islamic-sources

  1. home

  2. book

  3. سورت التوبہ (مدنی) دوجا حصہ

سورت التوبہ (مدنی) دوجا حصہ

  • وچارپبلشرز
سورت التوبہ (مدنی) دوجا حصہ
Rate this post
description book specs comment

مال اولاد اوہناں دی تک کے رعب ہیٹھاں ناں اُکا آویں، اللہ اوہناں
دی راہیں ای اوہناں تائیں وچ عذابے اس دنیا وی جیون اندر ہے پانے
دی نیت رکھدا،تے کفرونی حالت وچ ای جان اوہناں دی لینا چاہندا۔
ایہہ اللہ دیاں قسماں کھا کے لکھ یقین دلاون اوہ تہاڈے وِچوں، اوہ ناہ
مُول تہاڈے وچوں ایہہ تاں ڈر دے انج کر دے۔
جے کوئی ٹھاہر ملے اوہناں نوں غار کوئی یا کھنڈر ایہہ اودھر نوں مُنہ
کر جان تڑا کے رسّے۔
اوبھی اہناں چوں ہے نیں، صدقے ونڈن بارے جیہڑے طعنے
تینوں دیندے، پر جے اوہناں نوں اس چوں دتا جائے تاں اوہ راضی تے
جے کر ناہ دتا جاوے اوسے ویلے مُنہ بناؤندے۔(٥٨)
(چنگا سی) جے راضی ہوندے اس دے اُتے اللہ اتے رسول اس
دے نیں جو دتا سی تے ایہہ کہندے اللہ بہت اساڈے واہتے، اپنے
فضلوں اللہ ہور اسانوں دیسی پیغمبر وی اس دا دیسی اللہ ول ای تک اساڈی۔
ایہہ خیراتاں ہین اصل وچ تُھڑیاں واہتے مسکیناں دے واہتے نے
خیراتاں ونڈن اُتے لگے ہوئے لوکاں واہتے، تے اوہناں دے واہتے، دل
جنہاں دے وس وچ کرنے لوڑیندے نیں نالے بندی واناں واہتے
قرضائیاں تے راہیاں واہتے۔ اللہ ولوں فرض ایہہ ہے وے بے شک اوہ
علیم حکیم اے۔(٦٠)
تے اوہناں دے وچوں اوبھی جو ستاوندے ہین نبی نوں تے کہندے
نیں اوہ تاں کن ای کن اے کہہ دے ہاں اوہ کن ای کن اے بھلے تہاڈے
واہتے اوہ اللہ دی (سن کے) سچ سمجھدا ہے اے مومن لوکاں دی وی(سن
کے) سچ سمجھدا تے اوہناں دے واہتے رحمت جیہڑے اس دی من
ٹر دے نیں، اللہ دے پیغمبراں نوں پر جیہڑے ول ستاندے ہے نیں
اوہناں دے بھاگاں دے اندر دکھ دیاں ماراں۔
ایہہ اللہ دیاں قسماں کھاون تاں جے راضی کرن تہانوں حالاں اللہ اتے
رسول اس دے نوں راضی کرنا چوکھا بن دا ہے وے جے (دلوں) اوہ مومن
ہوون۔
کیہ اوہناں نوں پتہ نہیں ایہہ اللہ اتے رسول اُس دے دا جیہڑا ویری
دوزخ دی اگ اس دے واہتے جس وچ اوہ ہمیشہ رہسی ایہہ وڈی رسوائی ہے
وے۔(٦٣)
ڈر دے ہین منافق اس توں مت خلاف اہناں دے کوئی سورت
نازل ہووے جس توں ظاہر تھیوے جو اوہناں دے اندر کہہ دے کھچاں
ماری جاؤ(کلیاں بہہ کے) پر اللہ ہُن جس دا خوف تہانوں اس نوں ظاہر کر
کے رہسی۔(٦٤)
تے جے اوہناں کولوں پُچھیں اوہ آکھن گے اسیں تاں ایویں ہے ساں
شُغلیں گپّیں لگے، آکھ اوہناں نوں گپ کھچ واہتے اللہ اتے کلام اُس دا اتے
پیغمبر ای اس دا لبھے ہین تہانوں۔
عذر گھڑو نہ اَینویں ،بے ایمان تسیں ہو ونجے مُڑ ایمان لیا کے، تے جے
اسیں تہاڈے وچوں کر معاف اکناں نوں دئیے اکناں تائیں اسیں سزائیں
دے کے رہیے کیوں جے اوہ خطائی۔
مرد ہوون یا رنّاں ہوون اکو کُجھ منافق سارے، مندیائی کرنے نوں
آکھن تے چنگیائی ولوں ٹھاکن، تے اوہ مُٹھاں گھٹ کے رکھن، اوہ اللہ نوں
بُھل گئے تے اللہ وی اوہناں نوں بُھلیا بے شک نافرمان منافق۔
ایہہ منافق مرد ہوون کہ رنّاں ہوون اللہ دا اہناں دے بارے تے
کفروناں بارے دوزخ دی بھا دا اے وعدہ جس وچ اوہ ہمیشہ رہسن ایہوا
اوہناں واہتے کافی رب دی لعنت اوہناں اُتے ہے عذاب اوہناں دے
واہتے دائم رہنے والا۔(٦٨)
جِوین تہاڈے توں پہلاں دے سی تہاڈے نالوں اُتے قوت وچوں
دولت وچوں جِیا جنت دے وچوں کھا ہنڈا کے اپنے حصے دا اوہ راہی ہوئے
کھا ہنڈا کے اپنا حصہ تساں وی راہی ہونا جویں تہاتھوں پہلاں والے
کھا ہنڈا کے راہی ہوئے اوہناں بک بکارے کیتے تس وی کیتے انج
دیاں دے عمل کسے ناہ بنّے لگنے کیہ ایتھے کیہ اوتھے تے اوہوا ای گھاٹل۔
کیہ اہناں تک اپڑی ناہیں گل اوہناں دی جو اہناں توں پہلاں
ہوئے، نوح تے عاد ثمود کیاں دی ابراہیم کیاں دی مدین دی تے اوہناں
گوٹھاں دی اساں جنہاں نوں ہےٹھاں اُتے کر دتا سی، اوہناں کول رسول
آئے سی کھلم کھلیاں گلاں لے کے تے انج نال اوہناں دے اللہ ظلم
نہیں دی کیتا ظلم اوہناں نے آپوں اپنیاں جاناں دے نال کیتا۔
مومن سارے اک دوجے دے سنگی مرد ہوون کہ زالاں ایہہ چنگیائی
بارے آکھن مند یائی توں ٹھاکن قائم کرن صلاتاں، دین زکاتاں آکھے
لگن اللہ دے نالے اس دے پیغمبر دے، ایہوا ول نیں رب جنہاں
تے رحمت کر سی بے شک اللہ آپ عزیز حکیم اے۔
اللہ دا ایہہ وعدہ ہے وے مومن مرداں رناں تائیں، دیسی اوہناں نوں
اوہ وچ بہشتاں جائیں کول جنہاں دے وگدے پانی، دائم اوہناں وچ اوہ
رہسن ابدی باغاں وچ ٹھکانے ستھرے صاف اوہناں دے ہوسن سب
توں وڈی گل جے اللہ راضی اوہناں اُتے ہوسی اس توں ودھ کے ہور
ودھیری جت ہوندی اے کیہڑی۔(٧٣)
بِھڑ جاتوں کفروناں تے دو رنگیاں دے نال اے پیغمبر ، تے کر سختی
اوہناں اُتے ہے جہنم ٹھاہر اوہناں دی تے اوہ کِڈی بھیڑی ٹھاہر اے۔
ایہہ اللہ دیاں قسماں کھا کے کہندے (ایسی ویسی) گل اساں نہ کوئی
کیتی حالاں کلمے کفر آلے اوہ بکدے رہے نیں تے اسلام لیاون پچھوں
کافر ہوئے تے ان پکنے ایہہ منصُوبے رہے پکاندے اوہناں نال ناہ ماڑا کیتا
اللہ تے پیغمبر اس دے جے اوہناں نوں اپنے فضلوں رجےا پُجیا کیتا جے
ہن وی اوہ باز آ جاون اس وچ اوہناں دی بھلیائی تے جے پُٹھا موڑا کھاون
اللہ ڈاہڈا وختاں وچ اوہناں نوں پاسی اس دنیا تے اس دنیا وچ دھرتی اُتے
اوہناں دا ناہ سنگی ناہ امدادی ہوسی۔(٧٤)
اہناں وچوں ای او بھی نیں قول جنہاں اللہ نال کیتا جے اسانوں مال
غنیمت اوہ دے دیوے (اس دے وچوں) صدقہ دیساں، نیکو کاراں وچوں
تھیساں، پر جد اللہ نے فضل اوہناں اُتے کیتا اوہناں نے کنجوسی کیتی سی،
اس بارے گل توں پھر گئے اوہ کنی کتراندے ہوئے۔
اس دے پاروں اوہناں دے اندراں وچ رب نے دو رنگی بھر دتی
جیہڑی رہسی روز قیامت تائیں، کیوں جے اوہناں اللہ دے نال کیتے
ہوئے وعدے توں کنڈ پھیری تے اس پاروں جیہڑے جھوٹھ اوہناں
نے بولے۔
کیہ ایہہ کَیڑ نہیں اوہناں نوں اللہ جانے اوہناں دی ہرکُھر کُھر نوں تے
گجھی گل نوں بے شک اللہ ہے غیباں نوں جانن والا۔(٧٨)
جیہڑے لوکی کیڑے پاندے مومن لوکی خوشی خوشی جد صدقے
دیندے تے اوہناں دی کھچ مریندے جیہڑے وختاں نال کمائے ہوئے
وچوں اللہ اوہناں دی کھچ اوہناں ول پرتا سی، بھا اوہناں دے اوس
عذاب اے اوکھا کرنے والا(٨٩)
اوہناں واہتے توں سفارش کر بخشش دی بھاویں ناہ کر( اک بروبر) ستر
واری جے اوہناں دی کریں سفارش بخشش واہتے ،اللہ بخشے مول ناہ اوہناں
تائیں کیوں جے اللہ دے تے اس دے پیغمبر دے اوہ انکاری ہوئے تے
اللہ نہ (ایس طرح دے) بد عہداں نوں راہے پاندا۔
ہے سن خوش گھراں وچ پچھے رہنے والے اللہ دے پیغمبر کولوں پچھے
رہ کے اوہناں نوں نہ وارا کھادا، مالی جانی رب دی راہ جہاد کرن اوہ کہندے
سن اوہ گرمی وچ لام اُتے نہ جاؤ کہہ دے نار جہنم والی ڈاہڈی لوہنے والی
ہے وے کاش ایہہ گل وی اوہ سمجھدے۔
اوہناں دے بھا تھوڑا ہسنا چوکھا رونا، جو کرتوت اوہناں نے کیتے اس
دے بدلے۔
اہناں وچوں رب سببی جے کر تیرا میل کسے ٹولے نال ہووے تے اوہ
(اگوں) لامے واہتے تیتھوں لین اجازت کہہ دے میرے نال تہاڈا لامے
جانا ہُن ناممکن ہویا میرے سنگ کدے وی رل کے ہُن تہاڈا ویری دے
نال ڈانگو سوٹا ممکن ناہیں کل رضا تہاڈی ہے سی نٹھ بہنے دی ہن وی پچھے
رہ سن جیہڑے نال اوہناں دے نٹھ کے بیٹھو۔(٨٣)
اہناں وِچوں توں کسے دا نہیں جنازہ پڑھنا ناہ کسے دی قبر اُتے ای جا
کھلونا اللہ اتے رسول اس دے سن اوہ انکاری تے فاسق ای رہ کے موئے
مال اولاد اہناں دی تینوں کیوں دلیلاں دے وچ پائے اللہ دی ایہہ
مرضی ہے وے دنیا دے وچ اہناں توں ایں اوہناں نوں وختاں وچ پائے
تے اوہناں نوں رکھ کے کافر مارے۔(٨٥)
تے جد سورت نازل ہوندی اے اس بارے اللہ تے ایمان لیاؤ تے
اس دے پیغمبر دے سنگ ہو کے لڑو لڑائی پُج آوندے دی اوہناں
وچوں لین اجازت تیرے کولوں(گھر رہنے دی) تے ایہہ آکھن سانوں پچھے
رہنے والے لوکاں نال ای رکھو۔
اوہ اس اُتے راضی ہوئے رہندڑیاں دے وانگ اوہ رہون پچھے اللہ
نے اس کر کے ای تاں اوہناں دے قلباں دے اُتے مہراں لائیاں اوہ
سمجھن توں رہ گئے۔
دُوجے پاسے پیغمبر تے اوہ ول جیہڑے نال اس دے ایمان لیائے
مالی جانی رہن جہادے لگے اہناں لوکاں واہتے ای بھلیائیاں،تے ایہو ای
ہن فلاحوا ں پانے والے۔
اوہناں واہتے ہین تیار بہشتاں اللہ نے کر رکھیاں کول جنہاں دے
وگدے پانی دائم اوہناں دے وچ رہسن ایدوں وڈھی کیہ جت ہونی۔
تھل واساں دے وچوں وی تے حیلے گھڑنے والے آئے تاں جے
اوہناں دا چھٹکارا ای ہو جاوے،پچھے بیٹھ رہے سن اوہوا اللہ تے پیغمبر اس
دے نوں جنہاں سی جھوٹھ جھکایا ایس طرح دے کفروناں نوں مل کے
رہسی مار دکھاویں۔(٩٠)
نہ کوئی دھکا ہے اس بارے کمزوراں بیماراں اُتے یا اوہناں تے کول
جنہاں دے خرچ کرن نوں وافر ناہیں پر اوہ بولن چنگے کلمے اللہ بارے
تے اس دے پیغمبر بارے نیکو کاراں(معذوراں) تے مول الاہمہ نہ کوئی
آوے اللہ آپ غفور رحیم اے۔(٩١)
اوہناں اُتے وی الزام نہ کوئی آوے جیہڑے کول تیرے آجاون تاں
جے ملے سواری کوئی تے تُوں آکھیں نہیں تہاڈے واہتے میرے کول
سواری تے اس غم توں وسدی اکھیں جان گھراں نوں اوہ کدے اج اپنے
کولوں خرچ کرن دے قابل ہوندے۔
ہاں الزام اوہناں تے آوے جیہڑے اپڑ آوندے ہوئے تیرے
کولوں چُھٹی منگن تے اس گل نوں چنگا جاتا رہن اوہ پچھے سنگ رہیلن
زالڑیاں دے اس توں مُہر اللہ نے لائی اوہناں دے قلباں دے اُتے تے
ہوئے اوہ سمجھوں عاری۔

  • وچارپبلشرز