islamic-sources

  1. home

  2. book

  3. سورت المائدہ (مدنی) دوجا حصہ

سورت المائدہ (مدنی) دوجا حصہ

  • شریف کنجاہی
  • وچارپبلشرز
سورت المائدہ (مدنی) دوجا حصہ
Rate this post
description book specs comment

جیہڑے لوکی اللہ اتے رسول اس دے نوں للکر دے نیں یعنی ہین
فساد مچاندے پھر دے تھاں تھاں، ہے سزا اوہناں دی ایہو اوہ قتلیون
سُولی لٹکن یاں اوہناں دے ہتھ وڈھیون پیر وڈھیون آڈے کر کے۔یا نلکوں
چک دتے جاون، اوہناں واہتے ایہہ رسوائی اس دنیا دے وچ ضروری
اگے چل کے اوہناں واہتے ہین سزائیں وڈیاں۔(٣٦)
پر جیہڑے تائب ہوون قابو آ جانے توں پہلاں اوہناں بارے
ایہہ سمجھو جے اللہ آپ غفور رحیم ایں۔(٣٧)
اے ایمان لیائے لوکو رہوو دب کے اللہ کولوں۔ اس دے نیڑے
کرنے والے رستے نپو۔ اس دی راہ وچ دوڑو بھجو تاں جے تسیں فلاحے جاؤ
جیہڑے لوکی کافر ہوئے۔ کول اوہناں دے دنیا دا سب کجھ وی
ہووے ہور وی ایناں جے اوہناں نوں ڈھیوے کدھروں تے اس نوں اوہ
روز قیامت فدیہ کرن عذاب اپنے دا، مول قبول ناہ ہو سی۔ہے عذاب اک
اوہناں واہتے درداں بھریا۔
اوہ اگ چوں نکلن دی کر سن پر ناہ نکل سکن دے (گے) اُس چوں، اوہناں
واہتے اوہ عذاب ہمیشی ہوسی۔
چور ہووے کہ چورن ہووے۔ ہتھ اوہناں دے وڈھنے لازم۔اوہناں
دے کرتوتاں پاروں ایہہ سزا اللہ دے ولّوں عبرت وجہوں۔ اوہ عزیز
حکیم اے بے شک۔
ہاں جس نے وی توبہ کیتی حد ٹپنی توں پچھے، تے مڑ چالے ٹھیک
اُس رکھے۔ اللہ اُس دی توبہ منّی۔بے شک اللہ آپ غفور رحیم ایں۔
کیہ معلوم نہیں ایہہ تینوں اسماناں دی تے دھرتی دی ساری شاہی
ہے اللہ دی، اوہ عذابے جس نوں اوہ مناسب سمجھے جس کسے نوں اوہ
مناسب سمجھے بخشے، بے شک اللہ ہر کاسے تے قادر ہے وے(٤٣)
ابوین پر غماں وچ ناہ توں اے رسول اساڈے، اوہناں بارے۔ ہے
بھج دوڑ جنہاں دی ساری کافر یائی دے واہتے ای بھاویں ہون اوہ
اوہناں وچوں جیہڑے مومن مُنہ دے پر ناہ اندروں مومن، بھاویں
ہون یہودیاں چوں جھوٹھ لئی کن اہناں دے نیں لگے رہندے۔ایہہ
کن لاندے تاں جے اگوں جا سناون ایہہ اوہناں نوں۔ کول ناہ تیرے
جیہڑے آئے۔ ایہہ توراتی گلاں تھاواں توں بے تھاویں کر کے کجھ دا
کجھ بناندے تے لوکاں نوں کہندے پھر دے۔ انج دا جے کر حکم ملے
من لیا جے، جے ناہ ملیا تاں بچیا جے۔ اللہ جس نوں آپ ازمائش دے
وچ پانا چاہے آخر اس دے واہتے توں کیہ اللہ کولوں چھوٹ کراسیں۔ ایہہ
اوہ ول نیں اللہ دِل جنہاں دے دھونے ناہیں۔ دنیا وچ وی اوہناں دے
واہتے رسوائی۔ اگے چل کے وی اوہناں دے لیکھاں وچ عذاب وڈیرا۔
جھوٹھ لئی کن رس اوہناں نوں۔ رج کے مال حرام ایہہ کھاون۔تے جے
تیرے کول ایہہآون تیری مرضی توں نیاں بھگتاویں بھاویں ناہ بھگتاویں
اوہناں دے وچ۔ اوہ تیرا ناہ کجھ وگاڑن جوگے ہے نیں۔ ہاں جے توں
نیاں تے آویں عدلوں مول ناہ ڈولیں۔ اللہ نوں تے عدلی بندے ای
لگدے نیں چنگے۔
اُنج اوہناں نوں ایہہ مجبوری وی ناہ کوئی تینوں اوہ نیا ئیں متھن۔ جد
تورات اے کول اوہناں دے۔ اس دے وچ وی حکم اللہ دا جس توں
اہناں مُنہ پرتائے ہوندے سوندے، ایہہ ناہ مومن لوکاں دا سنگ
کرنے والے۔ (٤٦)
سی تورات اساڈے ولّوں نازل ہوئی اس دے وچ ہدایت نالے چانن
ہے سی۔ نبی جنہاں نے آپوں رب دی آکھی منّی وچ یہودڑیاں
بھگتاندے رہے بھگتانے اوسے نوں ایں اگے رکھ کے۔ اِنجے ہور ربانے اتے
سیانے کردے کیوں جے اوبھی سی کتاب اللہ دے راکھے۔ اوہ گواہی دی اُس
تے ہے سن۔ اساں کہیا سی ڈرو ناہ لوکاں کولوں، ڈرو میرے توں، تے
آیات میری نوں کوڈاں توں ناہ ویچو۔ اللہ دی گھل اگے رکھ کے جیہڑے
ناہ پرہیا بُھگتاون اوہ نیں کافر۔ (٤٧)
سی پابند اساں اوہناں نوں اس دا کیتا جِند دے بدلے جِند لوو تے
اکھ اکھی دے بدلے۔ نک نک بدلے، کن کن بدلے تے دند بدلے دند
دے، پھٹ پھٹے دے بدلے، ہاں معاف کرے دا (گا) جیہڑا اوہدے اللہ
دھونے دھو سی۔ تے ناہ جس پرہیا بھگتائی اللہ دی گھل اگے رکھ کے اوہ
ہووے دا (گا) نافرمانا۔
اوہناں دے ای پچھے پچھے عیسیٰ مریم جایا گھلیا۔ اوہناں گلّاں دا
تصدیقی جو توراتوں کول اوہناں دے ہے سی اگے۔ متقیاں دے واہتے اوہ
مت بانی وی سی۔
اہل انجیلاں تے وی لازم ایہہ کیتا سی۔ اس نوں اگے رکھدے ہوئے
اوہ بھگتان اپنے بھگتاون۔ تے ناہ جس نے وی بھگتاناں نوں بھگتایا اللہ دی
گھل اگے رکھ کے، اُنج دے ہوسن حکم عدُولے۔ (٥٠)
اساں کتاب اُتاری ہے وے تیرے اُتے حقی سچی۔ تے جیہڑے
احکام الٰہی لوکاں دے کول اگے ہے نیں اوہناں دی تصدیقی بلکہ اوہناں
دی نگرانی کرنے والی۔ اس کرکے بُھگتان بُھگتانے اوہناں دے وچ اللہ دی
گھل اگے رکھ کے تے اوہناں دے شوقاں دے ناہ پچھے جائیں اس نوں
چھڈ کے چو سچیائی کول تیرے وی۔
اساں تہاڈے وچ بنائے سبھناں واہتے اپنے اپنے راہے پائے۔ جے اللہ
دی مرضی ہوندی اوہ تہانوں اک اُمّت وی کر سکدا سی۔ پر اوہ تاں ازمانا
چاہے اس وچ جو تہانوں دتا۔ اس کرکے چنگیائیاں اندر اک دُوجے توں
اگے لنگھو۔ اللہ ول ال پرت تہاڈی۔ اوسے دسنا فیر تُہانوں جس دے وچ
تُسیں رہے پاٹے، اس دی اصل حقیقت کیہ سی۔(٥١)
اوہناں وچ بھگتا بُھگتانے اللہ دی گھل اگے رکھ کے تے اوہناں دے
شوقاں دے پچھے ناہ جائیں۔ بچ اوہناں توں۔ کدھرے اوہ تُھڑکا نال دیون
اس دے گھلے حکم کسے دے بارے، جے مُنہ موڑن ایہہ سمجھ لے اللہ
دی ایہہ مرضی ہے وے، اوہ اپنے کرتُوتاں پاروں کسے اڑنگے دے وچ
آون۔
تے لوکاں دے وچوں چوکھے نافرمانے۔
کیہ نیاں اوی بدُواں والے مُڑ وی چاہون۔ ہور نیائیں کیہڑا چنگا اللہ
نالوں اہل یقیناں واہتے ہووے۔ (٥٣)
اے ایمان لیائے لوکو، تُسیں یہودی تے نصرانی لوکاں نوں ناہ سنگی ملّو۔
اوہ تاں اک دوجے دے سنگی۔ جس تہاڈے چوں اوہناں تائیں سنگی جاتا اوہ
اوہناں دے وِچّوں ہویا۔ اللہ راہ کدے ناہ پائے اوہناں نوں جو حدّاں
ٹپدے۔ (٥٤)
تُوں ویکھیں دا (گا) اندروں مَیلے دوڑ کے رل دے جا اوہناں وچ، کہندے
ہوئے ڈرنے آں جے اسیں کسے ناہ چکر وچ آ جایئے۔ دُور ناہ ویلا اللہ فتح
تُہانوں دے سی یا کوئی ہور ظہور ہووے گا اس دے ولّوں جس دے پاروں
ایہہ اُس اُتے نادم ہو سن جو کجھ اوہناں دے اندراں وَچ لُکیا ہویا۔
تے اُس ویلے مومن لوکی ایہہ آکھن گے کیہ ایہہ لوکی اوہوا ای نیں
پکیاں قسماں کھا کے جیہڑے رب دیاں ایہہ کہندے ہے سن جے اوہ نال
تہاڈے۔ اوہناں دا اج ککھ رہیا ناں، ہوئے گھاٹل لوکاں وچوں۔
اے ایمان لیائے لوکو جو مُرتد تہاڈے وچوں ہو جاون دے (گے) دِینوں،
اوہناں دی تھاں لے آوے دا (گا) اللہ، اوہناں نوں حُب اُس دی رکھدے
ہو سن جیہڑے تے حُب آپ جنہاں دی اللہ رکھدا ہو سی، نرم قلُوب
جنہاں دے مومن لوکاں واہتے، پر کفروناں واہتے ڈاہڈے، ہوسن رب
دی راہے لڑنے والے، لکھ اُلاہمے دین اُلاہمے دیون والے اوہناں نوں
پرواہ ناہ ہو سی۔ ایہہ صُورت تے اپنے فضلوں، جس دے واہتے چاہے پیدا
کر دیندا اے اللہ۔ بے شک اللہ دا ہتھ کُھلا اتے (ضرورت) جانن والا۔ (٥٧)
بے شک ہین تہاڈے سجن اللہ تے پیغمبر اُس دا، تے اوبھی ایمان
لیائے ہوئے جیہڑے قائم کردے ہین صلاتاں، دیندے رہن زکاتاں
تے کم عجزوں لیندے۔ (٥٨)
اللہ اتے رسول اُس دے تے اس دے منن والڑیاں دے نال محبت
جیہڑے رکھدے اوہ سارے اللہ دا ٹولہ تے اوہناں ای غالب ہونا۔
اے ایمان لیائے لوکو اوہناں نوں ناہ یار بناؤ جیہڑے دِین تہاڈے
نوں اک مشغولہ تے کھیڈ سمجھدے، ہوون یہودی اوہ نصرانی بھاویں کافر
تے دبکو اللہ دے کولوں جے ایمان تہاڈے اندر۔
جدوں نماز ول اوہناں نوں سد دے ہے او، ایہہ بانگاں دیاں
نقلاں لاہندے۔ سچ تاں ایہہ وے ایہہ عقلوں نیں کورے۔
اہل کتاباں نُوں پُچھ اینا کیہ اس گلوں روہے روہے ہو ساڈے تے،
ہاں اسیں اللہ نُوں مندے تے اس نوں جو نازل ساڈے ول ہویا اے تے
پہلوں وی نازل ہویا۔ سچ تاں ایہہ وے ہین تہاڈے وچوں چوکھے
نافرمانے۔
کہہ نیں کیہہ تہانوں دساں سبھناں توں ودھ بھیڑے کیہڑے اللہ دے
گھر اجروں ہو سن۔ اوہ جنہاں تے اللہ دی پھٹکار ہووے گی تے غضب
اس دا تے جنہاں نوں باندر تے خنزیزے ورگا اُس کر دتا، تے اوبھی
طاغوتے دی مَن ٹُرنے والے جیہڑے۔ اوہناں دی تھاں بہُتی بھیڑی۔
سدھی راہ توں اوہ تُھڑکے ہوئے چوکھے۔ (٦٣)
جدوں تہاڈے کول ایہہ آون، آکھن ہاں ایمان لیائے۔ حالاں اوہ کافر
ای آئے تے اُنجے ای اوتھوں اُٹھے۔ اللہ نوں معلوم اے ڈاہڈا جو کُجھ اوی
لُکاؤندے۔ (٦٤)
اوہناں وچوں چوکھے تکسیں مند کاری تے حد ٹپن ول دوڑ جنہاں
دی۔ کھان حرام اوہ۔ ڈاہڈے ماڑے کم اوہناں دے۔
کہن یہودی اللہ دے ہتھ بدھے ہوئے۔ بجھے ہوئے ہتھ اوہناں
دے اپنے ای نیں۔ اس بکواسوں ہے پھٹکار اوہناں دے اُتے۔ اللہ
دے ہتھ کُھلے۔ خرچ کرے اوہ جیوں چاہے۔ ہاں تیرے ول رب
دی گھل توں سر پھیری تے کُفر ودھیرا چوکھڑیاں وچ ہو جانا ایں۔ پر اساں
اوہناں دے اندر وَیر ودھایا، بُغض ودھایا تا قیامت رہنے والا۔ تے جد کد
وی جنگی اگ مچائی اوہناں اللہ آپ بجھا دیوے گا۔ دُنیا وچ فساد مچانے
کار اوہناں دی۔ تے اللہ نوں بھاون ناہیں مُول فساد مچاون والے۔
اہل کتابی جے ایمان کدے لے آؤندے تے رب کولوں ڈردے۔
اساں اوہناں دے دھو دینے سن دھونے، تے اوہناں دے میوے
بھریاں باگاں وچ لواندے ڈٰرے۔ جے کھلوندے اوہ اوہ تورات انجیل
اُتے تے نالے اوہناں ول اجوکی ربی گھل تے فیر اوہ اُتلے وی تھلڑے
وی کھاون کھاندے۔ اوہناں وچ سِدھ راہے وی نیں، پر چوکھے نیں
مند کارے ای۔ (٦٩)
اے پیغمبر رب تیرے نیں جو کُجھ تیرے ول گھلیا اے تُوں اپڑا اوہ
لوکاں تائیں، ورنہ اس دا تُوں سُنیہا راہے رکھیا۔ لوکاں کولوں اللہ تینوں
آپ بچا سی۔ بے شک اللہ ناہ کفروناں نُوں راہ پاندا۔ (٧٠)
اہل کتاباں نوں ایہہ دس دے کدھرے وی ناہ ٹِک سکنا جے جد تائیں
توراتی تے انجیلی دَس نُوں، نالے اپنے ول اجوکی آئی گھل نُوں پکیاں کر کے
ناہ پھڑیو جے۔ اُنج تیرے ول رب تیرے وی آئی گھل توں سر پھیری
تے کُفر ودھیرا چوکھڑیاں وچ جاگ اُٹھنا ایں جس توں تینوں جُھرنے دی ناہ
لوڑ کوئی اے۔
مومن جیہڑے یا یہودی، صابی، تے نصرانی جیہڑے اللہ نوں جے
اوہ من دے نیں نالے چھیکڑوں نوں تے کم اوہناں دے چنگے نیں، ناہ
کوئی خوف اوہناں نوں ہو سی ناہ ہو سی نیں جھورا۔
اسرائیل کیاں دے کولوں پکا قول اساں کروایا، اوہناں ول پیغمبر
گھلے۔ پر جد کدے وی کوئی اوہناں ول پیغمبر آیا ان بھوندی گل
لے کے، اِکناں نے اس نوں جُھٹلایا تے اِکناں نے متھا لایا۔
ایہہ خیال اوہناں نوں ہے سی کیہ کسے کجھ سانوں کہنا۔ اس کر کے
مُڑ اوہناں نے (جو آئی کیتی) ناہ تکیا ناہ سُنیا۔ مُڑ وی اللہ کم لیا در گُزری
کولوں (جد اوہ نادم ہوئے) ۔ پر ہُن اگے نالوں چوکھے انھے، بولے۔ اللہ
سب دی کرنی نوں اے ویکھن والا۔ (٧٤)
اوہناں گل کفر دی آکھی جنہاں کیہا جے ہے مسیح بن مریم اللہ۔ حالاں
آپ کیہا سی اس نے اسرائیل کیاں نُوں، کرو عبادت اللہ دی ای اوہ رب
میرا نالے اوہ تہاڈا رب اے۔ پر جس نے اللہ دا کوئی سِیری کیتا، جنت
دا در اللہ ولّوں بند اُس اُتے۔ اگ ٹھکانا اُس دا ۔ تے حد ٹپنے لوکاں دا کس
بھار چُکنا۔ (٧٥)
اوہ لوکی وی کافر جیہڑے تِناں وچوں اللہ نوں تیجا گن دے۔
اوس اکلّے توں وکھ ناہ معبود اے کوئی۔ جے اوہ اپنی اس بکواسوں باز ناہ
آئے اک عذاب بڑا دُکھ دین والا کفروناں نوں آ لُوہے گا۔
کیوں ناہ اللہ دے ول پرتن توبہ کردے بخشش منگدے۔ اوہ غفور
رحیم اے۔
اک رسولوں ودھ مسیح ناہ مریم جایا۔ اس دے نالوں پہلاں کِنّے ای
پیغمبر ہوئے۔ ماں اس دی سچیارن ہے سی۔ دونویں روٹی ٹُکر کھاندے۔
تک اسیں کِنج نکتے اوہناں نوں سمجھاندے۔ ایبھی تک اوہ مُنہ مُڑ کدھر
چائی جاندے۔
کہہ اللہ نُوں چھڈ کے اوہناں نُوں کیہ پُوجو ناہ نقصان پچانے والے ہین
تہانوں جیہڑے ناہ نفع ای۔ ایدھر اللہ سننے والا جانن والا۔
اہل کتاباں نوں سمجھا تُوں دین اپنے وچ حد ناہ ٹپن۔ ناہ اوہناں دے
شوقاں دے لڑ لگن جیہڑے پہلاں راہ بُھلے ہوئے تے کِنیاں نوں
گمراہیا نیں سدھے راہوں۔ (٨٠)
اسرائیل کیاں دے وچوں کافر ہوئے لوکاں اُتے لعنت پائی سی
داؤد نبی نیں، عیسیٰ بن مریم نیں، نافرمانی کرنے پاروں تے حد ٹپن پاروں۔
ٹھاکن ول اوہ آؤندے نہیں سی کم بُرا سی جد کوئی کردا۔ تے اوہ جو کُجھ
کردے ہے سن اَت بُرا سی۔ (٨١)
اوہناں وچوں چوکھے ولّاں نوں ویکھیں گا کفروناں دے نال یرانے
لاندے ہوئے۔ ڈاہڈا مندا اپنے ولّوں جو اوہناں نیں اگے گھلیا ہے اللہ ناراض
اوہناں تے جس پاروں۔ وچ عذاب سدا اوہ رہسن۔
جے ایمان اوہناں دا ہوندا اللہ تے پیغمبر اُتے، تے اُس اُتے جو وی
اس تے نازل ہویا، تاں اوہناں دے نال یرانے ایہہ ناہ لاندے۔ سچ تاں
ایہہ وے چوکھے اہناں وچوں ہے نیں نافرمانے۔
تُوں ویکھیں گا مومن لوکاں دے حق اندر ہین۔ یہودی تے مُشرک وی
سبھناں نالوں ودھ کے وَیری۔ ایبھی تکسیں مومن لوکاں دے حق اندر
اوہناں وچ خلوص زیادہ جو کہندے نیں اسیں انصاری۔ کیوں جے اوہناں
وچ کُجھ عالم تے کُجھ راہب نیں بے آکڑ۔

  • شریف کنجاہی
  • وچارپبلشرز