islamic-sources

Languages
  1. home

  2. book

  3. سورت ق (مکی)

سورت ق (مکی)

قرآن مجید

Rate this post
description book specs comment

مترجم:شریف کنجاہی

بسم اللہ الرحمن الرحیم

سونھ قرآن شریف دی مینُوں قافوں پِچھے۔ (١)
بڑا اچرج اُنہاں نُوں لگّا جے اُنہاں دے وِچوں کوئی ہُوڑنہارا اُٹھ پیا
اے تے کفرون ایہہ آکھن لگ پئے گل عجیب جہی لگدی اے۔
اسیں جدوں مر مِٹّی ہوساں مُڑ پرتِینا اِک ناہ منن والی گل اے۔
خبر اسانُوں ہے وے، کِنّا اُنہاں دی کِس شے نُوں مِٹّی کھاندی کول
اساڈے سبھ سنبھال کتاب اِک ہے وے۔
اُنہاں قرآن نہیں جُھٹلایا ہے وے کول آ جانے اُتے سچ تاں
ایہہ وے ڈانواں ڈولی دے اوہ مارے ہوئے۔
کیہ اوہ اُتے اسماناں دے ول ناہ تکدے کِویں بنایا تے سجایا ہے
اُنہاں نُوں کرے ناہ کدھرے کوئی موری۔
اِنجے دھرتی اساں وِچھائی تے وِچ اِس دے اساں پہاڑ ایہہ گڈے
تے اِس اندر قسم قسم دی سُوجھل چیز اگائی۔ تاں جے اللہ دے ول مُڑنے
والے بندے سمجھن تے مت پاون۔
اسماناں توں بدّل اسیں وساندے ہے واں برکت بھریا فیر اُگانے ہاں
اُس راہیں باغ اسیں تے واہڈی والے دانے۔
اِنجے کھجیاں لمّیاں لمّیاں اُتے تھلّے ہون جِنہاں دے گابھے۔
بندیاں واہتے رِزق بنا کے اُس پانی دے نال جوائی موئی مِٹّی، اوہ نِکلن
دی اِنجے ہوسی۔
اُنہاں نالوں پہلاں وی جُھٹلایا ہے سی نُوح کیاں نیں مان گھوہاں دا
کرنے والے لوکاں اتے ثموداں۔ عاداں تے فرعون کیاں تے لُوط نبی
دے ساکاں۔ (١٢)
جھنگیالاں تبعالاں سبھناں نے ای پیغمبراں نُوں جُھوٹھا جاتا تے مُڑ
پھڑیا آن عذاب اساڈے۔
کیہ ایہہ سب کُجھ پیدا کر کے پہلی واری، سمجھ رہے او رج گئے آں
(اسیں ناہ تھکے) ہاں اُنہاں نُوں مُڑ کے پیدا ہونے بارے آپوں شک اے۔
ایہہ انسان اساڈا پیدا کیتا ہویا تے اسانُوں معلوم اے اوہنُوں کیہڑے
کیہڑے وہماں دے وِچ من اوہدا اے پاندا اسیں تے اُس دی شاہ رگ
توں وی اُس دے نیڑے تے جد دونویں لیکھے لیکھن اِک سجّے اِک کھبے بہہ
کے۔
مُونہوں گل تُہاڈے نِکلے جد وی کوئی لاگے والا ساڈا لکھنے نُوں تیار
ہوندا اے۔
سِر تے آنی موت اٹلنی دی بیہوشی ایسے توں انسان سدا کتراندا ہے
وے۔
قرنائے جد پُھوک وجینی وعدے والے دن آ جانا ہر کِسے دے نال اِک
ہوسی ہِکن والا اِک گواہی دینے والا۔ (٢١)
تے اُس نُوں ایہہ (دسّیا جاسی) ایسے بارے تُوں رہیوں غفلت ای
کردا اج اساں اکھ تیری اُتوں لاہ دِتا اے پردہ تے ہُن تیز نظر اے تیری
اُس دا سنگی ہُن فرشتہ ایہہ آکھے گا ایہہ جے حاضر اُس دے بارے جو
کُجھ لکھیا۔ (٢٣)
حُکم ہووے گا دونویں سُٹو وِچ دوزخ دے ہر ضِدّی ناشُکرے تائیں۔
چنگیائی توں روکن والے حد ٹپنے تے شک دے مارے ہوئے تائیں۔
ایہہ سُن غیر اللہ دی پُوجا کرنے والے۔ ڈاہڈے کِسے عذاب اندر
اُنہاں نُوں پاؤ۔
شیطان اوہدا ساتھی کہسی ربّا میں ناہ گمراہیا سی اُس نُوں ایہہ آپوں ای
راہ تُھڑکے ہویاں وِچ سی۔
حُکم ہووے گا ایتھے آپو وِچ ناہ جھگڑو میں تہانُوں پہلاں ایس عذابے
بارے ہُوڑ چُکا ساں۔
ایتھے آکھی ناہ بدلیندی اِنج نہ بندیاں نال ودھیکی اسیں کرنے آں یاد
کرو جد اسیں جہنم کولوں پُچھساں کیہ ڈِھڈ تیرا بھر چُکیا اے اوہ آکھے گا اجے
ناہ (سائیں)۔
بچ بچا کے دن جِنہاں نے اپنے کٹے جنت اُنہاں دے پیراں دے
اگے ہوسی۔ دُور ذرا ناہ ہوسی۔ (٣١)
ایہہ اوہ تھاں جے جِس دا وعدہ ہویا ہے سی رب ول موڑا کھاون والے
حد دے اندر رہنے والے ہر کِسے دے واہتے۔
اوہ ول جیہڑا اوہلے وی رب کولوں ڈریا تے اللہ ول آیا موڑا کھاندے
دِل نُوں لے کے۔
(حُکم ہووے گا) وِچ جنت دے داخل ہووو بے غم ہو کے ایہہ دِہاڑ
سدیوی۔ (٣٤)
اُنہاں نُوں من چاہیا مِلسی اُس دے اندر کول اساڈے ہور بڑا کُجھ
اُنہاں نالوں پہلاں کِنِّیاں سنگتاں اُس بِلے لا دِتیاں ٹوہر اُنہاں دی
اُنہاں نالوں ودھ کے ہے سی اُنہاں نُوں وی مُڑ کِدھرے ناہ لبھسی سِیس
لُکائی آخر تھاں تھاں رہے کُریداں کردے۔
اُس دے اندر گل پتے دی جیہڑا اپنے دِل نُوں ورتے یا کنّاں نُوں تے
اوہ کرے توجہ ایدھر۔
ایہہ اسمان سنے دھرتی دے اساں بنائے تے اُنہاں وِچکار اے جو کُجھ
چھے دِناں دے اندر سانُوں کدوں تھکینویں ٹوہیا۔
جر دا جا تُوں جو ایہہ کہندے حمداں تے تسبیحاں اپنے رب دیاں وِچ
لگّا رہ تُوں دِن چڑھنے لہنے توں پہلاں۔
کُجھ چِر راتیں وی تے نالے ہر نمازوں پِچھے۔
سُن لے اِک دن کولوں کِدھروں سدن والا سدّ مارے گا۔
جد شُکاٹ (شنگھاڑ) اوہ کنِّیں پَیسی جِیوں سُننے دا حق اے اوہ نِکاس (نِکلن) دِہاڑا ہوسی۔
بے شک اسیں جواندے ہے واں اسیں ای مارن والے ساڈے ول ای
پرتن ہے وے۔ (٤٣)
اوس دِہاڑے اُنہاں اُتوں دھرتی پھٹسی تے نِکلن گے بھاجڑ دے
وِچ ایہہ حشر ہوسی ساڈے واہتے کم بڑا ای سوکھا۔
جو ایہہ کہندے خبر اسانُوں، تُوں اُنہاں دے نال ناہ دھکا کرنے والا
تُوں بس اِس قرآن دی راہیں رہ سمجھاندا۔ اُس نُوں جیہڑا میرے اوس
عذابی وعدے کولوں ڈر دا۔ (٤٥)