islamic-sources

Languages
  1. home

  2. book

  3. سورۃ المجادلہ (مدنی)

سورۃ المجادلہ (مدنی)

قرآن مجید

Rate this post
description book specs comment

مترجم: شریف کنجاہی

بسم اللہ الرحمن الرحیم

اللہ نے فرمایا ضرور سُنی اے اُس دی جیہڑی اپنے سنگی بارے اوکھی ہو
کے جُھردی تیرے اگے۔
اوہ پئی سی شکوہ کردی اللہ اگے تے اللہ وی سُن رہیا سی گل آپس دی
اوہ تُہاڈی بے شک اللہ سب کُجھ سُن دا سب کُجھ تکدا۔ (١)
رنّاں نُوں جو ماں کہہ بیٹھن اوہ اِنج ماواں مُول ناہ ہوون ماواں تے اوہوا
ای ہوون جِنہاں وِچوں کوئی جمّے۔ تے جیہڑے ایہہ کہہ بہندے نیں اوہ اِک
مندی تے کُوڑی گل کر دے ہے نیں بےشک اللہ بڑا معافی دینے والا تے
پلّے ناہ بنھن والا۔
تے اِنج رنّاں نُوں جو ماواں کہہ کے، اُس تے مُڑ پچھتاندے آکھی اتے
اوہ اِک گولے نُوں چُھڈوا کے اپنا دھونا دھو سکدے نیں اِک دوجے دے
نیڑے ہونے توں پر پہلاں ایہہ تہانُوں مت اساڈے ولّوں ہے وے اللہ
عمل تُہاڈے جانے۔
جِس نُوں توفیق ناہ ہووے روزے رکھے دو مہینے اتوڑتی (لگاتار) اِک دُوجے
دے نیڑے ہونے توں پر پہلاں جیہڑا سمجھے ایہہ کھیچل اے اُس توں
بھاری اوہ سٹھاں مسکیناں نُوں چاہ کھانا دیوے۔ حُکم ایہہ اِس توں دِتا جاندا
تاں جے لگو رب دے آکھے نالے اُس دے پیغمبر دے ایہہ حدّّاں ہن سار
تے اُنہاں نُوں توڑن والے نُوں لگنی ایں اوکھا کرنے والی پھینٹی۔
اللہ اتے رسول اُس دے دی حدّّ جیہڑے ول ٹپدے ہے نیں اوہ اِنجے
ای ردے جاسن جِویں اُنہاں توں پہلاں والے لوک ردِیوے ساڈے ولّوں
نازل ہوئیاں نیں اوہ گلّاں پیچ جِنہاں دے وچ ناہ کوئی تے اُنہاں توں نابر
جیہڑے ہے عذاب خواری والا اُنہاں واہتے۔
اللہ جدوں اُٹھاسیں سب نُوں اِکو واری تے اُنہاں نُوں دسیا جاسیں کیہ کیہ
اُنہاں پِچھے کیتا اوہ بُھلّے تے بُھلّے ہوون اللہ نُوں تے یاد اے سب کُجھ تے
ہر شے وے اللہ اگے۔
کی تُہاتھوں بُھلیا ہویا جے اللہ دے علم اندر اے جو کُجھ وی اسماناں وِچ
اے یا دھرتی دے وِچ اے جِس تھاویں تن کوئی گھر گھر کردے ہوون اوہ
چوتھا اُس تھاویں ہووے۔ تے پنجاں وچ چھیواں ہووے اُنہاں نالوں
تھوڑے بھاویں چوکھے ہوون اوہ اُنہاں دے نال ہوندا اے جِتھے ہوون ایسے
توں ایں روز قیامت اوہ لوکاں نُوں دس دیوے گا جو کُجھ وی اوہ کردے رہے
نیں اللہ توں تے علم ہر شے دا۔
کیہ تُہاتھوں بُھلّے ہوئے اوہ جِنہاں نُوں گُھر گُھر کرنوں اساں رُکاوٹ کیتی
ہے سی پر اوہ اُس توں باز ناہ آئے تے کنّاں وِچ گلّاں کر دے۔ پاپلیاں حدّ
لنگھیاں نالے پیغمبر دی حُکم عدُولی دے رنگ رنگیاں کول تیرے آ جانے
تے وی اوہ دُعا ہُن تینُوں دیندے۔ جیہڑی دے خدا ناہ تینُوں اندروں اوہ
ایہہ کہندے ہے نیں ساڈی اِس گُستاخی اُتے کیوں ناہ اللہ سانُوں کوئی پھینٹی
لاندا۔ دوزخ اُنہاں واہتے کافی اُنہاں اُس دا بالن بننا۔ ایدوں ماڑی ٹھاہر نہ
کوئی اے ایمان لیائے لوکو اندر خانے گل کوئی جے کردے ہووو۔ ویکھو اوہ
پاپل ناہ ہووے ناہ حدّ لنگھن والی ہووے ناہ پیغمبر دی اوہ حُکم عدُولی دے
رنگ رنگی ہووے۔ کرنی ہووے کن وچ وی جے، نیکی اتے خدا خوفی دی کرنی
چنگی کیوں جے اوڑک اُس دے کول اِکٹھیاں ہونا۔
گُھر گُھر اِک شیطانی کم ایں تے ایمان لیائے لوکاں نُوں جھورے وچ
پانے واہتے حالاں ہُن اللہ دی اِذنوں گُھر گُھر دے نال اُنہاں دا کُجھ وِگڑے
ناہیں تے مومن تے اللہ تے ای ہین بھروسہ کرنے والے۔
اے ایمان لیائے لوکو مجلس دے وِچ جدوں تہانُوں حُکم ملے جے کُھلے
کُھلے ہوکے بیٹھو تاں کُھلے ہو بہنا چنگا کُھل تہانُوں اللہ اُس دے بدلے دیسی
تے جد حُکم تہانُوں ہووے اُٹھ کھلووو تاں مُڑ اُٹھ کھلونا چنگا اللہ اُچے درجے
کرسی اُنہاں دے ایمان لیائے جیہڑے ول تُہاڈے وِچوں تے جو علماں
والے ہوئے۔ اللہ نُوں معلوم اے جو کُجھ کر دے ہے او۔
اے ایمان لیائے لوکو جد کدے وی پیغمبر دے نال تہانُوں وکھری
کرنے دی لوڑ ہووے۔ گل کرنے توں پہلاں صدقہ دینا بنے تُہاڈے
اُتے۔ ایہہ تُہاڈے واہتے چنگا تے سُتھرا اے جے توفیق ناہ اِس دی ہووے
تاں مُڑ اللہ آپ غفور اے آپ رحیم اے۔
کیہ اِس گل توں کنب گئے سی جے وکھری گل کرنوں پہلاں صدقہ دینا
پَے جائے گا۔ تے جد اِنج تُساں ناہ کیتا اللہ نے پابندی چائی اِس دے صدقے
پکّیاں کرو نماز اپنی نُوں پکّے رہوو زکاتاں تے وی بس اللہ تے نالے اُس
دے پیغمبر دے آکھے لگو۔ اللہ نُوں معلوم اے جو کُجھ کر دے ہے او۔
کیہ اوہ لوک نظر وِچ ناہیں سنگ جِنہاں اُنہاں دا پھڑیا اللہ اے ناراض
جِنہاں تے اوہ دِلوں ناہ اُنہاں دے نے ناہ تُہاڈے جُھوٹھی گل نُوں قسماں
کھا کے سچی کر دے تے دیدہ دانستہ کر دے۔
اللہ نے اُنہاں دے واہتے اِک عذاب کرارا ہے وے رکھیا ہویا اُنہاں
دے کرتُوت بڑے ای بھیڑے ہے نیں۔
قسماں نُوں اِک ڈھال بنایا ہویا اُنہاں اُس نُوں اگے کر دے نیں پر رب
دی راہے ٹُردے ناہیں اِک عذاب خواری والا اُنہاں واہتے، اللہ کولوں ناہ
اُنہاں دے مالاں تے ناہ آلاں نے ایں مُول بچانا اُنہاں تائیں اوہ ہوئے
دوزخ دے واسی دائم اُنہاں اوتھے رہنا اللہ جدوں اِکٹھا کر سی سبھناں تائیں
ایہہ اوتھے وی قسماں کھاسن جِویں تُہاڈے اگے ہے سن کھاندے ہوندے
تے سمجھن گے کم اساڈا پھبدا جاپے۔ ایہہ ناہ ساتھوں بُھلّے ہوئے ایہہ تاں
پوٹا پوٹا کُوڑے۔
اُنہاں تے شیطان اے حاوی اوسے ذِکر الٰہی ولّوں غافل اُنہاں نُوں
کر دِتا۔ ایہہ شیطانی ٹولہ چیتے رکھو جے اِس شیطانی ٹولے نُوں گھاٹا ای گھاٹا۔
اللہ اتے رسول اوہدے دے نال مُتکّا لانے والے اوہ ذلیل زمانے بھر
دے۔
اللہ نے ایہہ لِکھ دتا اے جے غالب تے میں ایں رہنا نالے میرے
پیغمبر نے اللہ ہے وے زوراں والا غلبے والا۔
ایہہ کدے ناہ کِدھرے تکسو اللہ تے ایمان جِنہاں دا نالے چھیکڑ والے
دن تے۔ اوہ اُنہاں نال یاری پالن جیہڑے اللہ دے تے اُس دے
پیغمبر دے ویری ہوون اوہ اُنہاں دے پیو ہوون پُت ہوون بھانویں بھائی
ہوون یا ہوون نیں لگدے۔ اُنہاں لوکاں دے اندر تے اللہ نے ایمان
پکیرا کر کے لکھیا تے مُڑ اپنا چانن دے کے مدد اُنہاں دی اُس نے کیتی
(اگے چل کے) اُنہاں نُوں اوہ جنتاں مِلسن ہیٹھ جِنہاں دے وگدے پانی
دائم اوتھے اُنہاں رہناں اللہ اُنہاں اُتے راضی اوہ اللہ دے اُتے راضی۔
اوہ لوکی اللہ دا ٹولہ تے ایہہ اِک حقیقت ہے وے اللہ دے ای ٹولے دی
اے گاٹی پُگنی۔