islamic-sources

  1. home

  2. book

  3. سورۃ البقرہ (مدنی) تیجا حصہ

سورۃ البقرہ (مدنی) تیجا حصہ

  • وچارپبلشرز
سورۃ البقرہ (مدنی) تیجا حصہ
Rate this post
description book specs comment

اوس کہیا اوہ کہندا ہے وے گاں ہووے اوہ ہل ناہ کھوہے لگی۔
پوری ڈھاری تے بے داغی کہن لگے ہن گل نتارے والی ہوئی۔
تے مڑ گاں اوہناں نے کیتی، بھاویں ناہ سی دل اوہناں دا۔
مارن نوں تے من اپنے نوں مارلئیو جے ( گاں دی پوجا چھڈ کے) پر مڑ
پاٹ گئیو اس بارے اللہ کڈھناں چاہندا ہے سی اندریں جو کجھ تساں چھپایا
ہویا ہے سی۔
(کجھ دے وچ) اساں گل پائی نال دیاں نوں اوہ سمجھاون، کیوں جے
ایس طراں (سمجھاون نال) ای اللہ مردے زندہ کردیندا اے اتے کرشمے اپنے
دسدا تاں جے تسی حقیقت نوں پہچانو پر تہاڈے دل تے ، ہتھوں پتھر ہوئے،
بلکہ اوہناں توں وی پیڈے(تے بے اثرے) کیوں جے پتھراں وچ تے
او بھی جنہاں وچوں وہنداں پھٹن یا پھٹن تے پانی نکلے، انجے اوہناں دے
وچ رب دے خوفوں جو ڈھے پیندے، اللہ کولوں عمل تہاڈے اوہلے
ناہیں۔ ( ٧٤)
اوپرے لگدے لفظ:
٭ککن: کیویں دی، ٭ ڈھاری: نکی آبادی، کجھ گھراں دی آبادی ٭پیڈے: پکے ٭وہنداں:

کی ایہہ حرص تہانوں ہے وے (مومن لوکو) من ٹرن دے اوہ
تہاڈی، جد اوہناں دے وچ اوبھی نیں سنن کلام اللہ دا جیہڑے تے
پڑپلے پَینے پچھوں دانستہ وچ واہدے گھاٹے کردے۔ (٧٥)
مومن لوکاں نوں اوہ مل کے کہن ایمان لیائے، اپوں وچ اکلیاں ہوون
تاں آکھن جے ویکھو اوہناں نوں ناہ دسو جو تہانوں رب نے دسیا، انج
تہاڈے رب دے اگے پیش کرن دے، گلاں ایہہ خلاف تہاڈے عقل
اپنی نوں ورتو۔
کی ناہ جانن اللہ نوں معلوم اوہناں دی ہر لکاوٹ ہر دساوٹ۔
اہناں وچ ای اُمّی وی نیں وحیوں کورے، من گھڑیاں توں اڈ ناہ
سار جنہاں نوں کوئی، اوہ تکاں دے تیر چلاندے۔
اوپرے لگدے لفظ:
٭پڑپلے پینے: پیسہ دھیلا لبھن، ٭دانستہ: جان بجھ کے، ٭لکاوٹ: لکاؤناں، ٭دساوٹ: دسنا، ظاہر کرنا، ٭اُمی: ان پڑھ، ٭ وحی: رب دا سنیہا ٭تُکاں دے تیر: ٹیوے لاؤناں، آپ گلاں گھڑنا

حال اوہناں دا ماڑا ہوسی جیہڑے اپنی ہتھیں گھڑ کے ایہہ کہندے
نیں، ایہہ اللہ دے ولّوں، تاں جے وٹ سکن دو چھلاں، ہے خرابی بھاگ
اوہناں دے، اہناں ہتھ گھڑیاں دے پاروں تے اِس پاروں جو کمایا
اُس پاروں وی۔
آکھن ایویں چادر دہاڑے اگ اسانوں ٹوہنا جے کر ٹوہنا، کہہ دے جے
کر نال تہاڈے انج دا کارا اللہ کیتا تاں اوہ اس توں پھر سی ناہیں، ایویں ناہ
بے سوچے اللہ دے سر گلاں مڑہدے جاؤ۔ (٨٠)
جان لوو جس مند کمایا تے بد عملی دی پھاہی وچ پھاتھا، اگ واساں وچ
ہویا تے اوتھے اوہ دائم رہسی تے جہڑے ایمان لیائے نالے چنگے عمل
کمائے اوہ لوکی فردوسی، دائم اوتھے رہسن۔ (٨٦)
اوپرے لگدے لفظ:
٭دو چھلاں: تھوڑے جہے پیسے، ٭کارا کرنا: وعدہ کرنا ٭مند کمایا: بھیڑے عمل کیتے ٭دائم ہمیشہ لئی ٭فردوسی: جنت واسی

تے جد اسرائیل کیاں توں پکی اساں کرائی، اڈ اللہ توں ناہ معبود بناؤ
کوئی، ماواں پیواں، سکیاں، ہور یتیماں تے مسکیناں دے نال چنگا ورتو،
لوکاں دے نال مٹھا بولو، سدا نباہندے رہو صلاتاں ، دیندے رہوو
زکاتاں، پر تساں چا کنڈ بھوائی، تھوڑے گل تے رہے کھلوتے چوکھے
مونھ موڑیندڑ ہوئے۔
تے جد اساں تہاڈے کولوں پک پکوایا خون خرابہ ناہ کرنے دا، کُلیاں
وچوں اک دوجے نوں ناہ کڈھنے دا، آپ تساں اقرار وی کیتا تے اس گل
نوں مندے وی او۔ (٨٤)
اوپرے لگدے لفظ:
٭کنڈ بھوائی: مونہہ موڑیا، ٭چوکھے: بوہتے ٭کُلیاں: گھراں

فیر تسی اوہ آپوں ای او اک دوجے دی وڈھی ٹکی کرنے والے تے اکناں
نوں اپنے وچوں کُلیاں وچوں کڈھن والے، ٹل دخاکے، دھکاکرکے نال
اوہناں دے، اوہناں وچوں باندے تھی کے جیہڑے کول تہاڈے آئے
اوہ بھی چھڈوائی تے چھڈے، حالاں ایہہ حرام تہاڈے اتے ہے سی جے
بے گھر اوہناں نوں کر سو، کی اللہ دے کجھ حکماں نوں ای من دے اوتے
ناہ کجھ نوں من دے ایس طرح دیاں کاراں والے اس دنیا دے وچ۔
اوپرے لگدے لفظ:
٭ٹل دخا کے: دھگانے، زور نال ٭باندے: قیدی

خواری والے ہوسن تے اس توں وی ڈاہڈا اک عذاب اہناں ی جھولی روز
قیامت ہوسی اللہ توں کرتوت تہاڈے اوہلے ناہیں۔ (٨٥)
اس دنیا نوں چھیکڑ چھڈ کے پلے بنھن والڑیاں دا ناہ عذاب گھٹایا جانا ناہ
اوہناں نوں بوہڑ کسے دی۔
بے شک اساں کتاب اتاری موسیٰ اُتے، اس توں پچھے اتوڑتی ہور
پیغمبر گھلدے آئے مرین جائے عیسیٰ نوں وی دے کے سی رشنائیاں
گھلیا، قدسی روح دے نال اوہنوں تغڑایا ( پر بے حاصل) جدوں کرے
وی کول تہاڈے کوئی وی پیغمبر آیا، اوہ مت لے کے جو ناہ وارے وچ
تہاڈے، تساں ہمیشہ ہیکڑ کیتی، اکناں نوں تے کُوڑا جاتا تے اکناں نال
کھڑبے۔
کہندے سی جے ساڈے دل غلافے ہوئے ( تے بے اثر ے) سچ
تاں ایہہ جے اللہ دی پھٹکار اوہناں تے ایسے نافرمانی پاروں من کے ٹرنے
والے تھوڑے ای ہوندے نیں۔
اوپرے لگدے لفظ:
٭اتوڑتی: متواتر، لگاتار ٭تغڑایا: تگڑا کیتا ٭ہیکڑ: بغاوت، نابری ٭غلافے: پردہ پئے، انہیرے وچ

تے ہن کول اوہناں دے جد کتاب اک آئی اللہ ولوں، اوسے نوں
سچیاندی ہوئی جو کجھ کول اوہناں دے تے اوہ پہلاں آپ دعائیں کردے
ہے سن کفروناں دے زیر ہونے دی، پر جد کول اوہناں دے ( کافر زیر) اوہ
آیا جان دیاں وی اوہ اس دے انکاری ہوئے کفروناں تے لعنت رب
دی۔ ( ٨٩)

ماڑی شے دے جس دے بدلے اپنے نفساں دا اوہناں نے سودا کیتا تے اللہ
وی گھل دے اوہ انکاری ہوئے، اس دوکھے توں جے اللہ نے نازل کیتا
فضل اپنے نوں جس تے چاہیا اپنے سارے بندیاں وچوں، تے قہر اتے
قہر اللہ دا بھاگ اوہناں دے ہے عذاب خواری والا کفروناں دے واہتے۔ (٩٠)
اوہناں نوں جد کوئی آکھے اس نوں منوجو اللہ نے نازل کیتا، اگوں آکھن اوہ
مننے آں جس دی اتر اساڈے اتے، تے ناہ مندے ہور کسے نوں، حالاں اوہ
دے حقی سچی، تے سچیائے اس نوں، جو کجھ کول اوہناں دے۔ پچھ اوہناں
نوں کیوں اللہ دے نبیاں دے رہ پچھے پیندے پہلاں۔ جے مومن او۔
حالاں موسیٰ کول تہاڈے لے کے سی رُشنائیاں آیا، اس دے کول ناہ
ہوندے ویلے حداں ٹپ کے وچھے نوں ایں مل لئیو جے۔ ظلم تساں ایہہ آپ
کمایا۔
اساں تہاڈے (وڈکڑیاں دے) کولوں جد سی پک پکوایا ویکھو نپنا پکا کر
کے جو تہانوں دے دتا تے تے لگیا جے آکھے طور تہاڈے سرتے ہے سی
آکھن لگے گل کن پائی پر ناں ول وچ پائی وچھاسی من دسیا کفر اوہناں دے پاروں۔
کہہ دے مومن ہونے دے جے دعوے دار او تاں ایہہ ماڑی گل اے
گن بیٹھے او جس نوں امر ایمانی۔ کہہ دے جے کر اللہ ولوں گھر چھیکڑ دا دوجے
لوکاں توں وکھ صرف تہاڈے واہتے، منگو موت ( خدا دے کولوں) جے سچے او۔
(٩٤)
اوپرے لگدے لفظ:
٭امر: کم

اوہ منگ اس دی کدے ناہ کر سن کرتوتاں دے پاروں نافرماناں دی
رگ رگ نوں اللہ جانے ، توں اوہناں نوں جند پیارا مشرک لوکاں توں
وی تکسیں ودھ کے، ہر اک اہناں وچوں چاہے کدے ہزار ورہے اوہ
جیوے، لمی وی جے عمر اوہ پاون کویں عذابوں اوہ بچ جاون عمل انہاں
دے اللہ دی تک اندر۔ (٩٦)
کہہ جبریلے نال متکا کیہڑی گل دا تیرے ول تے اللہ دی مرضی دے
نال ای اس قرآن لیاندا، ایہہ اس نوں سچیاوے جو انہاں دے ہتھاں وچ
اے، مومن لوکاں واہتے ایہہ ہدایت تے خوش خبری۔
ویری ہویا جو اللہ دا، اتے ملائک اوس دیاں دا ، سنے رسولاں، جبریلے
تے میکائیلے دا وی نالے، چیتے رکھے، اللہ انج دے کفروناں دا آپوں ویری
اساں نشان تیرے ول گھلے روشن، شک ناہ کوئی ، انہاں توں انکاری ہون
لگے۔

جد وی کیتا قول انہاں نے، اک دھر اس دا کھنڈن کیتا، سچ تاں ایہہ وے،
بے ایمان انہاں وچ چوکھے۔(١٠٠)
اوپرے لگدے لفظ:
٭دھر: دھڑا، جتھہ

اوہناں ول پیغمبر اللہ ولوں آیا، مُڑ جد سچ من اس دا، جو کجھ اگے کول
انہاں دے، اہل کتاباں وچوں اک دھر کنڈاں پچھے سٹ وغا یا جو کلام اللہ
دا (سجرا) جیؤں بے سارے کر دے، اوہ اوسے ای پٹی لگے جو بد باطن لوک
پڑھاؤندے پڑھدے آئے تے سلمانی پیغمبری دے کھاتے پا کے، ایہہ
کفرونی کم سلیمان نے ناہ کیتا، ہاں شیطانی ٹولے کیتا تے لوکاں نوں سحر
پڑھایا، ایبھی جھوٹھ اے بابل دے وچ دو ملائیک ہاروتے ماروتے اُتے
جادو نازل ہویا ہے سی تے لوکاں نوں سحر سکھاؤندے اوہ کہندے سی ہاں
اسی ازمائش بن کے آئے ہوئے۔ ناہ اس پُٹھے پاسے لگو، تے انہاں دے
کولوں لوکی پھوٹل ٹُونے سکھدے، جنے جنانی وچ تریڑاں پانے والے،
حالاں ہانی کار کسے دے واہتے اوہ ناہ ہو سکدے سن اللہ ولوں جے نقصان
مقدر ہووے وکھری گل اے۔ ایہہ نرلابھ زیانی گلاں سکھدے ، خوب
سمجھدے ہوئے، ایس وہاجوں اگے ناہ کوئی کھٹی ہونی ہے انہاں نوں،
اپنیاں جاناں دے وٹّے وچ مندا ونج انہاں نے کیتا، سار کدے اوہناں
نوں ہوندی۔
جے من ٹُردے تے کم تقوے کولوں لیندے ، اللہ کولوں اجر انہاں
نوں چنگا مِلدا، سار کدے اوہناں نوں ہوندی۔
اے ایمان لیائے لوکو، راعنا ناہ آکھو، ہاں اُنظُرنا آکھو، تے گل کنّاں
دے وچ پاؤ، جیہڑے ساڈی منن ناہیں، انہاں واہتے مار کراری۔ (١٠٤)
اوپرے لگدے لفظ:
٭سٹ وغایا: سُٹ دتا، ٭بے سارے: بے پرواہ ٭سحر: جادو ٹونہ ٭ہاروت ماروت: دو فرشتیاں دے ناں، ٭پھوٹل پھٹ پاون والا ٭ہانی کار: نقصان کرن والے ٭نرلابھ۔ جےس وچ کوئی لابھ نہ ہووے، کھٹی نہ ہووے ٭ وہاجوں : وجہ توں،

  • وچارپبلشرز