islamic-sources

Languages
  1. home

  2. book

  3. سورۃمحمد (مدنی)

سورۃمحمد (مدنی)

قرآن مجید

Rate this post
description book specs comment

مترجم: شریف کنجاہی

بسم اللہ الرحمن الرحیم

جیہڑے لوکی کافر ہوئے تے اللہ دے راہوں رہ گئے۔ کرن اِکرن (نہ کرنا)
اُنہاں دا ہویا۔ (١)
اے پر جو ایمان لیائے نالے چنگے عمل کمائے تے اُس نُوں وی
من دے ہے نیں جو محمد ؐ دے ول نازل ہویا اوہ اُنہاں دے رب دے
ولّوں آئی ہوئی ہے سچیائی اُنہاں دی ہر بُھل دا بھار اساں اُنہاں دے سِر
توں لاہیا تے اُنہاں دی حال سواری کیتی۔
ایہہ فرق اُس توں انکاری باطل دے سن پِچھے ٹُر دے تے
اقراری اپنے رب دے ولّوں آئی سچیائی دے پِچھے اِنج اللہ لوکاں نُوں دسدا
کیہڑا کِنّے پانی وِچ اے۔
کافر لوکاں نال جدوں وی ساہنویں ہونا پَے جائے جے گاٹے لاہ دئیو
اُنہاں دے، تے رجوِیں وڈھ ٹُک دے پِچھوں خوب اُنہاں دیاں مُشکاں
کسّو (جیہڑے باقی ہتھ آون جے) اودوں پِچھے عام اجازت رب دے ناں
تے یا چُھڈوائی لے کے چھڈو پر اُس ویلے جدوں لڑائی اکھاں میٹے ایہو حکم
تہانُوں، اللہ چاہندا تے آپوں وی بھانجی نُوں پرتا سکدا سی پر اوہ اِکناں
راہیں اِکناں نُوں ازمانا وی چاہندا اے تے اللہ دی راہ وِچ مار جِنہاں نے
کھادی اُنہاں دے وی عمل گواچن ناہیں۔
تھاں سر اللہ آپ اُنہاں نُوں اپڑا دیسی اُنہاں دی اوہ حال سواری
کر دیوے گا۔ (٥)
تے اُس جنت دے وِچ داخل کر دیوے گا۔ جِس دی اُنہاں نُوں
پہچان کرا دِتی سُو۔
اے ایمان لیائے لوکو اللہ دی جے مدد کرو گے اوہ تُہاڈی مدد کرے
گا پیر تُہاڈے پکے کر سی۔
تے انکاری لوکی سمجھو ٹُھڈا کھا کے ڈگن والے تے اُنہاں نُوں کُجھ
کر کے وی کُجھ ناہ لبھا۔
کیوں جے اُنہاں اللہ ولّوں نازل جو کُجھ ہویا ہے سی اُس اُتے نک
مُونھ ای چاہڑے تے اُنہاں دا کیتا اِنج اَن کیتا ہویا
کیہ ایہہ لوکی ایدھر اودھر جاندے ہوئے تکدے ناہیں اُنہاں نالوں
پہلاں ہو کے گُذرے لوکاں تے کیہ بیتی۔ اللہ اُنہاں نُوں پُٹ سُٹیا
کفروناں دے نال وی اِنجے ہونی ہے وے۔
کیوں جے اللہ مومن لوکاں دا بیلی اے تے کفروناں دا ناہ والی وارث
کوئی۔
جیہڑے ول ایمان لیائے نالے چنگے عمل کمائے اُنہاں واہتے اللہ
اُنہاں باگاں دے سب در کھولے گا کول جِنہاں دے وگدے پانی تے
انکاری کھانے نُوں تے کھاون گے ای پر جیوں ڈنگر ڈِھڈ بھر دے نیں تے
اُنہاں نُوں (اگے چل کے) دوزخ وِچ ٹکانا مِلسی۔ (١٢)
جِس نگری چوں اُنہاں تینُوں کڈھ دتا اے اُس دے نالوں جابر تے
ٹل والے کِنّے نگر اساں کل مار مُکائے۔ تے اُنہاں نُوں بوہڑ کِسے ناہ پاسوں
ہوئی۔ (١٣)
ایہہ بھلا کد ہو سکدا اے اپنے رب دے ولّوں آئی رُشنائی نُوں منن والا
اوسے وانگوں گِنیا جائے جِس نُوں اوہدے ماڑے چالے ای سوہنے دسیائے
ہوون تے اوہ اپنی حرص ہوا دے پِچھے پِچھے جاندا ہووے۔
مُتّقیاں نُوں جِس جنت دا وعدہ ہویا اِنج دی ہوسی۔ بو ناہ چھڈن والے
اوتھے وگدے پانی اِنجے دُدھل نہراں ہوسن دودھ جِنہاں دے دائم اِک
سوادے رہسن نہراں ہور شرابی ہوسن لے لے مزے پیاکل پیسن۔
پونویاں شہداں دے اِنجے ندیاں نالے، اِس توں ہور علاوہ ہوسن ہر جِنسے ہر
قِسمے میوے۔ سب توں وڈی گل جے اپنے رب دی اوٹ اُنہاں نُوں
مِلسی۔ دُوجے پاسے دائم اگ وِچ رہنے والے بلدا پانی پِینے والے جیہڑا
آندراں نُوں وڈھے، کیہ ایہہ دونویں اِک برابر ہین کدے وی سمجھے جانے۔ (١٥)
انج دے وی تاں لوکی ہے نیں گل تیری نُوں جیہڑے سُن کے
تیرے کولوں ٹُر جانے تے علماں والڑیاں تُوں پچھدے ہُنے ہُنے کیہ گل
(محمد) کہہ رہیا سی، انج دے لوکاں دے قلباں تے اللہ مُہراں لا دِتیاں نیں
تے اوہ اپنے من دِیاں موجاں پِچھے ٹُردے، اے پر جِنہاں ہدایت پائی رب
اُنہاں دی وِچ ہدایت برکت پائی تے اُنہاں نُوں بچ کے ٹُرنے دا چج دِتا
لوکی ایس اڈیکے لگدے کدوں قیامت آونا ہے وے اوس اچانک ای
آ جانا کیوں جے اوس دیاں کُجھ آونہاراں تے آ چُکیاں جد اوہ آئی اُنہاں
نُوں مت لینے دی مہلت ناہ ملنی۔ (١٨)
ایہہ سمجھ لے بِن اللہ دے ناہ عبادت دے کوئی وی لائق ہے وے
تے تُوں اپنے پِچھے لگی، نالے مومن مومنیاں دے پِچھے لگیاں ڈِھینگریاں
دے بارے رب توں منگ اوٹاں دی کردا جائیں۔ اللہ نُوں معلوم ایں
سارا، کدھر آون جان تُہاڈا کِتھے بیٹھن کھلون تُہاڈا مومن لوکاں وِچ وی
(کُجھ) ایہہ کہندے ہے سن اللہ ولّوں کیوں ناہ کوئی سُورت آئی تے جد
سُورت پکم پکی اُتریوے نیں تے اُس اندر ذکر آجاوے سٹاں کھاون تے
مارن دا۔ تُوں تکیا جے اوہ جِنہاں دے دل مَیلے سن تیرے ول اِنج تکدے
ہے سن جیوں تکدا اے موتل غش وِچ جیہڑا ہووے، فِٹے مُونھ اُنہاں دا،
آکھے لگو تے گل چنگی مونہوں کڈھو۔ تے جد ویکھوں گنڈھ سِرے
ہُن وِچ گئی اے۔ تاں مُڑ چنگا ایہوا ہووے گل اپنی تے پہرہ دیوو
جیہڑی اللہ دے نال ہوئی۔
ایہہ ناہ دُور تُہاڈے کولوں، جے پِھر جاؤ (قولوں) چار چُفیرے اَتّاں
چاؤ تے سب ناتے ساکاںچاری والے بھنو اِنج دے لوکاں اُتے اللہ ولّوں
لعنت ناہ اُنہاں سُن کے مت لینی تے ناہ عِبرت پھڑنی تک کے
غور ذرا ناہ کر دے نیں قرآنی گلّاں اُتے، کیہ دِلاں تے تالے وجے
ہوئے۔
جِس کِسے وی راہ ہدایت نپنوں پِچھے کنڈ بھوائی ایہہ سمجھو شیطانے اِس
نُوں سمجھایا مُڑ جانا چنگا تے اِنج چار دِناں دی مہلت والی چاٹے اُس نُوں لایا
ایہہ سارا کُجھ اِنج ہویا سی دو رنگیاں نے اللہ ولّوں نازل ہوئیاں گلّاں
اُتے نک مُونھ چاہڑن والے لوکاں نال ایہہ گل سی کیتی ہوئی کُجھ کمّاں
وِچ اسیں تُہاڈی من ٹُراں گے۔ تے اللہ توں کِس دی گھر گھر اوہلے ہے وے
اُس ویلے کیہ حال ہووے گا جدوں فرِشتے قبض کرن گے جان
اُنہاں دی، تے مُونہاں تے کنڈاں اُتے سٹّاں لاسن۔ (٢٧)
ایس گناہوں جے اُنہاں نے اوہ راہ نپی جیہڑی اللہ نُوں ناہ بھاندی تے
اُنہاں نے رب نُوں راضی رکھنے نُوں چنگا ناہ جاتا۔ کُھوہ پئی سب کِیتی
کتری۔
کیہ خیال ایہہ کردے دِل دے میلے لوکی اللہ اُنہاں دے اندراں
دے بُغضاں نُوں ظاہر نہ کرسی۔
جے اساڈی مرضی ہوندی تینُوں اسیں وکھا سکدے سی اوہ کیہڑے
نیں تُوں سیہان اُنہاں تُوں لیندوں اُنہاں دی شکلاں ای تک کے تے
گلّاں دی وَیتر توں وی تُوں پچھان اُنہاں نُوں لینا۔ اللہ توں ناہ عمل
تُہاڈے اوہلے۔ (٣٠)
اساں تہانُوں ازمائش وِچ پائی رکھنا تاں جے نِترے کیہڑے ول
تُہاڈے وِچوں ہین مُجاہد نالے صابر تے گلّاں دا کھوٹ اِکھوٹ آ جائے اگے
جیہڑے لوکی نابر ہوئے تے اللہ دا رستہ چھڈیا پیغمبر دی وی آکھی دا
پُٹھ ای کیتا راہ ہدایت دی دس پیون پچھے اللہ دا کُجھ اوہ وگاڑن جوگے ناہیں
اُنہاں دے ای ککھ رہیا ناہ اپنے پلّے۔
اے ایمان لیائے لوکو اللہ دے ای آکھے لگو۔ نالے اُس دے پیغمبر
دے ایویں عمل گواؤ ناہیں۔
جیہڑے لوکی کافر ہوئے تے اللہ دی راہ چھڈیو نیں تے ایسے کفرونی
حالت وِچ ای موئے اللہ اُنہاں نُوں ناہ بخشے اِس کر کے ہُن پوو ناہ مٹھے تے
ناہ آکھو آؤ کرِئیے صُلح صفائی آخر جِت تُہاڈی ہونی اللہ ہے وے سنگ
تُہاڈے لاج تُہاڈے اُدماں دی اوہ آپوں رکھسی۔
ایہہ دُنیا دے ساہ تے ایویں چار دِناں دا جی پر چاوا ہاں جے کر اللہ نُوں
منسو تے دن بچ بچا کے کڈھ سو اللہ اجر تہانُوں دیسی اوہ تُہاڈے مال تُہاتھوں
منگسی ناہیں۔ جے اوہ منگے تے اصرار کرے اِس بارے تاں تُساں شومی (کنجُوس)
کر جانی تے اِنج اندراں دے اوہ گند تُہاڈے باہر لے آوے گا ویکھو اِنج
دے لوک تُسیں او جے اللہ دی راہے خرچن واہتے کہیے تاں تُہاڈے وِچوں
کُجھ کر جان بخِیلی تے جیہڑا وی کرے بخِیلی اپنے نال ای کردا ہے وے
ذات اللہ دی بے محتاجی تے مُحتاج تُسیں او سارے، جے تُساں نے کنڈ
چا کیتی۔ اوہ تُہاڈے نالوں وکھری قوم کِسے نُوں لے آوے گا تھاں تُہاڈی
ہوسن گے ناہ اوہ تُہاڈے ورگے اُکا۔