islamic-sources

  1. home

  2. book

  3. سورت الحج (مدنی)

سورت الحج (مدنی)

سورت الحج (مدنی)
Rate this post
description book specs comment

مترجم شریف کنجاہی

بسم اللہ الرحمن الرحیم

اے لوکائیے! خوف خُدا اپنے دا پال دِلے وِچ۔ ہے تھرتھلواں ویلا
ڈاہڈا۔
اوس دِہاڑے ماواں نُوں کُچھڑیند بھُلینے تے زالاں دے حمل ڈگِینے،
لوکی دِسنے نیں گُٹ ہوئے، حالاں اوہ گُٹ ہوسن ناہیں۔ ڈاہڈعذاب اللہ دی
پاروں سُرت گواچی ہو سی۔
لوکاں وِچوں اوبھی ہے نیں ذات اللہ دی بارے جیہڑے بحثاں
کر دے بے سوچے بے سمجھے۔ تے لاخیرے شیطانے دے پچھے ٹُر دے۔
جس دا شیوہ جس نے اوہنوں سجن جاتا اوسے نُوں اوہ بُھلّے پاسی اتے
عذاب جہنم والے راہے لاسی۔ (٤)
ہے لوکائیے جے مُڑ اُٹھنے بارے شک تہانُوں کوئی (تاں ایہہ سوچو)
اساں تہانُوں مٹی وِچوں پیدا کیتا،فیر منی دی بُوندوں، فیر تہانُوں لوتھ بنایا،
مُڑ اِک ماسل بوٹی کیتا، جِس نے شکل قبولی وی تے ناہ وی کدے قبولی
اگّوں، (ایہہ گل دسی) تاںجے شک تہاڈا مُکّے(میرے خالق ہوون
بارے)۔ رحماں وچ وی جس کِسے نُوں چاہیے رکھیئے مِتھے ہوئے ویلے تائیں۔
فیر تہانُوں بال بنا کے کڈھئیے۔ فیر تہانُوں ول جوانی دے لے جائیے۔ بعض
تہاڈے وِچوں پُورے ہو جاندے نیں پہلاں بعض اپڑِین نِکمّی
عُمرے جِتھے جا کے جانی انجانی اِک ہووے۔ ایہہ اکھیاں دے اگّے تیرے
دھرتی سُکّم سُکّی ہوندی، پر جد پانی اُس اُتے ورسا دینے آں اوہ لہک اُٹھدی
پُھلن لگدی ہر طرحاں دی رونق والی شے اُگ پَیندی۔(٥)
تے اِس توں ای ثابت ہوندا اللہ اصل اے سب اصلاں دی۔ بے
جاناں نُوں جانی اوہوا کردا، بے شک اوہ ہر کم تے قادر۔
آونہار گھڑی دے بارے شک ناہ کوئی تے اللہ نے قبراں وِچوں لوگ
اُٹھانے۔
لوکاں وِچوں اوہ بھی اللہ بارے جیہڑا ودھ ودھ گلّاں کردا۔ حالاں اوہ
اے عِلموں کورا۔ کِسے ہدایت توں وی کورا، تے توراتی ہے کتابوں وی اوہ
ہتھل۔
اوہ مروڑے پاسے اپنے تاں جے لوکاں نُوں وی اللہ دی راہوں
تُھڑکائے۔ اِنج دے بندے واہتے دُنیا وچ خواری، روز قیامت اُس نُوں
ساڑُو اساں عذاب چکھا کے رہنا۔ اپنے اگّے گھلے ہوئے کرتُوتاں دے
پاروں، اِنج اللہ ناہ دھکا کردا اپنے بندیاں نال ذرا وی۔ (١٠)
لوکاں وِچوں اوبھی جیہڑا کرے عبادت رب دی پر ناہ دل کھلواوے
۔ جے تاں ڈُھکن ول ڈھکِیوے، رب تے راضی۔ تے جے اوکڑ آن پوے
اوہ کنڈ بھواوے۔ اِنج دے واہتے ایتھے گھاٹا اوتھے گھاٹا۔ ایہوا ای تے کُھلم
کُھلا گھاٹا ہووے۔ (١١)
اللہ نُوں چھڈ سدّاں مارے اُنہاں تائیں جیہڑے نہیں گوان سوارن
والے کُجھ وی۔ ایہہ گمراہی دی حد ہے وے۔
(یاں مُڑ) اُس نُوں سدّاں مارے جس تُوں لبھت کسے دے نالوں ڈنگے
جانے دا ڈر ہووے۔کِنّا ماڑا سائیں چُنیا کِنّا ماڑا سنگی۔
جیہڑے لوک ایمان لیائے، نالے چنگے عمل کمائے۔ بے شک اللہ
اُنہاں تائیں وِچ بہِشتاں داخل کر سی۔ کول جنہاں دے وَگدے پانی،
اللہ کردا جو کجھ چاہے۔
جس کسے دی ایہہ سوچ ہووے، اللہ اُس دی مدد ناہ کر سی، کیہ ایتھے
کیہ اوتھے (اوہ غیر اللہ تے کر تکیہ) ونجھ لا سکدا ہے وے جیہڑا لاکے تک
لے، تے مُڑ ویکھے کیہ اِنج کوڑ مسافر ہوئی۔
ایہہ سمجھاون واہتے ای (قرآن) اساں ہے نازل کیتا جس وچ
سِدھیاں کُھلِیاں گلّاں، بے شک اللہ (مُڑ وی) جس کسے نُوں چاہے راہے
پائے۔
جیہڑے لوک ایمان لیائے تے اوہ جو یہودی، صابی، عیسائی نیں یا
مجُوسی تے مُشرک نیں، روز قیامت اُنہاں بارے اللہ حُکم سُنا سی، کیوں
جے ہر شے ہے نظر وچ اوہدی۔ (١٧)
کیہ تہانُوں دِسدا ناہیں اللہ نُوں ای ہر شے سجدہ کر دی ہے وے کیہ
عرشی کیہ فرشی، سورج، چن ستارے، پربت رُکھ تے چوکھر تے لوکی وی
چوکھے، مُڑ وی کِنّے، مار خُدا دی برحق ہے جنہاں دے واہتے۔ اللہ جس دا
مان گوائے کون اوہ مان اُس نُوں پرتائے۔ اللہ کردا ہے جو چاہے۔ (١٨)
دو ٹولے نیں بحثے لگّے رب اپنے دے بارے۔ اُنہاں وِچوں راہ کُفر دی
جنہاں نپی اُنہاں واہتے اگ دے لِیڑے وتریوندے۔ سِریاں اُتے بلدا
پانی پایا جاسی۔ جس توں گلسی جو کُجھ ڈِھڈاں دے وچ ہوسی سن چمڑی
دے۔
لوہے دے گُرزاں دی مار اُنہاں نُوں پَیسی۔
جد چاہون گے اوتھے دے غم وِچوں نِکلن اوسے وچ پرتائے جاسن
تاں جے ساڑنہار عذاب اوہ چکھن۔
(دُوجے پاسے) جیہڑے ول ایمان لیائے نالے چنگے عمل کمائے
اُنہاں نُوں رب داخل کرسی وِچ بہشتاں، کول جِنہاں دے وگدے پانی۔
سونے دے کنگن اوہ پاسن، موتی پاسن تے ہوسن گل سچے پانے۔
اُنہاں نُوں ستھریویں بولا چالی تے چنگیائی دے راہ پایا جا سی۔ (٢٤)
جیہڑے لوکی کافر تھیوے تے اللہ دی راہوں روکن نالے اوس
مسیتوں جیہڑی جا ادب دی تے جس تائیں اساں بنایا اوتھلیاں تے
پاسلیاں دے واہتے ساہنویں حق دا۔
نالے جیہڑے دھکے زوری اوتھے ڈِنگے چالے چلن اُنہاں تائیں اسیں
عذاب چکھاساں اوکھا۔ (٢٥)
خانے کعبے والی ونڈ نُوں ابراہیم لئی سی اساں وسیب بنایا (ایہہ گل
کہہ کے) میرے نال شریک ناہ کوئی ہور بناسیں۔ تے رکھیں گا گھر
میرے نُوں سُتھرا اُنہاں واہتے جیہڑے آکے پھیرے لاون، یا کھلوتے
کرن عبادت یا رکُوعے جاون سجدے ڈِگن۔
کر اعلان ایہہ لوکاں اندر حج کرن نُوں ایتھے آون (نیڑے والے)
پیرِیں ٹُر کے۔ اتے دُراڈل اُوٹھاں اتے لکھ اوہ ٹُر ٹُر لِسّے ہوون۔ ڈُوہنگے
ڈُوہنگے پینڈے کر کے۔ اوہ تک لیسن کیہ لبھت اُنہاں نُوں ہوندی۔ تے
معلوم دِناں دے اندر اُنہاں ڈنگراں ڈُنگراں تائیں اساں اُنہاں نُوں
جیہڑے دتے۔(کرن ذبح اوہ) اللہ دا ناں لے کے۔ مُڑ اُنہاں نُوں آپوں
کھاؤ اتے دئیو محتاجاں نُوں وی کھانے واہتے۔
تے ایبھی اُنہاں دا ذِمہ گند مند سارا صاف کرن تے جو کُجھ سُکھیا
ہووے دیون۔ تے مُڑ ایس قدِیمی گھر دے پھیرے لاون۔
حج مکمل اِنج ہوندا اے۔ اُنہاں گلّاں دا مُڑ پالن جس نے کیتا اللہ اُس
نُوں اجر اُنہاں دا دیسی۔ اساں حلال تہاڈے اُتے چوکھر کیتے۔ چھڈ کے اوہ
جنہاں دے بارے پہلاں دسّیا جا چُکیا اے۔ بُت پرستی توں وی اپنا آپ
بچاؤ۔ایہہ کم گندہ، اِنجے جُھوٹھی گل توں۔ (٣٠)
واگ پچھانن والے اللہ دی ای تھیوو ناہ کوئی سانجھی اس دا ہور بناؤ۔
تے جس نے ایہہ سانجھ رلائی نال اللہ دے اوہ اس بندے وانگوں جانو
عرشاں توں جو ڈگیا ہووے، اتے جھراٹ پرندہ کوئی اُس نُوں مارے، یاں
مُڑ دُور دُراڈے کِدھرے سُٹے جا ہوا اُس تائیں۔(٣١)
سُٹن والی ایہہ گل ناہ جے، اتے شعائر(نشانیاں) جو اللہ دے، اُنہاں نُوں سِر
متھے رکھنا، دل دے تقوے توں اِیں ممکن۔
قربانی دے ڈنگر کولوں کم اِک مِتھی مُدّت تائیں لے سکدے او،
اُنہاں وچ تہاڈے واہتے، لبھتاں اِک مُقرر مدت تائیں کعبے کول اُنہاں
نُوں کھڑ کے آخر کوہنا ہوندا۔
ہر کِسے دا اپنا اپنا طور طریقہ اِسم اللہ دا پڑھ کے ڈنگر ذِبح کرن دا،
جیہڑے اساں تہانُوں دتے، کیوں جے ہے معبود تہاڈا اوہوا اِکو، تے اوسے
دے آکھے لگو، عِجز دکھاندے جیہڑے، اُنہاں واہتے خُوشخبری ای خُوش
خبری اے۔
یعنی جیہڑے نام اللہ دا سُن کے اندروں کمب کمب جاندے نالے جد
پوے نیں سِر تے دل ناہ ڈھاندے، ہون نمازاں دے وی پکّے، تے دِتے
چوں اگّوں دیندے۔ (٣٥)
اُوٹھاں نُوں وی اللہ نے قربانی واہتے درجہ دتا ہے شعائر والا اُنہاں
دی قربانی وچ بھلےائی ہے وے ذِبح اُنہاں نُوں کر دے رب دا نام چتارو
اُنہاں اُتے، لت اِک اگلی بنھ کے۔ جد ڈِگ پَین کسے اوہ پاسے،اِس چوں
کھاؤ۔ دیوو اُنہاں نُوں وی جیہڑے منگدے جھکدے، اُنہاں نُوں وی
جو ناہ جھکدے، اساں اُنہاں نُوں آکھے لگ تہاڈا کیتا تاں جے ساڈا شُکر
گزارو۔(٣٦)
ماس اُنہاں دا اللہ کول اپڑِیندا ناہیں ناہ ایں رَت اُنہاں دی۔ ہاں تہاڈا
اپڑِیندا تقویٰ اُس تائیں۔ ایسے گل توں اساں اُنہاں نُوں آکھے لگ تہاڈا
کیتا تاں جے اللہ نُوں وڈیاؤ اس پاروں جے اوس تہانُوں راہے پایا۔ تے
آکھے لگ ٹُر دے جیہڑے اُنہاں واہتے خوش خبری ای خوش خبری
اے۔
بے شک اللہ ڈھال بنے گا اُنہاں دی من ٹُرنے جیہڑے، تے اللہ
نُوں مُول نہ بھاون بد عہدے ناشُکرے۔
ہے اِجازت اُنہاں نُوں پرتان لڑائی، جنہاں نُوں کوئی آپوں
چھیڑے۔ تے اللہ اِمداد اُنہاں دی کرنے اُتے قادر ہے وے۔
یعنی اوہ جنہاں نُوں دھکا کر کے دیسوں کڈھ دِتا سی اِس گل توں جے
اوہ کہندے سی اللہ ای اے رب اساڈا۔ تے جے اللہ اِکناں ہتھوں اِکناں دا
ناہ مکُّو ٹھپدا مُک مِٹ جاندے تکیئے گِرجے اتے کنِیسے، سنے مسیتاں وچ
جنہاں دے اِسم اللہ دا ورد ہوندا اے رجواں۔اللہ مدد ضرور کریسی اُنہاں
دی جو اُس دی مدد کریسن۔ بے شک اللہ قُوت والا غلبے والا۔ (٤٠)
ایہہ لوکی نیں جے اُنہاں نُوں کسے علاقے وچ مقدور اسیں دے دئیے
ایہہ نمازاں نُوں پکواسن، اتے زکاتاں دیسن، چنگیائیاں دے ول ٹورِیسن
تے مندیائیاں تُوں ہوڑِیسن۔ اِنج ہر کم دی چھیکڑ تے اللہ دے ہتھ اے۔
جے ایہہ لوکی جُھٹلاندے نے تینُوں۔ اُنہاں توں پہلاں وی تاں
جُھٹلایا ہے سی نُوح دِیاں لوکاں، عاد ثمود دیاں لوکاں نے۔ (٤٢)
ابراہیم کیاں نے نالے لوط کیاں نے۔
مدَینیاں نے۔ مُوسیٰ دی وی آکھی لوکاں نے پرتائی۔ ڈِھل اساں
کفروناں نُوں سی مُڑ وی دِتی تے مُڑ پکڑ اُنہاں دی کیتی۔ فیر اُنہاں تے
کِنج ورتیوی ناہ منن دے پاروں۔
تے کِنِّیاں ای گوٹھاں ہے سن اساں جنہاں نُوں مار مُکایا کیوں جے اوہ
دھروہی ہے سن۔ تے اوہ چھتاں پرنے بے آباد ہو گئیاں۔ کِنّے کُھوہ تے
کِنّے پکّے محل اُجاڑ پئے نیں۔
کیہ پِھر ٹُر کے اُنہاں دُنیا نُوں ناہ تکیا جس توں دل اُنہاں دے
ہوندے سوچن سمجھن والے۔ تے کن ہوندے سُننے والے کیوں جے انھے
دِیدے ناہیں سِینے وچ دے دل ہوندے نیں۔
ایہہ عذابے بارے سَوڑے پیندے پَے نیں۔ (اینویں)۔ اللہ
وعدے توں ناہ ایدھر اودھر ہوندا۔ گل ایہہ وے جے رب تیرے دا اِک
دِہاڑا دس صدیاں دے ورگا۔ (٤٧)
کِنِّیاں گوٹھاں اوبھی ہے نیں اساں جِنہاں نُوں ڈِھل دے دِتی
حالاں اوہ دھروہی ہے سن۔ آخر پکڑ اُنہاں نُوں کیتی۔ میرے ول ای
پرت ہونی ایں۔ (٤٨)
کہہ دے لوکو میں تے ہاں تہانُوں ہُوڑن ہٹکن آیا کُھلم کُھلا۔
تے ایمان لیائے جیہڑے نالے چنگے عمل کمائے اُنہاں واہتے اوٹ
اللہ دی تے عِزّت دی روزی۔
پر جِنہاں دی بھج دوڑ ایہہ وے زِچ کرن اوہ حُکم اساڈے۔ اوہ اگ
واسے۔
اساں تیرے توں پہلاں کوئی پیغمبر تے نبی ناہ گھلیا جس دے
منصوبے دے اندر شیطان اپنا لُچ تلن دی کیتی ناہیں۔ پر اللہ ناکام بناندا
شیطاناں دی کارستانی تے اپنے احکام پکیرے کر دیندا اے۔ بے شک
اللہ علماں والا حکمت والا۔
اِس وچ مرضی رب دی ایہہ وے شیطان دی لائی لُوتی نُوں اوہ اِک
ازمائش کر دے اُنہاں واہتے روگ جِنہاں دے قلباں اندر یا پتھر نیں
دِل جنہا ں دے۔بے شک اوہ ہٹ دھرمی اندر دُور دُراڈے نِکل گئے
نیں۔ (٥٣)
اس دا ایبھی مقصد ہے وے اُنہاں نُوں ایہہ سمجھ آجاوے سُوجھ
جِنہاں دے اندر ہے وے جے ایہہ رب تیرے دے ولّوں حقّی سچّی
(وحی) ہے وے تے شاید اِیمان لیاون اس دے اُتے تے دل اُنہاں دے
ہو جاون رب دے اگّے عاجز۔ بے شک اللہ سِدھے راہے اُنہاں نُوں ای
پاندا ہے وے جیہڑے ول ایمان لیاون۔ (٥٤)
تے جیہڑ ے انکاری ہوئے اوہ ہمیشہ شکّ وِچ رہسن اُس دے
بارے۔ ایتھوں تک جے سِر تے ویلا آجانا ایں اچّن چیتی یا عذاب اُنہاں
تے پَینا چندرے دِن دا۔
اوس دِہاڑے اللہ دے سب ہتھ وِچ ہونا۔ اوہ اُنہاں وِچ مُنصف
ہوسی۔ مُڑ جیہڑے ایمان لیائے نالے چنگے عمل کمائے اوہ جنت وچ
مَوجاں کر سن۔
تے جیہڑے اِنکاری ہوئے تے آیات اساڈی نُوں جھٹلایا، ہے
عذاب خواری والا اُنہاں واہتے۔
جیہڑے لوکاں ہِجرت کیتی راہ اللہ دے تے موئے یا مارے گھتے
اللہ دین اُنہاں نُوں دیسی واہوا چنگی۔ شک ناہ کوئی دیال چنگیرا
اللہ کُل دیالاں نالوں۔
اوہ اُنہاں نُوں داخل کر سی ایسی تھانویں جِتھے جا کے اوہ خوش ہوسن
بے شک اللہ آپ علیم اے آپ حکیم اے۔
ایہہ گل پکّی۔ جس کِسے نے اِنجے کیتا اُس دے نال جِکن سی ہویا مُڑ
اس نال ودھیکی ہووے اللہ اس دی مدد کر ے گا۔ بے شک اللہ معافی
دینے والا نالے بخشنہار اے۔ (٦٠)
ایبھی اِک حقیقت ہے وے اللہ دِن وچ رات چُھپائے تے وِچ رات
چُھپائے دِن نُوں۔ تے اللہ اے بے شک سُننے والا ویکھن والا۔ (٦١)
ایبھی اِک حقیقت ہے جے اللہ ای تے برحق ہے وے۔ تے اُس توں
وکھ جِس جِس نُوں وی سدّاں مارن اوہ باطل نیں۔ اللہ ای اے سب توں اُچا
سب توں وڈا۔
کیہ ناہ غور کدے کیتا جے اللہ ای تے اسماناں توں پانی گھلدا تے
دھرتی ہوجاندی (اِس توں) ہریاول ہریاول۔ بے شک اللہ آپ لطیف
خبِیر اے۔
اوسے دا اے جو کُجھ وی اسماناں وچ اے تے جو کُجھ وی دھرتی وچ
اے۔ اوہ غنی اے اوہ حمید اے اِس وِچ شک ناہ کوئی۔
کیہ تُوں غور ناہ اِس تے کیتا اللہ ای آکھے لگ تہاڈا کیتا جو کُجھ وی
دھرتی دے اندر (اوسے دے) ای امروں بیڑی پانی دے وِچ تَردی
جاوے۔ اوہوا پانی نُوں ڈکدا اے بِن اِذن اُس دی اوہ دھرتی تے وَس ناہ
سکدا۔ بے شک اللہ لوکاں اُتے آپ رؤف رحیم اے۔
اوس تہانُوں آپ جوایا، آپ تہانُوں اوہ مارے گا، فیر تہانُوں اوہ جواسی
ہے انسان بڑا نا شُکرا۔(٦٦)
ہر اُمت دے واہتے اِک شرِیعت ہوندی اوہ اوسے دے اُتے چلدی۔
اوہ اِس بارے نال تیرے کیوں اوکھے ہوندے۔ تُوں اُنہاں نُوں رب
اپنے ول سدّ البتہ کیوں جے سِدھی راہ تے تُوں ایں۔ (٦٧)
تے جے رپھڑ پان اِس اُتے تُوں ایہوا ای کہہ جے اللہ عمل تہاڈے
واہوا جانے۔
کیہ تہانُوں علم ناہ اِس دا اللہ نُوں ہر شے دا علم اے بھاویں اوہ اسماناں
وچ اے بھاویں اوہ زمین اُتے وے۔ ہر شے درج کِتابے۔ تے اللہ دے
واہتے ایہہ گل سَوکھی ہے وے۔
اللہ نُوں چھڈ کے ایہہ لوکی اُس دی ہین عبادت کر دے جس دے
بارے پروانہ ناہ کول اُنہاں دے۔تے جِس بارے خبر ناہ اُنہاں نُوں کُجھ
وی اے۔ تے اِمدادی نافرماناں دا کِس ہونا۔
ساڈِیاں آیات اُنہاں دے اگّے جد وی پڑھِیاں جاون، جِنہاں
دے وچ پیچ ناہ کوئی کفروناں دے مُونہاں دی بُریائی آپے دَس پَیندی
اے۔ لگدے نیں جے اُنہاں دے گل اوہ جا پَیسن جیہڑے اُنہاں
نُوں آیات سُناندے ہوون۔ کہہ اُنہاں نُوں کیہ تہانُوں میں دس پاواں اُس
تُوں وی ودھ کیہڑی اوکھی شے تہاڈے واہتے ہے وے۔ او اوہ اگ اے
جس دا کارا اللہ نے کفروناں دے نال کِیتا ہویا۔ تے اوہ ڈاہڈی بھیڑی
ٹھاہر اے۔ (٧٢)
لوکو اِک سمجھاؤنی پاناں اِس نُوں کن وِچ پاؤ۔ جیہڑے لوکی چھڈ کے
رب نُوں اوس کسے نُوں سدّاں مارن اِک مکھی وی جس توں پیدا ہو ناہ
سکدی۔ بھانویں سارے ای رل جاون۔ تے جے مکھی اُنہاں کولوں کُجھ
وی کھس لے اُس توں اوہ چھڈا ناہ سکدے۔ طالب تے مطلوب نے بے
وس۔ (٧٣)
اللہ دی ناہ قدر اُنہاں نے جئیوں حق اس دا ہے وے جاتی۔بے شک
اللہ قُوت والا غلبے والا۔
اللہ قاصد اپنے چُن دا ہے ملائک وِچوں اِنجے جئیوں بندیاں دے وچوں۔
بے شک اللہ سُننے والا تکنے والا۔
اُس نُوں علم اے جو اُنہاں دے اگّے ہے وے جو اُنہاں دے پِچھے
ہے وے۔ تے کم سارے اوسے ول ای مُڑ دے ہے نیں۔
اے ایمان لیائے لوکو وِچ رکُوعے وِچ سجُودے جاؤ۔ رب اپنے دی کرو
عبادت تے کم نیکی والے۔ تاں جے تُسیں فلاحے جاؤ۔ کرو جہاد خُدا دی راہے
جئیوں کرنے دا حق ہوندا اے۔ چون تُسیں او اُس دی۔دِین اندر ناہ اوس
تہانُوں ہے تنگی وِچ پایا۔ دِین تہاڈے وڈکے ابراہیم آلا اے۔ اوسے ناں
تہاڈا مُسلم رکھیا ہے سی اس توں پہلاں، ایہو ای قرآن اندر اے۔ تاں
جے رہوے رسول گواہ تہاڈے اُتے۔ تے اِنجے تسیں لوکاں اُتے دیوو گواہی،
پکّے ہُن نمازی تھیوو، دیوو زکاتاں تے اللہ نال پک پکاؤ۔ اوہ تہاڈا سائیں۔
کِڈا چنگا سائیں اے تے کِڈا چنگا بوہڑن ہار اے۔ (٧٨)