islamic-sources

  1. home

  2. book

  3. سورت یونس (مکی) دوجا حصہ

سورت یونس (مکی) دوجا حصہ

سورت یونس (مکی) دوجا حصہ
Rate this post
description book specs comment

مترجم شریف کنجاہی

پر چوکھے تے سنی سنائی دے ای پچھے لگن والے۔ سنی سنائی پکی پیڈی وی
تھانویں کد بہہ سکدی اے۔ اللہ نوں معلوم تمامی فعل تہاڈے۔
ایہہ قرآن اجیہا ناہیں اللہ باجھوں ہور کوئی وی گھڑلوے اس نوں۔ایہہ تاں
آیا جو کجھ اس توں پہلاں ہے وے اوسے نوں تصدیقن والا تے اوہناں
ای گلاں دی تفصیل اے۔ تے کلجگ دے رب دے ولوں بے
شک آیا۔
کیہ کہندے نیں اس نے آپ ایہہ گھڑیا ہے وے۔کہہ دے انج دی
کوئی سورت گھڑ کے تاں لے آوو بلکہ اللہ باجھوں جیہڑے ہین گھمنڈ اس
گل دا رکھدے اوہناں نوں وی سنگ رلاؤ جے سچے او۔
ایہہ لوکی انکاری ہوئے ہے نیں اس توں جو اہناں دی علم اُڈاری توں
اُتے وے، تے نہ حال حقیقت اس داہے اوہناں تک پُجیا۔اہناں توں
پہلاں دے لوکی وی انجے انکاری تھیوے۔تے توں آپوں تک لے
انج دے لوکاں دی جو حالت ہوئی۔(٣٩)
اوہناں وچوں اوبھی جیہڑے ہین اس تے ایمان لیائے تے اوبھی نیں
جیہڑے منن ول نہ آئے۔رب تیرے نوں کیڑ فسادی لوکاں دی اے
ساری۔
اوپرے لگدے لفظ:
٭تمامی فعل:سارے کم ٭تصدیقن: سچیاون، ٭گھمنڈ: غرور

جے ایہہ تیری من ٹرن ناہ۔ کہہ دے میرا کیتا میرے واہتے،تے اعمال
تہاڈے ہین تہاڈے واہتے۔میں جو کرناں اس بھار تُساں ناہ چانا تے جو
عمل تہاڈے ہے نیں میں بری آں اوہناں ولوں۔(٤١)
اہناں وچوں او بھی ہے نیں جیہڑے گل تیری نوں سُندے جاپن۔پر توں
بولے دے کنیں کیہ پاسکنا ایں۔جد عقلوں وی کورا ہووے، اہناں وچوں
اوہ بھی ہے نیں جیہڑے تکدے نیں ول تیرے۔پر توں انھے نوں کیہ
راہے پا سکنا ایں، ہون بصیرت توں ای کم نہ لینے والے جیہڑے۔
بندیاںنال دھروہ کدے ناہ اللہ کر دا۔اپنے نال دھروہ نیں بندے آپوں
کر دے۔
اوہناں نوں اُٹھوایا جا سی لگسی دن دی اک گھڑی آپ توں وچھڑے
اک دوجے نوں پہچانن دے (گے)۔اوس دہاڑے گھاٹے دے وچ اوہناں
رہناں جو اللہ دے اگے پیشی دے منکر سن۔تے ناہ سدھے راہ تے ٹرنے
والے ہوئے۔(٤٥)
اہناں نال (عذابی) وعدہ ہے اساں جو کیتا ہویا اک جھلکارا اس دا دسیا جا سکدا
اے تیرے ہوندے تے جے تینوں فوت اساں کر دتا تاں وی ساڈے ول
ای پرت اوہناں دی، تے مُر اللہ اوہناں دے کرتوتاں دا خود شاہد ہو سی
ہرامت دے واہتے اک رسول(اصول الٰہی ہے وے)۔تے جد اوہ رسول
آجاندا لوکاں وچ، ترکڑی اس دے ہتھ ہوندی اے۔پر لوکاں دے
نال دھروہ نہ اُکا ہوندا۔(٤٧)
اوپرے لگدے لفظ:
٭بصیرت:سوجھ ٭دھرو: زیادتی، وادھا،

اےہہ کہندے نیں کتھے وے اوہ وعدہ جے کر اوہ سچا سی۔
کہہ جے مینوں جان اپنی دے دکھ سکھ تے وی وس نہ کوئی ،اللہ جو وی
چاہے ہوندا۔ہر کسے دے واہتے وقت مقرر ہے وے۔جد اوہ ویلا قوم کسے
تے آ جاندا اے اگ پچھ ناہ مڑ پل دی ہوندی۔
آکھ اوہناں نوں سوچ کدے ایہہ کیتی ہے جے کسے ویلے وی، ہے عذاب
اُس دا آسکدا راتیں یا پرھاتیں۔ مجرم کیوں سزائیں واہتے سوڑے
پیندے۔
تے کیہ اودوں ای منو دے (گے) جد سر تے سَٹ آن پوے دی (گی) ۔(رب آکھے گا)
ہن ہتھ پیر پئے جے کاہنوں۔ تسیں تے اہدے واہتے بہتے کاہلے ہے سی۔
کہیا جاسی فیر اوہناں نوں جیہڑے ہُوڑ رہے سی کر دے، چکھو ہن عذاب
ہمیشی ایہہ تہاڈی اپنی کیتی دا ای پھل اے۔
پُچھدے نیں ایہہ تیرے کولوں کیہ (عذاب) اوہ ان ٹل ہے وے، کہہ
دے آہو، رب دی سونہہ اوہ ان ٹل ہے وے تے اُس نوں تُسیں ٹال نہ
سکنا۔(٥٣)
اوپرے لگدے لفظ:
٭سوڑے: کاہلے ٭ہُوڑ:بے وقوفی

جے کر ہر دھروئی ہووے دنےا دی ہر شئے دا مالک تے چھڈ وائی دے وچ
سب کُجھ دیوے، (کُجھ ناہ بنسی) ویکھن دے (گے) جس وقت (دھروئی) اوہ عذاب
کوےں دا ہوندا اوہ اندروں شرمندہ ہوسن۔ پر مقدمے اوہناں دے وچ
ڈنڈی مول نہ ماری جاسی تے پورا انصاف ہووے دا (گا)۔(٥٤)
اللہ دا ہے چیتے رکھو جو کُجھ وی اسماناں تے دھرتی دے اندر۔ ایبھی سُن لؤ
اللہ دی گل پکی ہوندی، بہتے بھانویں اس گل توں ناواقف،
اوہواہے جواؤن والا اوہوا مارن والا ہے وے تے پرتن وی اوسے ول اے۔
لوکو ول تہاڈے رب تہاڈے ولوں مت اوہ آئی جس دے وچ شفا،
تہاڈے اندراں دے روگاں دے واہتے ، تے اوہ مومن لوکاں واہتے راہ
پاؤنی تے رحمت وی اے۔
کہہ دے ایہہ اللہ دے فضلوں نالے اس دی رحمت پاروں، جچدا اے جے
اس تے چا چڑھِین تہانوں، تے اوہ اس دے نالوں چنگی جو کجھ تسیں اکٹھا کر
دے۔
کہہ دے کیہ ناہ سار تہانوں کیہ اللہ نے ہے تہاڈے واہتے نازل کیتا رزقوں
تے تسیں آپوں اُس دے وچوں حرام اک شے نوں کیتا، اتے حلال اک
نوں کہہ دتا۔پُچھ نیں، کیہ اس بارے اللہ اذ ن تہانوں کوئی دتا یا ایویں ای
اللہ دے پئے کھاتے پاؤ۔
کد یقین قیامت بارے اوہناں دلاں نوں ہو سکدا جو بہتان خدا دے
اُتے بنھدے۔اللہ تے لوکاں دے واہتے فضل ای فضل اے۔پر اس
دی نہ قدر پچھانن چوکھے۔(٦٠)
اوپرے لگدے لفظ:
٭دھروئی: گناہگار ٭ڈنڈی مارنا: بے ایمانی کرنا، ٭ناواقف: انجان ٭بہتان: جھوٹھا الزام

توں کسے وی حال وچ ہوویںتے قرآنوں کجھ وی پیا سناؤندا ہوویں اوہناں
تائیں، تے کوئی عمل تسیں پئے کر دے ہووو اسیں تہاڈے کول ہونے آں،
تہاڈے اُس دے وچوں ڈب کے پڑھنے ویلے، تے ناہ چھپیا ہوندا
ہے وے رب تیرے توں رتی بھر وی جو دھرتی وچ تے اسماناں دے وچ
ہے وے۔ نکی توں نکی تے وڈی توں وڈی وی چیز تاں کوئی لوح محفوظ
اندر ناہ جیہڑی۔(٦١)
رکھ تسلی اللہ دے جو ہین پیارے، اوہناں اُتے خوف ناہ چھائے ناہ
ای اوہ اندوہی ہوون۔
یعنی جو ایمان لیائے تے دن اوہناں بچ بچا کے بُریائی توں کڈھے۔
اوہناں واہتے خوش خبری اے ایس جہانے اوس جہانے۔ تے
بدلِیوں اللہ دے فرمائے ناہیں۔اس توں ودھ کے وڈی ہور مراد اے
کیہڑی۔
تے دلگیر کرن ناہ تینوں کفروناں دیاں گلاں۔ کیوں جے عزت ہے
سچی اللہ کول ای۔ اوہ سمیع اے اوہ علیم اے۔
چیتے رکھو اللہ دا ہے جو کجھ وی اسماناں وچ ہے یاں دھرتی تے ہے
وے۔ تے اللہ نوں چھڈ کے جیہڑے ہور کسے نوں کرن پکاراں اُس دا
سیری گن کے۔اوہ اپنے ای وہماں پچھے ٹر دے تے اٹکل توں کم لیندے
نےں۔(٦٦)
اوپرے لگدے لفظ:
٭دلگیر: ہرکھے ہوئے ٭اٹکل: ٹیوے لاؤناں

اوہوا ای ہے جس نے تہاڈے واہتے رات بنائی ہے وے تاں جے اُس
دے وچ سکون تہانوں لبھے۔ تے دن چانن والا کیتا ،بے شک اس دے وچ
پتے دیاں گلاں ہے نیں سننے والے لوکاں واہتے۔(٦٧)
اوہ کہندے نیں اللہ اک نوں پُت بنایا۔اوہ اہناں گلاں توں پاک
ہے نالے بے محتاجا۔ اوسے دا جو کجھ وی اُنج اسماناں وچ اے دھرتی وچ
اے ۔ اپنی آکھی دی ناہ سند تہاڈے کول ہے، کیہ اللہ دے متھے لاؤ جس دا
علم تہانوں ناہیں۔
کہہ دے جنہاں اللہ بارے یکڑ مارے اوہ ناہ مول فلاحے جاسن۔
چار دہاڑے ایتھے رہ کے فیر اساڈے ول ای اوہناں مڑ کے آؤنا۔ فیر
اوہناں دے کفر بکن دے پاروں، اسی چکھاساں اوہناں تائیں اک عذاب
کرےڑا۔
نوح والی گل کھول سنا توں اوہناں اگے۔ قوم اپنی نوں جد کہیا اُس،
لوکو جے تہانوں کَوڑا لگدا میرا رہناں، میرا متاں دیناں، اللہ دی گل بات سنا
کے، تاں توکل اللہ تے میں کیتا، اپنی گل تے پکے تسیں وی رہنا سنے
شریکاں۔ تاں جے گل رلے دے وچ ناہ رہے تہاڈی۔تے مُڑ نبڑو نال
میرے تے ڈِھل ناہ دینا مینوں۔(٧١)
ویکھو(انج) تہاڈے منہ موڑن دا کیہ نقصان اے مینوں، میں
تہاتھوں اجر ناہ کوئی منگیا۔ اجر تے مینوں رب توں ملنا، مینوں تاں ایہہ حکم
ہویا اے میں من ٹرنے لوکاں وچوں ہوواں۔(٧٢)
اوپرے لگدے لفظ:
٭یکڑ:جھوٹ ٭فلاحے: چُھٹے ٭کَوڑا: بھیڑا