islamic-sources

Languages
  1. home

  2. book

  3. سورۃ الحشر (مدنی)

سورۃ الحشر (مدنی)

قرآن مجید

سورۃ الحشر (مدنی)
3.27 (65.33%) 15 votes
description book specs comment

مترجم: شریف کنجاہی

بسم اللہ الرحمن الرحیم

سبحان اللہ ہر شے آکھے کیہ عرشی کیہ فرشی اوہوا ای اے غلبے والا حکمت
اوسے نے ای کڈھ کتابی کافر دِتے پہلی بھڑتے اُنہاں دے کُلیاں
دے وِچوں اُنہاں دے ناہ چِت چیتے سی اوہ نِکلسن ہتھوں اوہ سی سمجھی
بیٹھے اللہ کولوں گھڑیاں دے سِر تے بچ جاسن اللہ اُنہاں نُوں آ نپّیا سی
اُس پاسوں خواب خیال ناہ جدھروں سی نیں۔ اوہ اندروں ای اوس چلائے
تے اوہ آپوں اپنے کوٹھے لگے اُجاڑن تے کُجھ اُجڑے مومن لوکاں دے
ہتھوں سی۔ عبرت پکڑن رب جِنہاں نُوں دِیدے دِتے۔
جے اللہ ناہ لِکھیا ہوندا دیس نکالا اُنہاں واہتے تاں اُنہاں نُوں اوس
عذابے وچ پانا سی دُنیا وچ وی، اگے چل کے تے اُنہاں نُوں اگ دی مار
ضروری مِلنی۔
اِس پاروں جے اوہ اللہ دی تے اُس دے پیغمبر دی پُٹھ کردے رہے
سی تے اللہ دے نال مُتکّا جِس نے لایا اُس دے حق وچ پکڑ اللہ دی ڈاہڈی
ہوندی۔
کھجیاں تائیں وڈھیا بھاویں یا ان وڈھ ای چھڈ دِتو جے کھلیاں اُنہاں
تائیں، اللہ ولّوں اِذن تہانُوں سی اُس بارے اُنجے اُس دا ایبھی مقصد ہے
سی نافرماناں دی پَت لتھے۔
تے اللہ نے جو کُجھ اپنے پیغمبر دی جھولی پایا لے کے اُنہاں کولوں
اُس دے واہتے ناہ گھوڑے ناہ اُٹھ تُہاڈے چڑھتل دے وچ دوڑے ہے
سی۔ اللہ اپنے پیغمبراں نُوں جِس تے چاہے (بن لڑیاں وی) غلبہ دیوے
کیوں جے اللہ ہر کم کرنے تے قادر وے۔
اللہ نے جو کُجھ وی اپنے پیغمبر دی جھولی پایا لے کے ڈھوکاں دے
وسنیکاں کولوں اُس دے اُتے حق اللہ دا نالے اُس دے پیغمبر دا تے
پیغمبر دے ساکاں دا، حق یتیماں مسکیناں تے راہیاں دا وی اِس وچ ہے
وے ایہہ ناہ ہووے جے اوہ سوکھے لوکاں وچ ای پِھردی جائے۔ جو کُجھ
دے رسول تہانُوں اوہ لوو (بسم اللہ کر کے) تے جِس دے لینے توں روکے
اُس دے ول ناہ ہتھ ودھاؤ خوف خدا دا دل وچ رکھو تے ایہہ جانو مار اللہ
دی ہے وے ڈاہڈی۔
ایہہ جو ملیا حق اُنہاں بے پلیاں دا اے جیہڑے کُلّے جُلّے اپنے کھوہ
کھواہ کے ایتھے آئے فضل اللہ دی ڈھونڈھ طلب وچ تے اُس دی
خوشنودی پاروں نالے اللہ تے اُس دے پیغمبر دے امدادی بن کے گل
دے پکے اِنج دے ہوندے۔
اُنہاں دا وی لوٹی دے مال اندر حق اے جیہڑے پہلاں جا مدینے
دے وچ وسّے تے مومن وی پہلاں دے نیں اُنہاں نالوں، تے اُنہاں
دے نال محبت کر دے ہے سن جیہڑے ہجرت کر کے اُنہاں دے کول
آئے تے اُنہاں نُوں جو کُجھ دِتا جاندا ہے وے اُس دے بارے اندرو
اندری رِیجھن ناہیں بلکہ اپنے نالوں اُنہاں نُوں اوہ اگے گِن دے ہے نیں
بھانویں کِنّے حاجت مند اوہ آپوں ہوون تے جِس ول وی تھوہڑ دِلی توں اپنا
آپ بچا کے رکھیا اوس طرحاں دے لوکاں دی ای بِیجی پھلنی۔
اُنہاں دا وی حق اے جِنہاں پِچھوں ہجرت کیتی اُنہاں نالوں پر
(ہر ویلے) ایہو آکھن اے رب ساڈے اوٹ اپنی وچ رکھ اسانُوں تے
اساڈے اوہ بھرا وی اوٹل تِھیون جیہڑے ساڈے نالوں پہلاں مومن
ہوئے ساڈے اندراں نُوں ناہ اُنہاں بارے مَیلا ہوون دیویں جیہڑے ہین
ایمان لیائے۔ اے رب ساڈے تُوں رؤف ایں تُوں رحیم ایں۔
تُوں ناہ تکیا جیہڑے لوک منافق ہے نیں اپنے اوہ کتابی کافر بھائیاں
نال ایہہ گلّاں کر دے جے تہانُوں ملیا دیس نکالا اسیں نِکلساں نال تُہاڈے
تے ناہ اسیں تُہاڈے بارے گل کِسے دی اُکا منساں بَھیڑ ہویا تے اسیں
تُہاڈے سنگی ہوساں اللہ آپ گواہ اِس بارے جے اوہ کُوڑے۔
جے کر اوہ کڈھیوے تاں وی نال اُنہاں دے ایہہ ناہ جاسن اوہ
بھڑِیوے ایہہ ناہ بِھڑسن سنگ اُنہاں دے یا سنگ دے کے کنڈاں دیسن
تے مُڑ کِدھروں مدد اُنہاں نُوں مِلسی ناہیں۔
اللہ نالوں کِدھرے چوکھا اوہ تیرے توں اندروں ڈردے اوہ کورے
نیں ڈُوہنگھی سوچوں۔
ایہہ کدے وی نال تُہاڈے لڑسن ناہیں کٹھے ہو کے گڑھیاں دے
وچ وڑ کے یا کندھاں دے اوہلے ہو کے اُنہاں لڑنا جے کر لڑنا
وَیر اُنہاں دے آپس دے وچ ڈاہڈے ہے نیں۔ بھانویں اوہ اِکٹھے جاپن
پر اندروں اوہ پاٹے ہوئے۔ اوہ تاں قوم ایں بے عقلاں دی
اُنہاں وانگوں۔ تھوڑا چِر ای اُنہاں نالوں پہلاں جیہڑے اپنے کِیتے دا
چسکا لے بیٹھے ہوئے۔ ہے اُنہاں دے بھاگاں دے وچ مار کراری۔
یا شیطان جہے اوہ سمجھو اوہنے وی انسان تئیں اِس پاسے لایا جے اوہ
نابر ہووے پر اوہ نابر جاں ہو ونجیا آکھن لگا میرا تیرے کیتے دے وچ
ہتھ ناہ کوئی میں تے اللہ کولوں ڈرناں اوہ تے سارے جگ دا رب اے۔
تے انجام دوہاں دا ہوسی جے اوہ دائم اگ وچ رہسن۔ تے ایہو ای حدّ
ٹپیالاں بدلہ پانا۔
اے ایمان لیائے لوکو خوف خدا دا رکھو تے ہر کوئی ایدھر ویکھے کیہ
اوہنے کل واہتے گھلیا ویکھو خوف خدا دا رکھو اللہ جانے عمل تُہاڈے۔
ویکھو اُنہاں وانگ ناہ ہونا جیہڑے اللہ نُوں بھل بیٹھے تے اللہ نے
ایہہ اُنہاں دا رُولا کیتا اپنا وی چنگ مند اوہ بُھلّے نافرمانے لوکاں دا حال
ایہوا ہوندا۔
اِک بروبر ہوون ناہیں نرگی اتے سورگی گاٹ سورگی لوکاں دی ای
اوڑک پُگنی۔
ایہہ قرآن پہاڑ کِسے تے جے کر لاہندے تُوں تکدوں جے خوف خدا
توں لِف لِف جاندا تے ہو جاندا پاٹن ہاکا، لوکاں اگے ایہہ مثالاں تاں
دھرنے آں ہو سکدا اے سوچ کرن اوہ۔
اوہوا اللہ، اُس دے باجھوں کوئی وی معبود نہیں جے جانن والا۔ دسلاں
ان دسلاں دا اوہ اے اوہ رحمان ایں اوہ رحیم ایں۔
اوہوا اللہ، اُس دے باجھوں کوئی وی معبود نہیں جے اوہ مالک اے اوہ
قُدُّوس اے اوہ سُکھ داتا امن سراپا سارے ولاں دا رکھوالا غلبے والا تے اپنی
.منوانے والا اوہ سدیوی وڈا ہے وے۔ اُس دے نال شریک جِنہاں نُوں کر
دے ہے او سِیر اُنہاں دے نال ناہ اُس دی۔
اوہوا اللہ ہر اِک شے دی نقشہ سازی کرنے والا۔ مُڑ نقشے نُوں اوہ سِرے
وی چاہڑن والا۔ تے اِک دوجے نالوں وکھری سب دی شکل بناون والا۔ سبھ
چنگےائیاں اوسے واہتے اوسے دے ای گُن گاندے نیں کیہ عرشی کیہ فرشی
بے شک اوہوا غلبے والا تے دانائیاں والا ہے وے۔