islamic-sources

  1. home

  2. book

  3. سورت الانفال (مدنی) دوجا حصہ

سورت الانفال (مدنی) دوجا حصہ

  • وچارپبلشرز
سورت الانفال (مدنی) دوجا حصہ
Rate this post
description book specs comment

پر ایہہ گل وی چیتے رکھو۔مال غنیمت جِنّا ہووے، جو وی ہووے
پنجواں حصہ اُس دے وچوں اللہ اتے رسول اُس دے دا ،نیڑکیاں دا،
ماپے مویاں، مسکیناں،تے راہیاں دا اے۔جے ایمان تہاڈا ہے وے اللہ
اُتے نالے اوہناں ملکوتاں تے اساں جنہاں نوں نازل کیتا اوس
نکھیڑنہار دیہاڑے (بدری جنگ دے) اپنے بندے دے امدادی کر کے
جد دو لشکر اک دوجے نال جُٹ پئے سن۔بے شک اللہ ہر کم اُتے قادر ہے
وے۔ (٤١)
اوپرے لگدے لفظ:
٭ملکوتاں: فرشتے

وادی دے جد تُسیں کنارے اُرلے ہے سی تے اوہ لوکی دوجے
دندے تے کروان تہاڈے بالکل تھلے ہے سی۔اک دوجے نوں ساہنویں
ہونے دی جے پکی متھی ہوندی، ہو سکدا اے ویلے سر ناہ اُس تھاں پہنچ
تہاڈی ہوندی۔ پر اللہ دی مرضی ایہہ سی امر اُس دا رہے پورا ہو کے تے جو
دِھر برباد ہو جاوے برباد ہووے گل نترن تے جیوے جیہڑی او بھی
جیوے گل نترن تے۔بے شک اللہ سننے والا جانن والا۔(٤٢)
تے جد اللہ خوابے اندر تینوں جھلکی انج دی دتی جے ویری نے
تھوڑے کُو ای۔ جے اوہ تینوں چوکھے کر کے دس دیندا تاں تیرے سنگی
یرکن پاروں ایس امر وچ وکھو وکھ سُراں پئے کڈھ دے۔ اے پر رکھیا رب
تہانوں ۔اوہ دلاں دا پُورا پُورا جانو ہے وے۔
تے انجے جد بھڑنے ویلے اُس دی حکمت پاروں وَیری (چوکھے
ہوندے ہوئے) تھوڑے نظر تہانوں آئے تے اوہناں نوں بے حقیقت
تُسیں لگے سی (تھوڑے ہونے پاروں)کیوں جے اللہ دی مرضی سی امر اُس
دا رہے پورا ہو کے۔اللہ دے ای وس ہوندے کم سارے۔
اے ایمان لیائے لوکو پڑ جدوں پے جاوے کدھرے، پیر پکیرے رکھو۔
رب نوں خوب چتارو تاں جے۔پھل چنگیرا پاؤ۔
اللہ اتے رسول اُس دے دی آکھی منو۔آپو وچ نہ پاٹو۔جے پاٹو
گے تاں یرکو گے تے نکلے گی پُھوک تہاڈی۔ ویکھو قائم ہَٹھ اپنی نوں
رکھو۔ اللہ اوہناں دا اے ساتھی جیہڑے یرکن ناہیں۔
تے اوہناں دے وانگ نہ ہونا جیہڑے پھنڈاں کر دے ہوئے اپنی
وسّوں وِچوں نکلے، لوکاں وچ دکھاوے کر دے تے لوکاں نوں ربی
راہوں اوہ ڈکدے سن، پر اللہ اوہناں دے سب کرتُوتاں اُتے حاوی
وے۔(٤٧)
اوپرے لگدے لفظ:
٭پِڑ پینا: جنگ شروع ہونا، ٭ہَٹھ: انکھ

جد شیطان اعمال اوہناں دے اوہناں نوں سن لیپا پوچی کر کے دسّے
تے اوہناں دے کن وچ بھریا لوکاں وچوں اج تہاڈے توں ودھ کیہڑا۔
میں تہاڈے آپوں ہے واں سر دے اُتے۔پر جس ویلے دونویں ٹولے اک
دوجے نوں ساہنویں ہوئے۔ اوہ کُھری وٹ نسیا۔اوس کہیا جے میں تہاڈا
سیری ناہیں۔جو کجھ مینوں نظری آوے تساں نہ نظری آوے۔میں تے
اللہ کولوں ڈرناں۔ تے اللہ دی پکڑ اے ڈاہڈی۔(٤٨)
ایہہ ویلا سی جدوں منافق تے حاسد سن کہندے”دِین اہناں دے
نے اہناں نوں پُٹھے راہے پا دتا اے” (اوہ ناہ سمجھن) اللہ اُتے جیہڑے
ول توکّل کر دے، اللہ ہے عزیز حکیم اوہناں دے واہتے۔
جے تک سکدوں تُوں اوہ ویلا جدوں فرشتے کفروناں دیاں جاناں
کڈھ دے کنج اوہناں دے اوہ بتھاڑ سُجاندے ہے نیں تے کنڈاں وی
(کہندے ہوئے) چکھو اگن عذاب ہن( ایتھے)۔
ایہہ سب کجھ اُس پاروں جو کجھ ہتھ تہاڈے گھلدے آئے۔ کیوں
جے اللہ بندیاں نال کریندا ناہیں کدے ودھیکی۔
حال اوہناں دا ہے فرعون کیاں دے ورگا تے اوہناں دے ورگا جو
اہناں توں پہلاں ہوئے۔ اللہ دی آگاہیاں دے سی اوہ انکاری۔ مُڑ اللہ
نے اوہناں دے کرتُوتاں پاوں پکڑ اوہناں نوں کیتی بے شک اللہ تکڑا وی
اے ڈاہڈا پکڑن ہارا وی اے۔(٥٢)
کیوں جے اللہ قوم کسے تے کر دا اے جے رحمت کوئی اُس رحمت
نوں اُس دے کولوں کھوہ ناہ لیندا جد تائیں اوہ قوم بدل کے اندروں رہے ناہ
قابل اُس دے۔بے شک اللہ سننے والا حکمت والا۔(٥٣)
حال اوہناں دا ہے فرعون کیاں دے ورگا جو اُہناں توں پہلاں
ہوئے۔ اوہناں نے آیات الٰہی نوں نہ منیا تے اوہناں دے اِنج دے ای
کرتُوتاں پاروں اساں ہلاک اوہناں نوں کیتا تے سارے فرعونی ٹولے
نُوں غرقایا،کیوں جے اوہ سارے ای ہے سن پُٹھے پانی رڑھنے والے۔
الل دے نزدیک اوہ لوکی پشُوآں توں وی لتھے ہوئے کفر جنہاں اپنایا
تے ایمان گلے نہ لاےا۔
ایہہ لوک اوہ نیں نال جنہاں د ے قول ہویا سی تیرا پر اوہناں نے ہر
واری ای تھُک کے چٹیا۔اوہناں نوں نہ خوف خدا دا۔
اس کر کے جے بھیڑ کسے وچ اوہ ہتھ آون اِنج اوہناں نوں کُھلّوجے
اوہناں دے پِچھلے وی پئے کناں نوں ہتھ لاون تے اس پھنڈ نوں چیتے
رکھن۔
تے جے کر ایہہ خطرہ ہووے اوہ گل اُتوں پھر جاون گے، قول
اوہناں دے مار اوہناں دی بُوتھی اُتے۔بے شک اللہ اوہناں نوں
چنگیاندا ناہیں جیہڑے گل کر کے پھر جاندے کافر لوکی ایس بھلیکھے رہن
نہ ہر گز، جے اوہ بازی جت جاون، اوہ تہانوں کر سکسن نہ عاجز اُکا۔(٥٩)
اوپرے لگدے لفظ:
٭بتھاڑ: مُنہ، ٭عاجز: نیواں،

اوہناں دے نال نبڑن واہتے کرو تیاری جِنی وی کر سکدے ہے او،
نفری ولوں اسپاں ولوں تاں جے ایہہ تیاری تک کے اوہناں نوں کنبنی
لگ جائے جیہڑے ہین تہاڈے دشمن تے اللہ دے دشمن۔ بلکہ اہناں
توں وکھ اوہ وی(کنب کنب جاون) جنہاں دی نہیں خبر تہانوں پر اللہ نوں
خبر اوہناں دی،جو کجھ وی تسیں راہ خدا دے خرچ کرو گے اوہ تہانوں
پُورے دا پُورا مل جاسی۔ حق ماری ناہ اُکا ہوسی۔(٦٠)
پر جے کر اوہ صلح کرن ول کنّا کھاون توں وی کنّا کھا اوہناں ول۔ کر
توکّل رب دے اُتے، بے شک اوہ سمیع علیم اے۔
اوپرے لگدے لفظ:
٭اسپاں: ہتھیاراں، ٭کنّا کھاون: پاسہ وٹن، ٭سمیع: سُنن والا، ٭علیم: جانن والا

جے اوہ تےنوں دھوکھا دینے دے ول آون۔ رکھ تسلی۔ اوٹ اللہ دی
تیرے واہتے کافی۔اوہو ای اے جس تینوں تے ایمان لیائے ہوئے
لوکاں نوں تگڑےنواں دتا کنڈ تہاڈی تے ہتھ رکھیا۔ نالے مہر تہاڈے قلباں
دے وچ پائی۔ اُنج تسیں کُل جگ دے لاندے وی لانے تاں دل
تہاڈے اک دوجے دے نال ناہ جُڑدے۔ اللہ ای اے جس تہاڈے وچ
ایہہ اُلفت پا دتی۔ اوہ ہر کم کر سکنے والا تے ہر حکمت والا۔
اے پیغمبر اللہ کافی تیرے واہتے تے اوہناں دے واہتے جیہڑے
جیہڑے مومن لوکاں وِچوں تیرے پچھے ٹُردے۔(٦٤)
اے پیغمبر کر آمادہ بھیڑ بھڑن تے مومن لوکاں تائیں ہوون ویہہ وی
وچ تہاڈے جے کر ڈٹ کھلوون والے۔ اوہ دو سو تے غالب آسن۔سو ہوون
گے تاں ہزار اوہ کفروناں تے غالب آسن۔ کیوں جے قوم اوہ ناسمجھاں
دی۔ اللہ کم تہاڈا ہولا کر دِتا اے۔ اوہ تہاڈی کمزوری نُوں جانے۔ اس کر
کے سو صابر مومن دو سو تے غالب آسن تے جے اک ہزار ہوون تاں دو
ہزاراں اُتے اذن اللہ دی نال آون گے غالب۔ بے شک اللہ صابر
لوکاں دا ای سنگی۔(٦٦)
اوپرے لگدے لفظ:
اُلفت: محبت، ٭آمادہ: تیار، ٭صابر: صبر کرن والے

ایہہ نبی نوں زیبے ناہیں جے اوہ بندیوان اکٹھے کرنے واہتے لوکاں
وچ لڑائیاں پائے۔ حُب تہاڈے اندر دنیا دی دولت دی۔ پر اللہ دی
خواہش ایہہ وے چھیکڑ جھولی پوے تہاڈی۔بے شک اللہ غلبے والا حکمت
والا۔
جے کر حکم خدا دا پہلاں ہو چکیا ناہ ہوندا (بدری لُٹ دی) ایس تہاڈی
حرکت اُتے اک عذاب گھنیرے کرنی ہے سی پکڑ تہانوں۔
(خیر ہویا جو ہویا) مال غنیمت وچوں جو کجھ لگا ہتھ تہاڈے اُس نوں
تسیں حلال طیب گن کے ورتو کھاؤ۔ تے اللہ دا خوف دلاں وچ رکھو۔ بے
شک اللہ بخشنہار رحمت کرنے والا۔
اے پیغمبر کہہ اہناں نوں جیہڑے قیدی تیرے قبضے جے تہاڈے
قلباں اندر اللہ نے چنگیائی ویکھی اوہ تہانوں دیوے گا اُس نالوں ودھ کے
جو لیا اے اج تہاڈے کولوں (فدیہ کر کے) نالے اوہ گناہ تہاڈے وی بخشے
گا۔بے شک اوہ غفور رحیم اے۔
پر جے نال تیرے اوہ کوئی دھوکے بازی کرنا چاہون اللہ نال خیانت
اوہناں پہلاں کر کے ویکھ لیا اے۔ اللہ تینوں اوہناں اُتے غالب کیتا۔
بے شک اللہ آپ علیم حکیم اے۔(٧١)
جیہڑے لوک ایمان لیائے تے (اس پاروں) ہجرت کیتی۔ اتے جہاد
جنہاں نے کیتا جانی مالی رب دی راہے۔ تے اوہ وَل جنہاں اوہناں نوں
اپنے کول پناہ سی دتی مدد اوہناں دی کیتی۔ اہوا لوک ای اک دوجے دے
سجن ہے نیں جیہڑے لوک ایمان لیائے پر اوہناں ہجرت ناہ کیتی نال
تہاڈے اوہناں دی سجنائی کاہدی جد تائیں اوہ دیس اپنا ناہ چھڈن۔ مُڑ وی
جے اوہ دین دی خاطر منگن مدد تہاڈے کولوں،ہے تہانوں مدد اوہناں دی
کرنی بن دی۔جے خلاف مدد ایہہ اوہناں دے ناہ جائے نال جنہاں دے
کوئی عہد تہاڈا ہووے۔ چیتے رکھو جو وی عمل تہاڈے ہے نیں اللہ دی
اکھ تھلے۔(٧٢)
جیہڑے لوکی کافر ہے نیں اوہ تاں اک دوجے دے ساتھی۔ تے جے
انج تساں ناہ کیتا ملکے اندر فتنہ مچ سی اَتے فساد گھنیرا۔
جیہڑے ول ایمان لیائے دیسوں نکلے، رب دی راہ جہاد جنہاں نے
کیتا، تے اوہ لوک بنے سی جیہڑے اوٹ اوہناں دی تے اوہناں دے
مددی ہوئے، حقے سچے مومن اوہوا۔ مغفرت اوہناں نوں ملنی، باعزت
روزی وی اوہناں دے ای بھاگھیں۔ اے پر اس ازمایش پچھوں وی
جیہڑے ایمان لیاون دیس اپنے نو ں چھڈن، رل کے نال تہاڈے کرن
جہاد اوہ ول وی ہین تہاڈے وچوں اللہ دے فرمان مطابق رشتہ دار اک
دوجے اُتے حق زیادہ رکھدے۔بے شک اللہ نوں علم ہے وے ہر اک شے
دا۔(٧٥)

  • وچارپبلشرز