل جس کیتا ہوسی اُس دے کھاتے دس گُنا(رب ولوں) پیسی، تے
جیہڑا مند لے کے آیا اُس دے نال اُنجے دی ہوسی۔پر ناہ مول ودھیکی
ہوسی۔
کہہ دے بے شک رب میرے نے مینوں سدھے راہے پایا ڈِنگوں خالی دین
اُس دتا ابراہیم حنیف آلی اس ملت دتی اوہ ناہ ہے سی مشرک لوکاں
وچوں۔(١٦١)
کہہ نماز میری، حج میرا، موت میری سب اللہ دا، جیہڑا رب اے
سب دا۔
کوئی اس دا اسیری ناہیں۔امر ہویا اے مینوں ایہوا تے میں سب توں پہلا
اس دی منن والا۔
کہہ دے کیہ اللہ نوں چھڈ کے ہور کوئی رب چاہواں، حالاں اوہ ہر شے دا
رب اے۔ تے جو عمل کسے دا ہونا اوسے تے بھار اُس دا پنڈ کسے دی ہور
کسے پنڈ چائے نے کد چانی۔تے مڑ پرت تہاڈی ہونی رب تہاڈے ول
ای۔ تے دس دیسی اوہ تہانوں جس بارے سی وکھرے ٹُردے۔
اہوا ای اے جس نے تہانوں دنیا دی چدھراہٹ دتی۔کجھ نوں کجھ توں اُچا کیتا
تاں جے اپنے دتے بارے کرے تہاڈی اوہ ازمایش، بے شک رب
تیرے دی پکڑ ترکھی ہے وے۔پر غفور رحیم وی ہے اوہ۔(١٦٩)

  • شریف کنجاہی
  • وچارپبلشرز