islamic-sources

  1. home

  2. book

  3. سورت نحل (مکی) آخری حصہ

سورت نحل (مکی) آخری حصہ

سورت نحل (مکی) آخری حصہ
Rate this post
description book specs comment

مترجم شریف کنجاہی

اللہ ای اے اسماناں توں جیہڑا پانی تھلّے گھلدا جس دے فیضوں
دھرتی ایہہ جیو پیندی سُک سڑ جانے پِچھوں، کن دھر (گل سُنن والے) لوکاں واہتے ایہہ
گل نُکتے والی۔
ڈنگراں وچ وی اک تہاڈے واہتے سوچ اُبھاری، پِیندلیاں نوں خالص
اتے سوادی لگن والا دُدھ ای اسیں پیا ئیے اُنہاں دے ڈِھڈاں دے وِچوں
جتھے گوہیا وی ہوندا اے رت ہوندی اے۔ اِنجے کھجیاں داکھاں دے
پھل تسیں جنہاں توں عرق نشیلے، رزق چنگیلے حاصل کر دے ہے او
اُنہاں دے وچ سوچن والے لوکاں واہتے نُکتہ ہے وے۔
رب تیرے ای شہدل مکھی دے اندر ایہہ گل پا دِتی جے اوہ چھتے
جبلاں (پہاڑاں)وچ بنائے، رُکھاں وچ بنائے چھتریڑاں (مکاناں، چھتیاں ہوئیاں تھاواں) دے وچ بنائے۔
ہر طرحاں دے پھل پھلُوٹ اوہ مُونھیں پا کے تے سِرسُٹ کے اپنے
رب دے دسّے ہوئے سِدھے راہ تے چلدی جائے تے اِنج اس دے
ڈِھڈوں پیون نکلے کئی رنگاں دا ۔لوکاں واہتے اس دے وچ شفا وی ہے
وے سوچن والے لوکاں واہتے نُکتہ وی اے۔(٦٩)
اللہ نے ای پیدا کیتا ہے تہانوں تے پُورا وی اوہوا کر سی اس توں بعد
تہانوں، اک تہاڈے وِچوں اوس نکاری عمرے پُجدے جتھے جا کے چیتا
سنگت چھڈ جاندا اے۔ بے شک اللہ آپ علیم قدیر اے۔(٧٠)
رزقے دے وچ اللہ اِکناں نُوں اِکناں توں اُچّا رکھیا ہویا۔ پر جنہاں
نُوں چوکھا دتا اوہ ناہ اِنج کدے وی کر سن رزق اپنے نوں اپنے کمِّیاں ول
پرتاون حق بروبر اس وچ اُنہاںدا وی گِن دے ہوئے۔ اِنج دی ربّی ونڈ نُوں
کیوں نہ منن۔
اللہ نے ای سنگت تہاڈے ہین بنائے جنس تہاڈی وچوں تے مُڑ پُتر تے
پُتراں دے پُتر۔ کھانے واہتے چنگا چوکھا دِتا اوس تہانوں کیوں مُڑ باطل نُوں
من دے او تے اللہ دے دِتے نُوں ناہ اس دا دِتا جانو۔
کرن عبادت چھڈ کے رب نُوں اُنہاں دی جو اُنہاں نُوں کوئی رِزق
ناہ دینے جوگے اسماناں توں یا دھرتی توں۔ تے ناہ اُنہاں دے کجھ وَسّ
اے۔
اللہ بارے ایہہ نہ آکھو اِس ورگا اُس ورگا، اللہ نُوں معلوم اے ہر
شے، ناہ معلوم تہانوں کجھ وی۔
اللہ اِک مثال سُناوے۔ اک بندہ اے ملکیت دے وچ کِسے دی۔
اُس دے اپنے وس ناہ کُجھ وی۔ دُوجے پاسے اِک اے جس نُوں رِزق اسیں
ہاں دیندے چنگم چنگا تے اوہ اوسے دِتے وچوں ظاہرا وی تے اوہلے وی
اے لائی جاندا کیہ دونویں اِک ورگے۔ حمداں اللہ نُوں ای زیبن۔ لوکاں
وچوں بہتے ایہہ نُکتہ ناہ جانن۔(٧٥)
اللہ نے اک ہور مثال اے اگّے رکھی دو بندیاں دی۔ اُنہاں وِچوں اِک
گُنگا اے کُجھ وی اُس دے ہتھ وس ناہیں۔ مالک اُتے بوجھ ای بوجھ
اے۔ اوہ جس پاسے اُس نُوں گھلدا کوئی وی کم سدھا ناہ کردا۔ کیہ اوہ اُس دے
ورگا جیہڑا مت تہانوں دیندا، ہیرا پھیری ناہ کرنے دی۔ تے اوہ سدھے راہ
تے وی اے۔(٧٦)
اللہ کولوں اوہلے ناہیں اسماناں دے تے دھرتی دے کوئی اوہلے
امر قیامت والا کیہ اے، اکھ دا اک پکارا بلکہ اس نالوں وی گھٹ اے۔ بے
شک اللہ ہر شے اُتے قادر ہے وے۔
اللہ ای ماواں دے پیٹاں وِچوں کڈھیا ہے تہانوں تے ناہ پتہ تہانوں
ہے سی اوسے کن تہانوں دِتے۔ اکھاں دِتیاں ۔ تے دِل دتے۔ تاں جے اُس
دا شکر گذاررو۔
کیہ ناہ تکیا ہے پکھیاں دے ول اُنہاں نے کِویں فضاواں وچ اُڈ
دے نیں۔ اللہ باجھوں کون اُنہاں نُوں تھمدا ہے وے۔ اس دے اندر نُکتے
ہے نیں من ٹُرنے لوکاں دے واہتے۔
اللہ نے ای گھر تہاڈے وسن والے تھاں بنائے اوسے ایہہ خاصیت
پائی چوکھر کَھل وچ جے اس توں تنبُو بن جاون ہولے، کُوچل (تُرن) ویلے ٹھہرن
ویلے واہتے تے اُنہاں دی اُنّوں پشموں تے والاں توں مدت تائیں رہنے
والے بنن اثاثے تے ورتوں دیاں چیزاں۔ (٨٠)
اللہ نے ای جو کُجھ پیدا کیتا ہے وے اس نوں چھانول (چھاں والا) ہے تہاڈے
واہتے کیتا۔ اوس پناہیں جبلاں وچ تہاڈے واہتے ہین بنائیاں تے پاون
وی اوس بنائے ہین تہاڈے واہتے گرمی کولوں اوہ بچاون، اِنجے ای اوہ
جیہڑے لڑدے ویلے ہین بچا تہاڈا کر دے۔ ایس طرحاں انعام اپنے اوہ ہے
تہاڈی جھولی پاندا تاں جے کرو اطاعت اُس دی۔(٨١)
پر جے مُڑ وی کنڈ کرن ایہہ تیرے ذِمے گل اساڈی اپڑانا سی کُھلم کُھلا
اندروں خوب سمجھدے نیں جے سب کُجھ اللہ دا ای دِتا مُڑ وی نیں
مُنکر دے مُنکر۔ ایسے کر کے چوکھے ول اُنہاں چوں کافر۔
پر اوہ ویلا یاد کرو جد ہر ونڈ وِچوں اک گواہی دینے والے نُوں اُٹھواساں
فیر اجازت مُول ناہ ہوسی کفروناں نوں (عذر کرن دی) تے ناہ صُلح صفائی
ہوسی۔
تے انموڑاں جِدن عذابے نُوں تک لینا فیر ناہ اس نُوں ہولا کرساں
تے ناہ مہلت دیساں۔
مُشرک لوکی جدوں بھنجالاں نوں ویکھن تے بول اُٹھن گے ایہوا ای
نیں اساں جنہاں نوں کل بَھنجال تیرے جاتا سی جنہاں اَسیں تینوں
چھڈ کے رہے بُلاندے، اوہ وگاوِیں اگّوں اُنہاں ول مارن گے جے ایہہ
کُوڑے۔
اوس دہاڑے اللہ اگّے اوہ ٹیکن گے گوڈے۔ تے اوہ کُوڑ اُساری
ساری کھرل (اکارت) ہو جاسی۔(٨٧)
جیہڑے ول انکاری ہوئے تے اللہ دی راہوں لوکاں نُوں سی ڈکیا،
اُنہاں ای کرتُوتاں پاروں اسیں عذاباں اتے ہور عذاب ودھاساں اُنہاں
واہتے۔(٨٨)
تے جس ویلے ہر ونڈ وِچوں اک شہادت دینے والے اُنہاں دے ای
وِچوں اُٹھ کے برخلاف اُنہاں دے دینی آن گواہی مکّے دے لوکاں
دے اُتے تیری اساں شہادت پانی، ایہہ کتاب ترے ای اُتے نازل
کیتی ہر گل جس وچ کُھلم کُھلی دسّی ہوئی۔ نالے اوہ ہدایت، رحمت سُکھ
سُنیہا مسلم لوکاں واہتے۔
بے شک اللہ نال عدل دے گل احسان کرن دی وی اے کردا۔
ساکاں نُوں کُجھ دیندے رہنے دی وی کہندا (اِنجے) بے حیائی کولوں
مندیائی تے واغ تُڑائی دے وی کولوں ہٹ کے رہنے دی کہندا اے۔ اوہ
تہانوں متّاں دیوے تاں جے پلّے بنھو۔
نال اللہ دے کِیتے قولوں مُول ناہ ہارو جد اک واری کر بیٹھے او (انجے)
قسماں پکیاں کر کے بھنّو ناہیں۔ اللہ نُوں وِچکار تساں جد آندا ہووے اُنہاں
اندر۔ اللہ نُوں معلوم تہاڈی ہر حرکت اے۔(٩١)
اُس عورت دے وانگ ناہ تِھیوو جس نے سُوتر محنت کر کے کتّیا تے
مُڑ تند تند اس نُوں کر دِتا، قسماں بنھ کے تسیں اُنہاں توں اک دُوجے نُوں
داء لانے دا کم لیندے او، مت کِسے ونڈ نُوں اس قسموں دُوجی توں ودھ
حاصل ہووے اودھر اللہ اِنج تہانوں ازماندا اے۔ روز قیامت اوہ تہاڈے
اگے رکھسی کھول کے اُس نُوں اج جس بارے آپوں وچ او پاٹے ہوئے۔
اللہ چاہندا تے اک مت وی اوہ تہانوں کر سکدا سی پر اوہ راہوں لاہ
دیندا اے جِس نُوں چاہے تے راہے پا دیندا اے جس نُوں چاہے۔ ہاں
تہاتھوں پُچھ ہووے گی جیہڑی عمل تہاڈے ہونے۔(٩٣)
ویکھو سونھاں نُوں اک دُوجے نُوں داء لانے دے ناہ کم لیاؤ اُکا۔ اِنج تاں
جم کے پیر تہاڈا تلکیوے گا۔ تے اس پاروں جے اللہ دی راہ تساں نے ڈکّی
ہے وے مندا حال تہاڈا ہوسی تے اک مار بھریری بھا تہاڈے ہوسی۔
اللہ دے نال کیتے ہوئے قول اپنے توں اس دنیا دے ہولے لالچ
وچ پِھرو ناہ۔ اللہ کولوں بہتا سارا ملسی تہانوں جے کر سُوجھ تہاڈے اندر۔
کیوں جے کول تہاڈے جو کُجھ اوہ بِلے لگ جانے والا، تے جو اللہ کول
اے باقی رہنے والا، جیہڑے لوکاں صبر اپنایا اُنہاں نُوں اُنہاں دی
کرنی دا پھل واہوا چنگا ساڈے ولّوں دِتا جاسی۔
کم چنگیرے جس وی کیتے مرد ہووے کہ عورت ہووے منن والے
لوکاں وِچوں اُس دے اسیں دہاڑے ایتھے واہوا سوہنے کٹواواں گے تے
اُنہاں دے عملاں پاروں اجر اُنہاں نُوں دیساں چنگا۔
تے جد (کدھرے) تُوں قرآن پڑھیں تاں پہلوں اللہ کولوں منگ
بچونی ردّے ہوئے شیطانے توں۔
اُس دا زور ذرا نہ چلدا اُنہاں اُتے جیہڑے ول ایمان لیائے، رب
اپنے تے نالے جیہڑے ہین توکّل کر دے (٩٩)
اس دا زور اُنہاں تے چلدا جیہڑے اُس نُوں سنگی من دے تے اوہ
جیہڑے شِرک کریندے۔(١٠١)
آیت جد کدے وی کوئی لے آؤنے آں ہور کسے آیت دی
تھاویں تے اللہ ای بہتر جانے اس نُوں جو اوہ نازل کردا اَن مَن شور
مچاندے تُوں تاں گھاڑا ہے ویں۔ کیوں جے چوکھے لوکاں نُوں نہ سُوجھ
سمجھ اے۔
کہہ دے اس نُوں رُوحُ القُدس (پاک رُوح) لیاندا ہے وے حقّا سچّا رب تیرے
دے ولوں تاں جے منن والے لوکاں نُوں پکیائے۔مُسلم لوکاں واہتے ایہہ
ہدایت نالے سُکھ سُنیہا۔
ایبھی ساڈے علم اندر اے اوہ کہندے نیں اس نُوںکوئی ہور پڑھاندا
جس دا طعنہ دیندے ہے نیں اوہ تاں عجمی (عرب توں باہر رہن والا) تے قرآن ایہہ نِتری سُتھری
عربی وچ اے۔
جیہڑے لوکاں نے آیات الٰہی نُوں ناہ مننا ہے وے اللہ نے وی
اُنہاں نُوں ناہ راہے پانا۔ اُنہاں واہتے ہے عذاب بڑا ای اوکھا۔
اپنے کولوں جُھوٹھ تے اوہوا لوکی گھڑ دے جو آیات الٰہی نُوں ناہ
من دے تے اوہوا ای جُھوٹھے۔
اُنہاں تائیں چھڈ کے جیہڑے گل تے دِلوں کھلوتے ہوئے پر اوہ
دابڑ تھلّے باقی جیہڑے ہین خُدا توں مُنکر ہوئے تے اوہ ول وی کُھل کے
گلّاں کُفردِیاں نیں جیہڑے کر دے، غضب اللہ دے تھلّے، ہے عذاب
وڈیڑا اُنہاں دے بھاگاں وچ۔(١٠٦)
کیوں جے اُنہاں دی ایس دُنیا دی سُکھیائی نُوں چھیکڑ نالوں اگّے جاتا
بے شک کفروناں نُوں راہے مُول ناہ پاندا۔(١٠٧)
ایہہ اوہ ول نیں جنہاں دے مُہری گھتے اللہ ولّوں نالے کن
سمیت اکھاں دے ایہہ غفلت دے مارے ہوئے۔
بے شک اُنہاں اگّے چل کے گھاٹے دے وچ رہنا ہے اے۔
دُوجے پاسے جیہڑے لوکاں ہجرت کیتی فِتنیاں دے جاگن پِچھوں،
فیر اُنہاں نے اُدّم کیتا، جھالاں جھلیاں۔اُنہاں ای گلّاں دے پاروں،
اُنہاں دے حق تیرے رب نے بخشنہارا نالے رحمت کرنے والا ثابت ہونا
اوس دہاڑے جد ہر کوئی نفسا نفسی دے وچ ہوسی تے ہر اک نُوں
کیتے دا وی پھل ملنا ایں حق ماری ناہ ہونی۔
اللہ گل سُناندا ہے وے اک وستی دی۔امن امان دہاڑے اوہدے
واہوا چنگے بِیت رہے سن۔ کُھلا رزق اُنہاں نُوں سی ہر پاسوں مِلدا۔ فیر
اُنہاں نے اللہ دے احسان بُھلائے مُڑ اللہ نے بُھکھ تے ڈر دا پان پوایا سی
اُنہاں نُوں اُنہاں دے کرتُوتاں پاروں۔
فیر رسول اُنہاں دے وِچوں اُنہاں دے ول آیا، اُنہاں نے اس
نُوں جُھٹلایا جس توں اوہ عذاب شکنجے دے وچ آئے کیوں جے اوہ سن بے
فرمانے۔(١١٣)
اللہ جو کُجھ دِتّا ہے جے اس چوں کھاؤ چنگا سُتھرا تے اللہ دے دِتے
اُتے شکر گزار ہو جاؤ جے عبادت اس دی ہے او کرنے والے۔(١١٤)
اللہ ولّوں ٹھاک تہانُوں مُردارے دی رَت دی تے خنزیری ماسے دی
اے یاں مُڑ اس دی غیر اللہ دے ناں تے جیہڑا کیتا ہووے مُڑ وی جے
لاچاری ہووے سِر پھیری یا حد ٹپنی ناہ ہووے (چُھوٹ تہانوں) بے شک
اللہ بخشنہار اے رحمتکار اے۔
اپنے مُونہوں آپوں گھڑ کے ایہہ ناہ آکھو ایہہ حلال اے ایہہ حرام
اے تے اللہ دے اوہ گلّاں ناہ دھکو دھکی کھاتے پاؤ۔ اللہ دے نے متھے
جیہڑے آپوں گلّاں گھڑ کے لاندے بھلا اُنہاں دا مُول ناہ ہونا۔
دو دن سَوکھی ڈنگ ٹپائی تے (مُڑدائم) کُھنب ٹھپائی۔
جیہڑے لوک یہودی ہوئے اُنہاں نُوں وی ٹھاک اساڈی اوہوا ہے
سی جیہڑی ہُن توں پہلاں تینوں دس بیٹھے آں۔ ظلم اساں ناہ اُنہاں اُتے
کیتا ہے وے۔ ظلم اُنہاں نے آپوں اپنے اُتے کیتا۔
پر اوہ لوک جنہاں دے کولوں بُھل بُھلیکھے کم ہوونجیا ہووے ماڑا
تے اوہ پِچھوں اس اُتے پچھتاندے ہوون نالے اپنا آپ سوارن اُنہاں
دے حق رب وی تیرا بخشنہار اے رحمت کار اے۔
ابراہیم سی سب توں وکھری ونڈ ویتردا شک ناہ کوئی اللہ دی من
ٹُرنے والا تے اک واگا، اوہ ناہ ہے سی مُشرک لوکاں وِچوں۔
اس دے دِتے ہوئے اُتے واہوا شاکر۔ اللہ اُس نوں چھانٹ لیا سی۔
تے سدھے رستے تے لایا۔ (١٢١)
دنیا وِچ وی چنگا چوکھا اس نُوں دِتا۔ اگّے چل کے وی اوہ ہوسی بختاں
والے لوکاں وِچوں۔(١٢٢)
ایسے کر کے وحی اساں سی تینوں کیتی، اوس اک واگے ابراہیم (نبی)
دے طور طریق اپنا تُوں۔تے اوہ ناہ سی مُشرک لوکاں وچوں۔
بے شک سبتی پابندی سی اُنہاں اُتے لاگو ہوئی جنہاں نے اس
بارے اپنی وکھری بالی۔ تے رب تیرا روز قیامت اوہنان وِچ نِیاں کریسی
جس بارے اوہ پاٹے۔
سَد اُنہاں نُوں رب اپنے دی راہے، دانائی دِیاں گلّاں کر کے
چنگیاںچنگیاں متّاں دے کے۔ سوہنے طور طریقے نال ای اُنہاں دے
نال بحثیِں پَو تُوں۔ بے شک رب تیرے نُوں کَےڑ اے کیہڑا اس دی راہوں
ہے وے لتھا ہویا سدھے راہ تے جاندے ہوئے لوکاں توں وی اوہ
واقف اے۔
بدلہ لیندی واری وی لؤ اوناں بدلہ جِنّی بھانجی اُنہاں پہلاں
پائی ہووے۔ جر جاؤ تاں سمجھو جرنے والے لوکاں واہتے ایہوا چنگا۔
کم صبر توں لَے، تے صبر ایہہ تیرے اندر اللہ دی توفیقوں آ سی۔ ناہ
جُھر ایویں ناہ ای اندروں سَوڑا پَے تُوں تک تک کے اُنہاں دے چالے۔
اللہ اُنہاں دا سنگ کردا جیہڑے بچ بچا کے رہندے تے اُنہاں دا
جیہڑے نیکی کر دے رہندے۔(١٢٨)