islamic-sources

  1. home

  2. book

  3. سورت النساء (مدنی) چوتھاحصہ

سورت النساء (مدنی) چوتھاحصہ

  • شریف کنجاہی
  • وچارپبلشرز
سورت النساء (مدنی) چوتھاحصہ
Rate this post
description book specs comment

جس کوئی بُریائی کیتی بھار پیا اوسے تے اس دا۔ کیوں جے اللہ آپ
علیم حکیم اے۔ (١١١)
ماڑی حرکت جس دے کولوں کوئی ہوئی، یا بُریائی تے مُڑ اس نُوں
ہور کسے دے متھے لایا، اوہ بُہتان ہویا بھار اُس دا، ایہہ بریائی کھُلم کھُلی۔
فضل اللہ دا جے ناہ ہوندا تیرے اُتّے نالے رحمت اُس دی ، اوہناں
وچوں اک ٹولے دی نیت ہے سی تینوں پاؤن بھلیکھے وچ اوہ۔ پر اوہ اپنے
تائیں وچ بھلیکھے پاؤندے، کجھ وی ایہہ وگاڑ سکن ناہ تیرا۔
اللہ نازل ہے کتاب ترے تے کیتی، تینوں حکمت دتی تے اوہ کجھ
سکھایا تینوں جس نوں جان ناہ سکدوں آپوں، ایہہ تیرے تے فضل اللہ دا کنّا
وڈّا۔
خیروں خالی بہُتے گوشے ہین اوہناں دے، گوشے اوسے دے ای چنگے
جیہڑا صدقے دی، نیکی دی یا لوکاں وچ صلح صفائی دی گل کردا تے جس
نے وی ایہہ کم کیتا اللہ دی خوشنودی واہتے ، اجر وڈیرا جھبدے اُس نوں
دیساں۔
پر جیہڑا پیغمبر دی پُٹھ کرے گا، کول ہدایت آجانے توں پچھے،
تے اس راہے ٹُریا جیہڑا مومن لوکاں دا ناہ رستہ اُس نوں جان دیاں گے
اودھر جدھر منہ اس چکیا ہویا۔ اوہنوں دوزخ دے وچ پاساں، جیہڑی
ڈاہڈی بھیڑی ٹھاہر اے۔ (١١٥)
اللہ مُول معاف ناہ کردا جیہڑا اس دے نال شریک کسے نوں کردا۔
اوپرے لگدے لفظ:
٭بہتان: جھوٹھا الزام، ٭حکمت: دانائی ٭گوشے: عمل

اس توں ہٹ کے ہر گناہ نوں اوہ بُھل سکدا جس دے بارے چاہے۔ بے
شک جس نے اللہ دا کوئی سِیری کیتا، راہوں اوہ کراہے ہویا بہُتا سارا۔ (١١٦)
کرن عبادت مورتیاں دی ایہہ اللہ نوں چھڈ کے، یا مُڑ باغی شیطانے
دی کرن عبادت۔
ہے پھٹکار اللہ دی اُس تے، ہے اوہنے ایہہ للکر ماری میں تیرے
بندیاں دے وِچوں مِتھیا ہویا بخرہ اپنا لے کے رہساں۔
میں اوہناں نوں بھٹکاواں گا، پٹھیاں سدھراں اوہناں اندر چمکاواں گا
، میرے آکھے اوہ ڈنگراں دے کن چیرن گے۔ میری من کے دین اللہ
دے نوں بدلن گے۔ تے جس نے وی شیطانے نوں سنگی جاتا رب نوں
چھڈ کے، کھلم کھلا گھاٹا کھادا۔
اوہ اوہناں نوں لارے دیندا، سدھراں دے وچ پاندا، پر سارے
شیطانی لارے بھچلاوے نیں۔
ایہناں لوکاں دی تھاں دوزخ، جس دے وچوں راہ نسن دی ناہ لبھسی
نیں۔
تے جیہڑے ایمان لیائے تے مُڑ چنگے عمل کمائے، اسیں اوہناں نوں
اوہناں باگاں اندر کھڑساں کول جنہاں دے وگدے پانی، اوہناں دے
وچ دائم رہسن۔ اللہ دا اے پکا وعدہ۔ تے اللہ دے نالوں کیہڑا گل اپنی دا
پکا (١٢٢)
اوپرے لگدے لفظ:
٭سِیری: برابری کرن والا، ٭بخرہ: حصہ

ناہ تہاڈی سدّھر چلسی ناہ اوہناں دی سدھر پھلسی جیہڑے اہل کتابی،
جس نے وی کم ماڑا کیتا اُس نے بھرنا۔ اس نوں کوئی سجّن مِلسی ناہ ای ہتھ
پواوا کوئی اللہ نال مُتکا لایاں۔ (١٢٣)
تے جیہڑا وی چنگ کما سی مرد ہووے کہ عورت ہووے پر ایمانی
ہووے جنت دے وچ داخل ہو سی۔ اک تِل بھر وی حق ناہ اس دا مر سی۔
دینوں اس توں کیہڑا چنگا جس نے اپنے اللہ اگے سِیس نوایا تے ول
ورتن والا ہویا، واگاں دے سُدھ ابراہیم (نبی) دی راہے ٹُریا۔ جس نوں
اللہ سجّن گنیا۔ اللہ ای دے ہتھ وس ہر شے، کیہ عرشی کیہ فرشی۔ بے شک اللہ
ہر کاسے نوں وَلی کھلوتا۔
فتویٰ منگدے ہَین نساواں بارے تیتھوں۔ کہہ دے اللہ دا ایہہ فتویٰ
اوہناں بارے۔ تے اوبھی اوہ حکم کراندا ہے وے چیتے، جیہڑا ہے قرآنوں
دسیا گیا تہانوں، پےو مویاں دیاں ماواں بارے جنہاں نوں اوہ تے ناہ دیوو جو
اللہ نے بدھا ہویا، اوہناں بارے نالے نربل بالاں بارے، پر اوہناں دے
نال نکاحے جاون تے للچاؤ۔ ویکھو تسیں یتیماں بارے عدلوں مُول ناہ ڈولو۔
تے کم نیکی دا جیہڑا وی کر ونجو گے، اللہ توں ناہ اوہلے رہسی۔
جے محسوس کرے رن اِس نوں سائیں اس دا نال اس دے ناہ
ورتے چنگا، یا کنی کترائے تاں وی نامناسب ناہیں اوہناں واہتے جے آپس
وچ صلح صفائی دا راہ کڈھن، کیوں جے صلح صفائی چنگی۔ تے بندیاں وچ
لالچ ہوندا۔ یعنی ول ورتن ول آؤ تے اللہ توں دبکو۔ تے ایہہ سمجھو اللہ
نوں معلوم اے جو کجھ کردے ہے او۔ (١٢٨)
رنّاں بارے عدل تہاتھوں ممکن ناہیں بھاویں کنّا دل کرے جے۔ پر
اک پاسے اینا وی ناہ جھُک جاؤ جے دوجا پاسا بھُل ای جاؤ۔ جے سدھریوو
رب توں ڈردے، بے شک اللہ آپ غفور رحیم اے۔ (١٢٩)
تے جے اُدھڑن، اللہ بے محتاج اوہناں نوں اک دوجے توں کردیوے
دا (گا) اپنی داتوں۔ اُس دے کول بتھیرا کُجھ اے تے اوہ ہے وے حکمت والا۔
بے شک اللہ دا ای ہے وے جو کجھ ہے زمین اتے اسمان اندر۔ ایہہ
تاکید اساں اوہناں نوں وی کیتی سی جیہڑے اہل کتاب تہاتھوں پہلاں
ہوئے، ایہوا ای تاکید تہانوں ہے رہوو اللہ توں دب کے۔ تے جے کرن
انکاری ہویو۔ سمجھ لوو جے، اللہ دا اے جو کجھ ہے زمین اتے اسمان اندر۔
آپوں بے محتاجا تے حمداں دے ہے اوہ لائق۔
بے شک اللہ دا ای ہے وے جو کُجھ ہے زمین اَتے اسمان اندر تے
اوسے دی چارہ سازی کافی ہے وے۔
اوپرے لگدے لفظ:
٭فتویٰ: مذہبی حکم، ٭کنی کترائے: پاسہ وٹے، ٭چارہ سازی: سانبھن والا، پربندھی

لوکو جے اوہ چاہے، اک پاسے چھنڈ دیوے تہانوں تے ہوراں نوں لے
تہاڈی تھانویں آوے۔ بے شک اللہ ایہہ کرنے تے قادر ہے وے۔
اس دنیا دے حاصل دا اے لالچ جس نوں (چیتے رکھے)، اِس دنیا تے
اُس دنیا دے سارے حاصل کول اللہ دے ۔ بے شک اللہ آپ سمیع بصیر اے۔ (١٤٤)
اے ایمان لیائے لوکو رہوو کھلونے والے بن کے انصاف اُتے،
اَتے گواہی رب دی خاطر دینے والے۔ بھاویں ہووے اپنے بارے، ماپڑیاں
دے یا ساکاں دے بارے۔ غنی فقیر کوئی وی ہووے۔ کیوں جے اللہ
سب توں اُتّے۔ من مرضی ناہ کرو نیاں بھُگتاندے ہوئے۔ جے کر ہیرا
پھیری کیتی یا کنی کھسائی (چیتے رکھو)۔ عمل تہاڈے سارے اللہ دے
اگے نیں۔(١٣٥)
منن ہارو (دلوں بجانوں) منّو، اللہ اتے رسول اس دے نوں، نالے منّو
اوہ کتاب اُتریوی جیہڑی ہے پیغمبر اُتے سنے کتاب اوہ جیہڑی اس توں
پہلاں اُتری۔ ویکھو جو انکاری ہویا اللہ اتے ملائک اتے کتاباں اوس دیاں
دا نالے اس دے پیغمبراں دا نالے چھیکڑ والے دن دا اوہ چوکھے ای پٹھے راہ
ول بھُلا جانو۔ جیہڑے لوکی مومن ہوکے کافر ہوئے مُڑ مومن مُڑ کافر
ہوئے تے مُڑ ودھدے رہے اوسے ای راہے، اللہ مُول معاف ناہ اوہناں
تائیں کرسی، ناہ اِیں اوہناں نوں اوہ سِدّھے راہے پاسی۔
توں منافق لوکاں دے وی ایہہ کن پادے ہے عذاب اوہناں دے
بھاگیں۔ اوکھا کرنے کرنے والا۔
جیہڑے لوکاں مومن چھڈ کے کفروناں نوں یار بنایا، کیہ اوہ اوہناں
دے سنگ رل کے ٹوہر ودھانی چاہندے ہے نیں؟ ٹوہراں تے سب کول
اللہ دے۔ (١٣٩)
اوپرے لگدے لفظ:
٭سمیع: سُنن والا، ٭بصیر: ویکھن والا، ٭غنی:سخی،مالدار

حکم تہانوں اللہ پہلاں وچ قرآن ایہہ دے چکیا اے، جد ایہہ ویکھو
حکم ربانے ہین پے انکاری جاندے چگھے جاندے، کرو کنارا اوہناں کولوں
جد تائیں ناہ اوہ رویہ اپنا بدلن اس دے بارے۔ نہیں تاں اوہوا رنگ
تہاڈے تے چڑھ جا سی۔ ایہہ منافق تے ایہہ کافر اکو واری دوزخ دے وچ
پا دیوے دا (گا)بے شک اللہ۔ (١٤٠)
جیہڑے لوکی تیرے ویلے نوں پئے ویکھن، جے تاں چت تہاڈی
ہوئی اللہ ولوں، کہسن سنگی اسیں تہاڈے تے جے گاٹی کفروناں دی سِدھی
ڈِگی جا اوہ کہسن اسی خلاف تہاڈے لڑتے سکدے ہے ساں (پر لڑدے ناہ)،
تے سی انج تہانوں مومن لوکاں کولوں اساں بچایا۔ تے اللہ ای روز قیامت وچ
تہاڈے اس گل بارے ثالث بننا۔ (تے اج) مومن لوکاں اُتے
کفرونی غلبے دا کوئی راہ ناہ چھڈ سی اللہ۔
ایہہ منافق اللہ دے نال چالاں چلدے۔ اودھر اللہ چل رہیا اے اپنی
گاٹی۔ ایہہ نمازے جدوں کھلوون، آہلکیاں دے وانگ کھلوون، لوکا
چاری، گھٹ ای اللہ دا ناں لیندے۔
ڈانواں ڈول جہے ( ادھ واٹے)۔ ناہ ایدھرناہ اودھر۔ بے شک جیہڑا اللہ
ولّوں پے جاندا اے بھُلے۔ توں اُس واہتے رستہ لبھ ناہ سک سیں۔
اے ایمان لیائے لوکو مومن چھڈ کے۔ کفروناں دے نال ناہ اُکّا
یاری پاؤ، کیہ تہاڈی ایہہ خواہش اے اللہ کول خلاف تہاڈے پکّا اک
ثبوت ہوجاوے۔ (١٤٤)
بے شک ایہہ منافق سب توں تھلے والے دوزخ ہوسن۔ اوتھوں کس
نے کڈھن واہتے اگے ہونا۔
ہاں جنہاں نے توبہ کیتی، سِدھے ہوئے۔ رب نوں پکا منیا، اللہ دے
حق مخلص ہوکے دین اس دا اپنایا، اوہ ہو جاسن مومن لوکاں دے ای سنگی
تے اللہ اے جھبدے مومن لوکاں نوں اک اجر وڈیرا دینے والا۔ (١٤٦)
اللہ نوں کیہ لبھے، لبھے جے عذاب تہانوں، شکر کرو ایمان لیاؤ(تے اِنج
بچو عذابوں) اللہ آپوں شکر شناس اے تے ہر گل نوں جانن والا۔
٭گاٹی: دھون، ٭آہلکی: ڈھلے، بھیڑے دل نال کم کرن والے،

  • شریف کنجاہی
  • وچارپبلشرز