islamic-sources

  1. home

  2. book

  3. سورت ہود (مکی)آخری حصہ

سورت ہود (مکی)آخری حصہ

سورت ہود (مکی)آخری حصہ
Rate this post
description book specs comment

مترجم شریف کنجاہی

کہیا اوہناں نے اے شعیب اساڈے پلّے جو تُوں آکھیں اُس دے وچوں
چوکھا تے ناہ پیندا ہے وے، اے پر ایہہ اسانوں دِسدا توں کمزور اساڈے
وچوں۔ تے جے تیرے ساکاں دی ناہ شرم اسانوں ہوندی، تینوں پتھراں
دے نال پھنڈدے۔ تُوں اساتھوں ناہ سترانا۔
اوس کہیا اے لوکو سمجھو کیہ اللہ توں ودھ کے ہے وے میرے ساکاں
دی دبکاوٹ تہاڈے اُتے، تاں ای اُس نوں کنڈی پچھے کر دتا جے، پر
رب میرے دے گھیر اندر عمل تہاڈے۔
قوم میری دے لوکو کر دے جاؤ جو جویں پَے کر دے ہے او، میں وی (اپنے
ڈھب تے) لگا ہویا ہے واں۔ تے جھبدے ای نتر جاسی کس نوں اوس
عذابے پھڑنا جس نے اوہنوں کھہیہ کر دینا۔تے کیہڑا سی کُوڑ مریندا، تے
اوہ وقت اُڈیکو میں وی نال تہاڈے وچ اُڈیک رہواں گا۔(٩٣)
تے جد امر اساڈا آیا، اساں بچایا، نال شعیب(نبی) دے اوہناں لوکاں نوں
وی اُس دے سنگ ایمان جنہاں لے آندا ہے سی، اپنے ولوں اوہناں
اُتے رحمت کر کے۔ تے اوہناں نوں جنہاں ہے سی ظلم کمایا اک شکاٹے
قابو کیتا، فجر ہوئی تاں اوہ گھراں وچ پئے ہوئے سن موئے مُوہدے۔جویں
کدے ناہ سُکھ اوہناں نے اوہناں اندر تکیا ہے سی۔ مدین والے وی
اُنجے ای مگروں لتھے جویں ثمودی لتھ گئے سن(٩٥)
اوپرے لگدے لفظ:
٭چوکھا: بوہتا، ٭پھنڈ دے: ماردے، ٭ڈھب: طریقہ، ٭شکاٹے: اُچی آواز، چنگھاڑ

موسیٰ نوں وی اَسیں گھلیا سی آیات اپنی نالے سب نوں مات کریندی
قوت دے کے۔ فرعونے تے اُس دے راٹی کیناں کولے جیہڑے اوسے
دے ای پچھے ٹر دے ہے سن تے فرعون کراہے پانے والا ہے سی۔
روز قیامت اوہ لگے گا قوم اپنی دے اگے،تے لے جاسی اگ دے اندر اوہ
اوہناں نوں، تے اوہ پُجنے واہتے کِناں مندا پتن۔
ایتھے وی اوہناں دا پچھا لعنت کر دی تے اگے وی چل کے کرسی۔کِڈی
بھیڑی اوہناں نے ایہہ کھٹی کھٹی۔(٩٩)
ایہہ کُجھ گلاں اساں گلائیاں تیرے اگے اوہناں جھوکاں بارے، اج
جنہاں چوں کجھ وسیندل تے کجھ بے چراغی ہوئےاں۔
پر اوہناں دے نال اساں ناہ ڈاہڈ پُنا سی کیتا۔ آپوں اپنے نال اوہناں
نے کیتا جو کُجھ کیتا۔ تے اُس ویلے کم ناہ آئے اوہ معبود اوہناں دے،
جنہاں نوں اوہ ہر کم دے وچ رہے بلاؤندے۔تے جد امر سرے تے آیا
رب تیرے دا اوہناں(جھوٹھے معبوداں) نے اوہناں دی بربادی نوں ای
ہور ودھایا۔(١٠١)
اِنجے پکڑ رب تیرا کر دا جد وی آکی جھوکاں نوں اوہ پھڑدا ہے وے تے پکڑ
اس دی اوکھا کرنے والی ہوندی، ڈاہڈی ہوندی۔
اس دے اندر اک مت ہے وے اُس دے واہتے ڈردا ہے وے جو
عذاب اخیری کولوں، اوس دہاڑے سارے لوکی کٹھے کیتے جانے تے
اوسے دن سبھناں نے حاضر وی ہونا۔
اوہ دہاڑ گنے منے اک ویلے توں ناہ ہور اگیرے ہوسی۔
تے جد آیا، رب دی اذنوں باجھ ناہ کوئی کُجھ وی کہسی۔اوہناں وچ ای
ماڑے بھاگاں والے ہوسن، تے چنگے وی بھاگاں والے۔
بھاگ جنہاں دے ماڑے ہوسن اوہ اگ اندر جاسن۔ اوہناں واہتے اوتھے
ہوسی رولا رپّا(کن دے پردے پاڑن والا)۔
اُس دے وچ ہمیش اوہ رہسن،جد تک رہسن سنے زمین اسمان ایہہ سارے
یاں مُڑ رب ترے دی مرضی تائیں۔ کیوں جے رب تیرا جو چاہے کر لیندا
اے۔
بھاگ جنہاں دے چنگے ہوسن اوہ جنت دے اندر ہوسن۔ اس دے وچ
ہمیش اوہ رہسن، جد تک رہسن سنے زمین اسمان ایہہ سارے۔ یاں مُڑ رب
ترا جے چاہے اوہ بے انتی دان وی (آخر) کر سکدا اے۔(١٠٨)
اوپرے لگدے لفظ:
٭وسیندل: وسّن والے، ٭بے چراغی: انھیرے وچ، ٭آکی: نہ منن والے، نافرمانے،

شک شُبے وچ رہ ناہ ہر گز اوہناں بارے ایہہ جنہاں نوں پُوج رہے نیں۔
اوہ عبادت اُنجے کر دے جویں عبادت کر دے رہے نیں اوہناں دے پؤ
دادے۔ اہناں نالوں پہلاں۔ تے اوہناں نوں دیساں جو نصیب اوہناں دا
تے ناہ ماسہ گھٹ کراں گے۔(١٠٩)
بے شک اساں کتاب اتاری سی موسیٰ تے۔ لوکاں اس دے بارے کیتی
اپنی اپنی۔ تے جے تیرے رب نے پہلاں گل مُکا ناہ دتی ہوندی۔ گل
کدے دی مُکی ہوندی۔ اوہناں دے وچ ایسے توں ای اس ڈِھل
بارے شک ناہ اوہناں وچوں مردا۔
بے شک جِنّے ول وی ہے نیں اوہناں دے عملاں دا حاصل تیرا رب ضرور
اوہناں نوں دیسی پورا پورا۔ اُس نوں کَیڑ اے جو کجھ وی اوہ کر دے۔
تینوں امر جویں وی ہویا توں اوسے تے رہ کھلوتا۔ تے سنگ تیرے جیہڑا
مُڑیا ول اساڈے (اوبھی رہوے کھلوتا)۔ تے حداں ناہ ٹپنا۔بے شک ہر
تہاڈی کیتی نوں اوہ تکدا۔
تے اوہناں دے ول ناہ جُھکنا جیہڑے لوکاں نے پُٹھ کیتی۔ نہیں تاں
اگ تہانوں ٹوہسی۔ تے اللہ دے باجھ تہاڈا ناہ کوئی امدادی، کسے تہاڈی بانہہ
ناہ بننا۔(١١٣)
پڑھو نمازاں، دن دیاں دوہاں لانبھاں ویلے۔تے اک حصے رات آلے وچ،
چنگیائیاں مندیائیاں نوں بے شک دھو دیون۔ ایہہ نصیحت اوہناں
واہتے جیہڑے ول نصیحت لیندے۔(١٤)
کم صبر توں لیندا رہ توں۔ بے شک اللہ اجر اوہناں دا کرے ناہ ضائع
جیہڑے چنگے عمل کریندے۔
ہاں تہاڈے توں پہلاں دے سمیاں وچ وی تھوڑے ول ای ہوئے نیکی
دے کم کرنے والے، اس دنیا دے وچ جنہاں نے گڑ بڑ کرنے توں لوکاں
نوں ہوڑ ہٹک سی کیتی۔ اوہناں نوں ای اوہناں وچوں اساں بچایا۔ تے بد
عملے رہے اوہوا ای موجاں مانن دے وچ لگے جو اوہناں نوں ایتھے دِسیاں مِلیاں
بے شک انج دے لوکاں نے کم پُٹھے کیتے۔
ایہہ نہ رب ترے دا شیوہ دھکے نال ہلاک کرے اوہ جھوکاں سَورے
ہوئے لوک جنہاں وچ ہوون۔
تے جے اللہ چاہندا تاں مُڑ سارے لوکاں نوں اوہ اِک مت کر سکدا سی
ایسے کر کے سارے لوکاں مت ناہ لینی ایتھے۔
اوہناں توں وکھ رحم جنہاں تے رب تیرا کر دیوے تے لوکاں نُوں ایسے
واہتے پیدا کیتا، رب تیرے دی گل وی ایسے اُتے مُکدی، میں سب
جِنّاں انساناں نوں اک تھاں کر کے دوزخ کُجھناں نال بھراں گا۔
اسیں رسولاں دے ایہہ قصے اس کر کے پے دسدے تینوں تاں جے دل
کھلووے تیرا ۔ تے اس سورت راہیں آیا حق تیرے ول، پند نصےحت
اس وچ مومن لوکاں واہتے۔(١٢٠)
تے ایمان جنہاں ناہ آندا اوہناں نوں ایہہ (کھل کے) کہہ دے ۔ رہوو
کھلوتے اپنی گل تے ہاں اسیں وی اپنی گل تے۔
انت اُڈیکو۔ وچ اُڈیک اسی وی رہساں۔
اللہ دے ای قبضے وچ اے جو اَدِس دی اسماناں یا دنیا وچ اے، ہر امر
اوسے ول مُڑ دا۔ اوسے دی ای کرو عبادت ایسے پاروں۔ اوسے تے ای کرو
توکّل۔جو کجھ کر دے ہے او اوہ ناہ چھپیا رب ترے دے کولوں۔(١٢٣)
اوپرے لگدے لفظ:
٭لانبھاں: سِرے، سویر شام،