islamic-sources

  1. home

  2. book

  3. سورۃ لُقمان (مکی)

سورۃ لُقمان (مکی)

سورۃ لُقمان (مکی)
Rate this post
description book specs comment

مترجم شریف کنجاہی

بسم اللہ الرحمن الرحیم

الف لام مِیم۔
ایہہ (کُجھ) گلّاں حکمت والی ہین کتابوں۔ (٢)
ایہہ ہدایت نالے رحمت نیکاں واہتے۔
اوہ ول جیہڑے قائم رہن نمازاں اُتے دیندے رہندے ہین زکاتاں
تے ایمان جِنہاں دا ہے وے چھیکڑ اُتے اوہوا لوکی رب اپنے دے ولّوں ہین
ہدایت اُتے تے اُنہاں دا ای کم بننا اے پرلوکاں وِچوں اِنج دے وی
ہوندے نیں جیہڑے پلّے گپّاں بنھ کے لوکاں نُوں اللہ دی راہوں ایدھر
اودھر کر دے رہندے تے ہوندے نیں عِلموں کورے تے اُس راہ نُوں
چگھدے ہے نیں۔ اُنہاں واہتے ہے عذاب خواری والا، اُنہاں اگّے جد
کدے وی پڑھیاں جان آیات اساڈی اوہ مُنہ پھیرن آکڑ دِسدے جیوں
اُنہاں کُجھ سنیا ناہیں اُنہاں دے کنّاں وچ جھپے۔ اک عذاب دُکھاویں دی کر
کَیڑا اُنہاں نُوں تے اوہ لوک ایمان جِنہاں لے آندا تے اگوں کم چنگے کیتے
اُنہاں واہتے باگاں دے سُکھ واسے۔
جتھے اوہ ہمیشہ رہسن اللہ دا اے وعدہ پکا اوہ عزیز حکیم اے۔ (٩)
تکدے ای او اسماناں نُوں اوس بنایا تھماں باجھوں تے کھلوائے ہین
پہاڑ اُس دھرتی اُتے تاں جے کھاج تہانُوں لبھے، اوسے اس دے وچ
کھلارے ہین پرانی سب قسماں دے، (اللہ کہندا) اسماناں توں پانی وی تاں
اسیں ای گھلدے تے اِنج ایتھے، ہر شے اسیں اُگا دینے آں کم تُہاڈے آؤنے
والی۔ (١٠)
ایہہ ساری پیدائش رب دی تے ہن دسّو اللہ باجھوں کیہ کِسے نے پیدا
کیتا سچ تاں ایہہ وے ایہہ ظالم نیں ظاہرم ظاہرا راہوں کُھنجے۔
اِس ای حکمت دتی سی لقمان نوں وی تاں جے ساڈی کیتی جانے تے
جس نے وی شکر گزاری ساڈی کیتی اصلوں اپنے واہتے کیتی تے جس نے
ناشکری کیتی اللہ نُوں پرواہ ناہ اُس دی اوہ بے غرضا صِفتاں بھریا۔
ایہہ لقمان کہیا سی پُت نُوں اک مت کر کے اے پُت میرے۔ اللہ نال
شریک ناہ بنا کِسے نُوں۔ شِرک بڑا ای ماڑا کم اے۔
انسان نُوں ول ورتن دی مت اساڈے ولّوں ماں پیو دے حق اندر ہے
وے، ماں اوہدی نے اوہنُوں چائی رکھیا ہے سی جھالاں جھل کے تے دو
ورھیاں تائیں دُدھ چھٹایا ناں سی۔ اِس تے شکر ادا کر میرا نالے اپنے ماں
پیو دا وی میرے ول آؤنا ایں اوڑک۔ (١٤)
ہاں جے اوہ دبا اِس بارے پاندے ہوون جے تُوں میرے نال شریک
رلا اُس نُوں وی جس نُوں تیری دِینی سوچ نہ منّے تُوں اُنہاں دے لگ ناہ
آکھے۔ اِنج دُنیا دے طور طریقے دے وچ رہ کے ساتھ اُنہاں دا دیندا، راہ
اوسے دی چل تُوں جیہڑا میرے ول مُنہ کردا۔ کیوں جے آخر مُڑن تُہاڈا
میرے ای ول ہونا ہے وے اوتھے میں تہانُوں دسنا کِنج دے کم تُہاڈے ہے
سن۔
اے پُت میرے سچ تاں ایہہ وے جے کم کوئی رائی دے اک دانے جِنّا
وی ہووے گا اوہ کسے وی پتھیر پِچھے بھاویں کیتا ہووے یا کِدھرے
اسماناں اندر یا مُڑ دھرتی اندر اللہ نے اوہ کرنے والے دے اگے کر دینا ہے
وے، اللہ ہر باریکی جانے تے ہر شئے توں واقف ہے وے۔
اے پُت میرے قائم رہ نماز اپنی تے لوکاں نُوں چنگے ای کم کرنے دا
کہہ تُوں تے ٹھاکی جا مندیائی توں (اِس پینڈے وچ) جھلی جا جو سِر تے
آوے کم اِنج دے ہٹھ منگدے۔
ناہ لوکاں نال ہووِیں رُکھا تے ناہ آکڑ آکڑ ٹُرنا لوکائی وچ، مُول ناہ
بھاندے نیں اللہ نُوں چَوڑاں کرنے شیخی خورے۔
وِچلی وِچلی چالے چل تُوں واج اپنی وی تُوں حسابے وچ ای رکھیں
کھوتے دی آواز ای سب توں بھیڑی ہوندی۔
کیہ تہانُوں دِسدا ناہیں اللہ نے ای رام تُہاڈے واہتے کیتا جو کچھ وی
اے، کیہ اُتے کیہ تھلے، فیر تُہاڈے واہتے کیتی نعمت پُوری اِک اِک ایتھے دِسدی
وی تے ان دِسدی وی مُڑ وی اِنج دے لوکی جیہڑے عِلموں وانجے اللہ بارے
بحثاں کردے ناہ کوئی اپنی راہ ای کول اُنہاں دے ناں کتاب ای چانن والی
تے جد اُنہاں نُوں سمجھایا جاندا ہے وے اللہ جو کُجھ نازل کیتا اُس دے پِچھے
لگو۔ اوہ کہندے نیں اسیں تے چلساں اوسے راہے جِس تے پیو دادے نُوں
چلدا تکیا ہے وے۔ بھاویں اِنج اوہ شیطان دے آکھے لگ کے اودھر نُوں
ای جاندے ہوون دوزخ دی بھا جِدھر ہے وے۔
تے اوہ جیہڑا اللہ دے ول سچے دل توں مُنہ موڑے گا تے اوہ نیکو
کار ہووے گا ایہ سمجھو جے اوہنے پکّی رسّی نپّی تے کمّاں دا ہر نتیجہ اللہ کول
اے۔ تے جیہڑا اِنکاری ہویا تُوں اُس دے انکاری ہونے توں من مندا کر
ناہ اپنا۔ ساڈے کول ای اُنہاں آؤنا، فیر اُنہاں نُوں پچھ لواں گے اُنہاں
دے عملاں دے بارے، بے شک اللہ حال اندراں دے جانن والا۔
کرسن چار دِہاڑے موجاں مُڑ اُنہاں نُوں بے وس کر کے وچ عذاب
کریڑے پاساں۔
جے کر تُوں اُنہاں توں پُچھیں اسماناں نُوں تے دھرتی نُوں کِس نے پیدا
کیتا کہسن اللہ نے، کہہ دے اللہ ای حمداں دے لائق ہے وے۔ اُنہاں وِچوں
بہُتے کورے اِس احساسوں۔
اللہ دا ای ہے وے جو کُجھ وی اسماناں یا دھرتی تے ہے وے۔ بے
شک اللہ بے محتاجا صِفتاں بھریا۔ (٢٦)
تے جے دُنیا دے رُکھ سارے قلماں تِھیون اَتے سیاہی بنے سمندر
بلکہ ست سمندر ہور مِلن سنگ اِس دے اللہ بارے گلّاں مُول ناہ مُکن بے
شک اللہ غلبے والا حکمت والا۔
ہے تہانُوں پیدا کرنا تے مُڑ مار جوانا انجے ساڈے واہتے جئیوں اک ول
نُوں پیدا کرنا بے شک اللہ سننے والا تکن والا۔
کیہ تہانُوں دِسدا ناہیں اللہ راتوں (ہولی ہولی) دن لے آوے تے اِنجے
ای دِن پِچھوں اوہ رات لیاوے۔ سورج تے چن رام اُس کیتے، ہر اِک مِتھی
مُدت تائیں آوے جاوے۔ تے اللہ نُوں خبر تُہاڈے کمّاں دی۔
ایہہ سب کُجھ اِس پاروں ہے وے جے اللہ دے ہتھ وچ ای
منصوبے سارے۔ تے اوہ سدّ دے ہین جِنہاں نُوں اوہنُوں چھڈ کے اوہ
سارے ای بے حقیقت، اللہ ای اے سب توں اُچا سب توں وڈا۔
کیہ تُساں نے تکیا ناہیں اللہ دی ایہہ کِڈی دین اے بیڑی پانی
دے وچ تَر دی۔ تاں جے اس دی راہیں ویکھو ہور اچرجاں اوس دیاں نُوں۔
بے شک اِس دے وچ پتے نیں ہر جراکل (سہن والا)تے ہر شُکرے بندے واہتے۔
جد اُنہاں دے سر تے ٹھاٹھاں تنبو وانگوں آ جاون اوہ سچے دل توں
اِس نُوں منن والے لوکاں وانگوں فیر پُکارن اُس نُوں۔ جد اُنہاں نُوں اسیں
کنارے لا دینے آں۔ اُنہاں وِچوں کُجھ ای رہن کھلوتے گل تے۔ اے پر
مُنکر اوہوا ای آیات اساڈی دے ہوندے نیں جیہڑے گل توں پِھرنے
والے ناشُکرے۔ (٣٠)
لوکو اوس دہاڑے دی کمب دل وچ رکھو جس دن کم ناہ پیو پُتر دے آ
سکنا ایں۔ تے ناہ پُت ای پیو دا کُجھ سوار سکے گا۔ رب اپنے توں بے خوفے
ناہ ہر گز ہووو۔ اللہ اپنی کیتی توں ناہ ہٹنے والا۔ اس دُنیا دی ایس حیاتی تے ناہ
بُھلو دھوکھا دینے والا مت اللہ دے بارے دھوکھے وچ تہانُوں رکھے۔
عِلم قیامت دے آون دا اللہ نُوں ایں۔ اوہوا بدّل برساندا اے تے
رحماں وچ جو کُجھ ہووے اوہوا جانے ناہ معلوم کِسے نُوں ہوندا کل کم کیہڑا اوہ
کرے گا۔ ناہ کوئی جانے کتھے کس دا مرلہ لِکھیا۔ ایہہ سب گلّاں (سنے
قیامت) اللہ ای اے جاننہار اتے اوسے نُوں ای خبراں نیں۔