islamic-sources

  1. home

  2. book

  3. سورۃ الرحمن (مکی)

سورۃ الرحمن (مکی)

سورۃ الرحمن (مکی)
1 (20%) 1 vote
description book specs comment

مترجم: شریف کنجاہی

بسم اللہ الرحمن الرحیم

اوہ رحمان ایں۔ سکھلایا اوسے قرآن ایں۔ (٢)
اوسے دی پیدائش ایہہ انسان ایں۔
سکھلایا اوسے نُوں اوس بیان ایں۔
سورج تے چن اِک حسابے رلکی جاندے۔
گھاہ بُوٹے تے رُکھ تمامی اوسے اگے سِیس نِواندے۔
اُچا کرکے کنڈے تول اسمان بنایا۔
ایس توازن دے وِچ اپنے لُچ ناہ تلنا۔
خلقت واہتے دھرتی اوس وِچھائی۔
پھل پُھل اُس دے وِچ اُگائے اتے غلافل کھجیاں۔
دانے بھوئی، پُھل خوشبوئی۔
رب اپنے دی کیہڑی کیہڑی نعمت دا انکار کرو گے۔
اِنسان نُوں پیدا کیتا ٹھیکر ورگی کھڑکن ہاری (مِٹّی) وِچوں۔
تے جِن اگ دی لاٹوں۔
رب اپنے دی کیہڑی کیہڑی نعمت دا انکار کرو گے۔
دونویں چڑھدے وی نیں رب دے دونویں لہندے وی اوسے دے
رب اپنے دی کیہڑی کیہڑی دس داری دے مُنکر تِھیسو۔ (١٨)
دو دریا اوہ جاری کردا لاگے لاگے۔ دوویں اپنے وِچ وی وِتھ تروڑن
ناہیں۔
اپنے رب دے کیہڑے کیہڑے دِتے دا انکار کرو گے۔ (٢١)
اُنہاں وِچ موتی مرجان۔
رب اپنے دا کیہڑا کیہڑا بُھلو گے احسان۔
دریاواں وِچ اُچے اُچے ایہہ جہاز پہاڑاں ورگے اوسے دے ای قبضے
اندر۔ رب اپنے دے کیہڑے کیہڑے دِتے دا انکار کرو گے۔
ایتھے دی ہر چیز اے فانی تیرے رب دی ذات اے باقی۔
فضلاں تے وڈیائیاں والی،
اپنے رب دی کیہڑی کیہڑی گل دے مُنکر تِھیسو۔
دھرتی دی تے اسماناں دی ہر شے مانگت اُس دے در دی۔ ہر دم اُس
دی شان نرالی۔ رب اپنے دی کیہڑی کیہڑی گل دے مُنکر تھیسو۔
اے دھرتی دئیو لدو، دوہاں نُوں سِجھ لیساں جھبدے۔ اپنے رب دی
کیہڑی کیہڑی گل دے مُنکر تِھیسو۔
اے جِنّاں اِنساں دی منڈلی جے دھرتی تے اسماناں دے بنّے بتیاں
ٹپ سکدے او تاں ٹپ جاؤ اُنہاں نُوں جے ٹپ جانے دے قابل ہے او۔
اپنے رب دی کیہڑی کیہڑی وس داری دے مُنکر تِھیسو۔
اسیں تُہاڈے تے چھڈاں گے اگ دیاں لاٹاں نالے دُھواں تے ناہ واہ
تُہاڈی لگسی۔ اپنے رب دی کیہڑی کیہڑی وس داری دے مُنکر تِھیسو۔
تے اسمان اُس ویلے پھٹ کے میشے وانگوں لال ہوجاسیں۔ اپنے رب دی
کیہڑی کیہڑی وس داری دے مُنکر تِھیسو۔ (٣٧)
اوس دِہاڑے ایہہ پُچھن دی لوڑ ناہ پَیسی جِنّاں تے اِنساں نُوں کیہ کیہ
پاپ کماندے رہے او۔
تِھیسو رب دی کیہڑی کیہڑی وس داری دے مُنکر۔
جُرمی لوکاں دے متھے خُود چُغلی کھاسن تے اُنہاں نُوں بودڑیاں توں
نپیا جاسیں یاں لتّاں توں۔ اپنے رب دی کیہڑی کیہڑی وس داری دے مُنکر
تِھیسو۔
ایہہ جہنم اوہوا ای جے نافرمانو کل ناہ جِس نُوں من دے سی جے اپنے
رب دی کیہڑی کیہڑی وس داری دے مُنکر تِھیسو۔
قلقو پانی تے دوزخ دے وِچ ای چکر لاندے رہسو اپنے رب دی
کیہڑی کیہڑی وس داری دے مُنکر تِھیسو۔
ہاں اوہ جس نُوں رب دے اگے پیش ہونے دی کمبن ہوسی دو باغاں دا
مالک ہوسی۔ اپنے رب دے کیہڑے کیہڑے احساناں دے مُنکر تِھیسو۔
ہرِیاں بھرِیاں ڈاہلاں والے (باغ اوہ ہوسن) اپنے رب دے کیہڑے
کیہڑے احساناں دے مُنکر تِھیسو۔
اُنہاں وِچ جلیان ہوون دے وگدے، اپنے رب دے کیہڑے
کیہڑے احساناں دے مُنکر تِھیسو۔ (٥١)
اُنہاں دے وِچ ہر پھل ہوسی دو دو قسماں۔ اپنے رب دے کیہڑے
کیہڑے احساناں دے مُنکر تِھیسو۔ (٥٣)
تکِئے کر کے بیٹھے ہوسن ہیٹھ وِچھاؤنے گف والی ریشم دی استر والے
ڈاہل پُھلاں نُوں جھل نال سکنو لف لف جاندے۔ اپنے رب دے کیہڑے
کیہڑے احساناں توں مُنکر تِھیسو۔
جھاکے دار نگاہواں والڑیاں وی ہوسن اوہنیں باغیں سچم سچیاں جِنّاں
انساناں دے ہتھوں۔ اپنے رب دے کیہڑے کیہڑے احساناں دے مُنکر
تِھیسو۔
یاقُوتاں تے مرجاناں دے وانگوں ہوسن۔
اپنے رب دے کیہڑے کیہڑے احساناں دے مُنکر تِھیسو۔
ول ورتن دی بھانجی ول ورتن ای ہووے۔
اپنے رب دے کیہڑے کیہڑے احساناں دے مُنکر تِھیسو۔
دو باغ اُنہاں دو باغاں توں وکھ وی ہوسن اپنے رب دے کیہڑے
کیہڑے احساناں دے مُنکر تِھیسو۔
اوہ شاہ کالے باغ ہوون گے۔ اپنے رب دے کیہڑے کیہڑے
احساناں دے مُنکر تِھیسو۔
دوہاں باگاں وِچ دو چشمے پانی دو راتاں نُوں سڈے۔ اپنے رب دے
کیہڑے کیہڑے احساناں دے مُنکر تِھیسو۔
پھل ہوون گے (بے حسابے) کھجیاں سنے اناراں، اپنے رب دے
کیہڑے کیہڑے احساناں دے مُنکر تِھیسو۔(٦٩)
اوہنیں تھاویں چنگیاں مُنہ چت زالاں، اپنے رب دے کیہڑے
کیہڑے احساناں توں مُنکر تِھیسو۔
تنبواں دے وِچ گورِیاں دے ڈیرے ہوسن، اپنے رب دے
کیہڑے کیہڑے احساناں دے مُنکر تِھیسو، سچم سچیاں جِنّاں انساناں دے
ہتھوں، اپنے رب دے کیہڑے کیہڑے احساناں دے مُنکر تِھیسو۔
سبز سرہانے ڈھوہ لانے نُوں ہیٹھ وِچھاؤنے ریجھاں والے۔ اپنے رب
دے کیہڑے کیہڑے احساناں توں مُنکر تِھیسو۔
فضلاں والے تے وڈیائیاں والے تیرے رب دا ناں ای برکت والا۔